สิ่งที่เค้่าเขียน นั้นดีน่ะ เค้าไม่ได้มองโลกในแง่ร้าย เรื่องราวจริงมันก็เป็นทำนองนั้นแหละ ที่ว่าโลกนั้น ให้อารมณ์ปรุงแต่ง นำพาให้ไปเจอะเจอเรื่องราวอะไร สิ่งที่อดีตชาติ เราเคยคล้องกรรมกันมา กรรมก็หนุนนำให้เจอะเจอกัน มันเรื่องราวที่ว่า อยู่ตัวคนเดียวไม่ได้ ดูแลขันธ์ห้าที่ตนอาศัยไม่พอ ก็ไปเอาขันธ์ห้าของผู้อื่นมาเป็นภาระอีก มันก็เป็นตัวยึด ยึดในภาระที่มีอยู่ ที่กินที่นอน ที่เสาะแสวงหาเงินทอง .มันไม่ได้ .ไปเดินเก็บหินเก็บหญ้า มันต้องไปออกแรงกาย ต้องใช้อารมณ์ไปหามา ..หากมีสมบัติพ่อแม่ตายายก็สบายหน่อยม