คนบาปแห่งคฤหาสน์ดอกไวโอเลต
เท็น ฟุรุตะ เขียน / สิริพร คดชาคร แปล / สำนักพิมพ์ฮัมมิ่งบุ๊คส์
หนังสือ 294 หน้า อ่านวันเดียวจบ เป็นนิยายแนว Gothic Mystery ซึ่งสำนักพิมพ์ขยายความว่าลึกลับ สืบสวนสอบสวน ก่อเหตุฆาตกรรมในคฤหาสน์หลังใหญ่ พ่วงความลับซ่อนเร้น สะท้อนความซับซ้อนแห่งจิตใจมนุษย์ได้อย่างแยบยล สั่นสะเทือนอารมณ์ และตราตรึงใจมิรู้ลืม
ผลงานของนักเขียนเจ้าของรางวัลโคโนะ มิสุเตรี งะ สุโกย! (เรื่องลึกลับนี้สุดยอด!/แอดมินแปลเองค่ะ) ผู้คว้ารางวัลชนะเลิศจากสมาคมนักเขียนนิยายสืบสวนแห่งญี่ปุ่นมาครองได้สำเร็จ
ฉากหลักของเรื่องอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แบ่งการเล่าเรื่องสองส่วน คำให้การ กับ คำสารภาพ เปิดเรื่องด้วยการขุดพบโครงกระดูกปริศนาจากพื้นที่คฤหาสน์ร้างเก่าแก่ของครอบครัวชิโฮ คฤหาสน์ทรงตะวันตกอันงดงามของตระกูลชิโฮซึ่งเคยรุ่งโรจน์ในอดีต หน่วยงานท้องถิ่นจึงเข้ามารับซื้อไว้เพื่อเตรียมปรับปรุงเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม แต่ระหว่างบูรณะอาคาร กลับขุดเจอโครงกระดูกสองศพบริเวณที่เคยเป็นสวนไวโอเลต (ในเรื่องทับศัพท์ภาษาญี่ปุ่นว่าสุมิเระ)
เรื่องราวยิ่งดูมีเงื่อนงำ เพราะเคยมีข่าวลือว่า ทะอิจิโร ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัว รวมถึงลูกสาวทั้งสามคือ อาโออิ ซากุระ และ อากาเนะ ล้วนเสียชีวิตจากการโจมตีทางอากาศครั้งใหญ่ในโตเกียวช่วงสงครามโลกใกล้สิ้นสุด
การสืบหาตัวตนที่แท้จริงของโครงกระดูกเหล่านั้นจึงเริ่มต้นขึ้น ผ่านการให้ปากคำของอดีตคนรับใช้และผู้เกี่ยวข้องที่ยังเหลือรอดชีวิต โดยนิชิโนะโมริ ชายหนุ่มซึ่งถูกไหว้วานให้มาตรวจสอบ เดินทางไปพบบรรดาผู้เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลชิโฮอันทรงเกียรติ เพื่อสืบหาตัวตนที่แท้จริงของโครงกระดูกทั้งสอง และรายงานสรุปผ่าน “คำให้การ” ทีละคน
ทว่ายิ่งเขาได้ฟัง “คำให้การ” จากอดีตผู้คนในคฤหาสน์มากเท่าไร เรื่องราวกลับยิ่งพลิกผัน คำให้การของผู้คนเหล่านั้นล้วนทิ้งพิรุธ และเรื่องราวจริงแท้ของเหล่าคนในตระกูลอันทรงเกียรติก็ดูมีเงื่อนงำไม่แพ้กัน ความจริงกับความลวงถักทอเป็นเนื้อเดียวกันจนยากจะคาดเดา “บาป” ซึ่งถูกฝังกลบไว้ใต้เงาสุมิเระหรือไวโอเลตสีม่วงในช่วงสงคราม กำลังจะเผยโฉมออกมาในที่สุด
แล้วโครงกระดูกปริศนาที่ขุดพบคือศพใครกันแน่ ความลับดำมืดที่ซุกซ่อนไว้ภายใต้คำให้การของอดีตคนรับใช้สาว อดีตเด็กหนุ่มรับใช้ซึ่งแอบเทิดทูนคุณหนูใหญ่ และบุตรสาวอดีตพ่อครัว ต้องนำมาวิเคราะห์ แยกแยะ จับสิ่งผิดปกติ ความสมเหตุสมผล ต่างเล่าคนละแบบ ด้วยมุมมองต่างกันไป
แม้จะเป็นหนังสือสืบสวนสอบสวนแนวกอทิก แต่ไม่ได้มีอะไรหวือหวาใจสั่นพรั่นพรึง (ถ้าจะระแวงคงเป็นคนอ่านคิดไปเองล่วงหน้า 5555) ไม่มีฉากเลือดสาด ไม่มีช่วงปิดตาหนึ่งข้างลืมตาหนึ่งข้าง บทเฉลยความจริงค่อย ๆ เปิดทีละส่วนจากอ้าปากค้างเล็ก ๆ จนถึงทำหน้าเหวอ 555 ไล่อารมณ์จากน้อยไปมากอย่างผู้ดีจัด เหมือนตัวละครเจ้าของคฤหาสน์เลยล่ะค่ะ
ถามว่าเฉลยว้าวไหม ว้าวนะคะ ไม่ถึงกับหักมุมฉึบฉับ แต่มีเหตุและผลประกอบให้ยอมรับบทสรุปที่ชวนอึ้งนี้ได้อย่างนับถือใจนักเขียน แอบดีใจเล็ก ๆ ด้วยนะที่ตัวละครหลักบางตัวไม่ได้สาบสูญหรือเสียชีวิตไปตามข่าวหน้าต้น ๆ (อุ๊ย แอบเปิดคำตอบนิดหน่อยนะ)
หลัก ๆ ของเรื่องเน้นการขับเคลื่อนสัญชาตญาณดิบของผู้คนในยามตกยาก เจอมุมอับ โดยเฉพาะในช่วงสงครามโลก การพยายามเอาชีวิตรอดในยามทุกข์เข็ญนั้นจึงนำโศกนาฎกรรมบางอย่างมาด้วย อ่านไปจะค้นพบสัจธรรมและความธรรมดาของมนุษย์ปุถุชนไปพร้อมกันค่ะ
คะแนนเต็ม 10 ให้ 9 ชอบสำนวนแปลที่อ่านละมุนละไม ไม่พยายามคงความเป็น “ญี่ปุ่น” จนบางทีอ่านแล้วสะดุดกึกกัก (เพราะเราคนไทยไม่ค่อยใช้การพูดจาหรือเขียนแบบนี้ในชีวิตประจำวัน) หนังสือเหมาะสำหรับนักอ่านสายนิยมแนวสืบสวนสอบสวนที่อ่านได้เพลิน ๆ เล่นกับจิตใจมนุษย์ แฝงปรัชญาชีวิตไว้แยบคายค่ะ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
