นางแอ่นขับขาน สกุณาแซ่ซ้อง (5 เล่มจบ)
ไป๋ลู่เฉิงซวง เขียน
พวงหยก แปล
โปรยสำนักพิมพ์แจ่มใส เล่มหนึ่ง
เสิ่นกุยเยี่ยนถูกทำนายแต่เด็กว่ามีดวงชะตาของมารดาของแผ่นดิน ทว่าไฉนทั้งที่โชคชะตาบอกไว้อย่างนั้น ชีวิตของนางกลับถูกผู้อื่นรังแกย่ำยีได้ง่ายๆ น้องสาวต่างมารดามาล่อลวงคู่หมายแต่เด็กของนางไม่พอ ถึงวันแต่งงานยังสลับตัวเจ้าสาวไปเข้าพิธีแทน
นางไม่รู้ว่าเหตุใดน้องสาวจึงดูแปลกไป ทำอะไรไม่สนจารีตใดๆ และไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ตนถึงจะหลุดพ้นจากวังวนชีวิตในสกุลเสิ่นนี้เสียที ขอเพียงแต่งงานกับใครก็ได้ ใครสักคนให้นางได้เริ่มต้นชีวิตใหม่
ย่อมไม่นึกฝันว่าคนผู้นั้นจะโผล่พรวดเข้ามาในห้องนางเยี่ยงโจร เพียงแรกพบก็ถูกตาต้องใจนาง เขาพูดว่า
“...เจ้าอยากแต่งก็แต่งอย่างยินดี ไม่อยากแต่งก็แต่งอย่างไม่ยินดี แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องแต่งงานกับข้า”
ไฉนคนผู้นั้นถึงได้เผด็จการเอาแต่ใจตัวเพียงนี้เล่า
หลังอ่าน :
ไป๋ลู่เฉิงซวงเล่าเรื่องนางเอกเสิ่นกุยเยี่ยน บุตรสาวอนุรองเสนาบดีขั้นสี่ ผู้ถูกทำนายแต่เด็กว่ามีดวงชะตามารดาของแผ่นดิน นางได้รับการอบรมสั่งสอนจากอาจารย์ผู้รอบรู้จนเป็นกุลสตรีผู้สง่างาม รู้จักขนบประเพณี ปฏิบัติตนตามจารีต เหล่าตำหนักองค์ชายและแทบทุกจวนขุนนางสูงศักดิ์ต่างหมายปอง
กุยเยี่ยนหมั้นหมายกับ กู้เจาตง บุรุษหนุ่มอนาคตไกลตั้งแต่แปดขวบ เดิมเป็นคู่รักสวรรค์สร้าง ทว่าคู่ปรับอย่างเสิ่นกุยหย่า น้องสาวต่างมารดา ดันถูกวิญญาณจากสาวนั่งดริ๊งค์ยุคปัจจุบันสวมร่าง คิดเองเออเองว่านางต้องเป็นนางเอกทะลุมิติมาเสพสุขในยุคโบราณแน่นอน!
เสิ่นกุยหย่าใช้ความได้เปรียบจากประสบการณ์ยั่วยวนบุรุษแก่งแย่งคู่หมั้นพี่สาวในวันแต่งงาน ซ้ำมารดานางเอกยังตายอย่างมีเงื่อนงำ เสิ่นกุยเยี่ยนเก็บความแค้นฝังหุ่นไว้ในใจ ทำตัวสงบเสงี่ยมรู้เหตุรู้ผล เพื่อรอวันล้างแค้น ด้วยคำสอนสามคำของอาจารย์โจวที่ยึดมั่นมาตลอด
อดทน เข้าใจ ละทิ้ง นั่นคือ อดทนต่อความทุกข์ของโลกนี้ เข้าใจหลักจารีต ละทิ้งลาภยศสรรเสริญ
แม้จะมีแก่นของธรรมะสอดแทรกในการเล่าเรื่องให้เรากระตุกใจและอ่านซ้ำให้เข้าใจความนัยที่ลึกซึ้ง ทว่านี่มิใช่เรื่องราวของนางเอกน่าสงสาร โดนเอารัดเอาเปรียบให้คนอ่านอยากโดดตบตัวร้าย หรือคับข้องลำใยนางเอกแต่อย่างใด เพราะพระเอก กู้เจาเป่ย บุตรชายคนสุดท้องแสนเสเพลไม่เอาไหนของอัครเสนาบดีกู้ เห็นนางแล้วก็เกี้ยวพาชวนแต่งงานตรงๆ แถมเหตุการณ์สุดวิสัยก็ชักจูงให้พระนางกระโจนลงบ่วงแต่งงานกันแบบ..แต่งไปก่อน เรื่องอื่นว่ากันทีหลัง
เบื้องหลังฉากหน้าไม่เอาการเอางานของพระเอกคือความลับลวงพราง สตรีในเรือนหลังมากมายดุจเม็ดทราย นางเอกของเราใช้ชีวิตอย่างมีสติ สังเกตสังกา ไม่อวดโอ่ เรียบร้อยพอเหมาะ แก้ไขสถานการณ์อย่างชาญฉลาด มีบทสนทนาคมคาย แม้จะไม่ได้เริ่มต้นด้วยความชอบพอ แต่สองสามีภรรยาก็อยู่ร่วมกันอย่างปรองดองพอสมควร
กระทั่งวันที่ความลับดำมืดและแผนการของกู้เจาเป่ยเผยโฉม ชีวิตของเสิ่นกุยเยี่ยนก็พลิกไปอีกหลายตลบ
ที่ว่านางเอกไม่น่าสงสารเพราะคู่ปรับของนางเอกเรื่องนี้อาจจะดูไม่ธรรมดา มีทั้งสาวยุคปัจจุบันข้ามมิติมา อีกคนก็กลับชาติมาเกิดใหม่ หยั่งรู้แก้ไขอนาคตได้ ในขณะที่นางเป็นสตรีที่รับมือทุกอย่างด้วยสติปัญญาล้วน ๆ แต่จุดหักเหของเรื่องอยู่ตรงนี้! นางร้ายวิญญาณสาวหลงมิติมัวแต่ทระนงว่าชั้นฉลาด ชั้นเอาอยู่ ชั้นสามารถงัดกลเม็ดเด็ดพรายของคนในโลกอนาคตมาต่อกรพวกยุคเก่าได้!
แต่ละวิธีที่เสิ่นกุยหย่านำมาใช้ แล้วโดนพระเอกนางเอกตลบหลังอีกที ล้วนทำ-ไป-ได้!!! (ขอหัวเราะ 555 ยก)
จุดเปลี่ยนที่ทำให้เส้นเรื่องควรจะดราม่าไม่ดราม่าก็เพราะอารมณ์ขันของนักเขียนที่ใส่เข้ามาในจุดที่กำลังจะเวทนาหรือเริ่มสงสัยว่านางเอกจะเอาตัวรอดยังไง ก็จะเจอบทสนทนา การกระทำของบางตัวละครที่ทำให้เราหลุดหัวเราะ ขำกลิ้ง อย่างพอเหมาะทุกคราวไป
เรื่องราวมาถึงช่วงหน่วงจริง ๆ ในเล่มที่ 5 เมื่อพระนางก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ เจอวิบากกรรมมากมาย ทั้งคนในทรยศ คนนอกป่วน ตำหนักในวุ่นวาย เมื่อคนหนึ่งเห็นแผ่นดินสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด เมื่ออีกคนเข้มแข็งและทำตัว “เฝ้ารอคอยด้วยความเข้าใจ ไร้ปากเสียง” มาโดยตลอด มาถึงจุดเปลี่ยนที่ทำให้รู้ว่าจริง ๆ แล้วเราสำคัญต่อกันเพียงใด
ชอบข้อความนี้ของนางเอก
เสิ่นกุยเยี่ยน “สวรรค์เที่ยงธรรมทีเดียว ยิ่งนำพาให้เราสูงส่งทรงเกียรติเท่าไร เบื้องหลังเราก็ยิ่งต้องพยายามเท่านั้น ชีวิตเป็นของตัวเรา จะมีความสุขหรือไม่อย่างไรล้วนเป็นผลจากเมล็ดพันธุ์ที่เราเพาะหว่านไว้เองทั้งสิ้น อิจฉาผู้อื่นล้วนอิจฉาได้ แต่หากเดินทางผิดใช้ชีวิตผิดเองก็โทษใครไม่ได้ทั้งนั้น”
ตัวร้ายในเรื่องขนกันมาเป็นกองทัพ ไล่จากความน่าจะเป็นคนที่หนึ่งจนถึงลาสบอสที่โผล่ตัวจริงในห้วงสุดท้าย แต่ไม่ได้ซับซ้อนจนคนอ่านเดาไม่ถูกแน่นอน ใครที่ขัดใจความปากหวานสตรีเยอะของพระเอกก็อย่าคิดมากค่ะ 5555 เรียนผูกก็ต้องเรียนแก้ หว่านเสน่ห์ไว้หวังประโยชน์ แต่นางเอกไม่รู้ไม่เห็นด้วย พระเอกก็ต้องตามมาคลี่คลายปวดหัวไปหลายครั้ง จนสุดท้ายเป็นบทเรียนให้ฮีตัดสินใจได้นั่นแหละ
ส่วนนางเอกของเราอึด ถึก ทน ตัวจริงเสียงจริง คนอ่านที่ขัดใจนางเอกไม่สู้คน เอาแต่เก็บงำความคิดก็อย่าเพิ่งว้าวุ่นไป เพราะพระนางไม่ได้รักกันแต่ต้น ต่างไม่ได้คาดหวังกันและกันอยู่แล้ว ความผูกพัน ความรู้สึกดี ๆ ที่มีตามวันเวลา ล้วนมาจากการบ่มเพาะการเห็นตัวตนแท้จริง ค่อย ๆ สาน ค่อย ๆ ก่อ เป็นความสัมพันธ์แน่นแฟ้นในท้ายที่สุด
แล้วนางเอกของเราก็ไม่ได้อ่อนแอแต่ประการใด วันที่นางเอาคืน นางก็น่ากลัวมากนะจะบอกให้ 5555
สรุป หนังสือเรื่องนี้เหมาะกับสายชอบอ่านเรื่องวังหลัง เรือนหลัง ชิงบัลลังก์ มีอุปสรรคที่ต้องแก้ไขพอหอมปากหอมคอ มีข้อคิดเตือนใจที่ได้รับระหว่างเดินทางตามพระนางไปอย่างเรียบ ๆ เรื่อย ๆ ไม่ถึงกับอ่านไปตระหนกไป ไม่ได้หวานแหววจนน้ำตาลขึ้น มี 10 คะแนน ให้ 8 ตัดความรวบรัดท้ายเล่ม 5 ตัดบุคลิกพระเอกที่ดึงใจเราไม่อยู่ออกไป
ส่วน 8 อยากให้คะแนนนางร้ายเสิ่นกุยหย่าเป็นพิเศษ นางร้ายแบบตลกมักนก 5555 ร้ายแบบเราขำ เราเดาทางออก แต่ยังขำอยู่ นางคือสีสันจัดจ้านของเรื่องนี้ค่ะ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
