เราเป็นฆราวาส ไม่ได้เป็นนักบวช เราก็ไปได้ ทั้งเถรวาท มหายาน แล้วก็ทดลองทำดู ประพฤติปฏิบัติดู .ว่าเป็นอย่างไร แต่เรื่องราวจริงๆ เราก็ต้อง เทียบเคียง ดูรอยองค์พระสิทธัตถะ ต้องสมมุติ คล้ายๆ ว่าสมัยต้นพุทธกาล ที่เค้าปฏิบัติธรรมกัน เค้าทำกันอย่างไร ถึงมีผู้ที่สำเร็จเป็นพระอรหันต์ เราก็หาศึกษาเอา ทั้งเรื่องของคำว่า ทาน บุญ บารมี เค้าทำอย่างไร จึงเรียกว่า ทาน บุญบารมี
เราก็ต้องทำความเข้าใจ ในสิ่งเหล่านี้ แล้วทำทานบุญบารมี จิตเราได้อะไร ..หากเราไม่รู้จักว่าได้อะไรที่เป็นประโยชน์แก่จิต จิตก็ไม่เห็นความสำคัญว่า เกิดมาให้สร้างบุญกุศลบารมี นั่นมีความสำคัญแก่จิตที่ต้องเดินทางออกจากเรือนกาย เมื่อไม่เห็นความสำคัญในเรื่องราวเหล่านี้ มันก็ไม่รู้ว่าจะทำไปทำไม ทำแล้วได้อะไร
ปัญหาที่ของเรื่องการปฏิบัติ เค้าสอนให้ยึด ให้คิดพิจารณา ..แต่มีผู้ที่บอกว่า รอยของพระพุทธเจ้า นั้นทำง่าย กิริยทั้งสี่ ยืน เดิน นั่ง นอน ทำกายนิ่ง จิตเฉยเป็นมัชฌิมา ไม่ต้องไปนึกคิดอะไรเลย ทำมันให้ได้ กายนิ่ง จิตเฉย อยู่กับพุทโธสองคำ คิดนึกขึ้นมา นั่นอารมณ์นั่นกรรม .. แล้วก็ลองทำดู ว่าหากไม่คิดนึกอะไร ไม่มีอารมณ์อะไรเลย จิตมันเบา สบายมั้ย ไม่มีเรื่องอะไร นั่นแหละคือจิตที่ฝึกหัดปลดปล่อย ปล่อยวางอารมณ์ ..เราว่าจริงมั้ย ..ของมันไม่ยาก แต่ต้องฝึกหัด
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
