ยุคทำมือ ขาดเธอ..คือขาดใจ
Rubber Cement *ยี่ห้อ Sanford จากอเมริกา เป็นกาวยางราคาแพงแต่คุณภาพก็ดีเยี่ยมสมราคา เพราะเนื้อกาวขาวขุ่นข้นละเอียด สมัยก่อนจะมีใช้ตามบริษัทเอเจนซี่โฆษณาระดับแถวหน้า กับแผนกศิลป์ของบริษัทใหญ่ๆ เพราะเวลาแปะตัวเรียงหรือโบรไมด์ ทำ Artwork ด้วยเนื้อกาวที่เนียนทำให้ไม่เกิดขี้กาวเล็กๆให้เนื้องาน Artwork ที่รอการพิมพ์เกิดรอยสะดุดปูดบวมเล็กๆ ผู้เขียนได้ใช้ในยุคแรกๆของการทำงานเป็นช่างศิลป์แอร์โรว์ ของบริษัท icc ช่วงระหว่างปี 2527-2529 เป็นบริษัทใหญ่ที่มีแบรนด์หลักๆคือ เพี้ยซ วาโก้ แอร์โรว์ ในเครือสหพัฒน์
ภาพผู้เขียนในยุคช่างศิลป์แอร์โรว์ พองานเริ่มเยอะก็ต้องผสมกาวยางใช้เองเหมือนกัน แต่ใช้ขวดแก้วใส่
พอมาถึงยุคช่างศิลป์ไนกี้ งานสิ่งพิมพ์มากขึ้น เพราะมีทั้ง NIKE TIMES รายเดือน เหมือน นสพ.ขนาด A3 2 พับ 4 หน้า , แคตตาล็อก Catalog รองเท้า , สื่อสิ่งพิมพ์ของแผนกต่างๆ จึงมีความจำเป็นต้องใช้กาวยางเป็นจำนวนมาก จึงเริ่มทำการผสมเอง โดยหาซื้อยางพาราเป็นแผ่นม้วนมากลมๆแบบม้วนกระดาษ มาตัดเป็นท่อนสั้นๆใส่ลงในเบนซินขาว หรือ เชลโซน คนให้เข้ากันแล้วทิ้งให้ละลาย ข้นเหลวตามแต่สัดส่วนที่ใช้ แบ่งใส่ขวดแก้วหรือกระป๋องเหล็ก
เวลาใช้ก็เอาพู่กัน สง่า มยุระ ปากแบนเบอร์ใหญ่ๆ ส่วนมากจะใช้เบอร์ใหญ่สุดคือ 24 สำหรับทาชิ้นงาน เวลาใช้เสร็จ พู่กันก็จะปักหัวทิ่มลงไปในกระป๋องกาวแบบนั้น
ในวงกลมเส้นปะแดง กระป๋องเปล่าของเทปกาว Louis Tape ถูกแปรสถานะเป็นกระป๋องกาวยางที่มีพู่กัน สง่า มยุระ เบอร์ 24 ปักหัวทิ่มลงไปในกระป๋องกาว
ถ้ากาวเริ่มข้นเหนียว ก็เติมเบนซินขาวลงไปคนผสม ต้องทำขี้ยางไว้ 1 ก้อนสำหรับเช็ดซังกาวที่เลอะเกินขอบ และเช็ดทำความสะอาดตามนิ้วมือของช่างศิลป์
เวลาทำงานติดลม หรืองานเร่ง เวลาปวดฉี่ ก็ไปห้องน้ำทั้งมือเลอะกาวเหนียวๆแบบนั้น ลำบากพิลึก แทบอยากหาคนคอยยกปืนฉีดน้ำเวลาปวดเบา
*มาจากภาษาจีนแต้จิ๋ว หยี่ ห่อ 字號／字号 Zì hào
เส้นทางช่างศิลป์
บนหนทางอันยาวไกล นับพันนับหมื่นกิโล
ผ่านรอยต่อแห่งกาลเวลา และยุคสมัยที่แปรเปลี่ยน linxikun
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
