“กลิ่นน้ำหอม” ช่วยกระตุ้นการเรียนรู้
โลกสมมติ” คำนี้ผุดขึ้นมาในความคิดแค่ชั่วขณะหนึ่ง
ในขณะที่ฝนกำลังตกหนัก จนมองวิวข้างนอกแทบไม่เห็น
ธรรมชาติแสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่ไม่หยุดนิ่ง
ฝนตก แล้วก็หยุด แสงแดด สลับกับความมืดมิด
ชวนให้คิดว่าทุกสิ่งล้วนเป็นเพียงปรากฏการณ์ชั่วคราว
ไม่ว่าจะเป็นภูเขา ทะเล หรือแม้แต่ตัวเราเอง
ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะยึดถือได้อย่างถาวรตลอดไป
และไม่เพียงแค่ธรรมชาติเท่านั้นที่อยู่ในโลกของสมมติ
แต่สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นและให้ค่าต่างๆ นานา
ก็ล้วนเป็นสิ่งที่เราสมมติความหมายให้มันเช่นกัน
ในขณะนั้น เราย้อนกลับไปตั้งคำถามในใจว่า
“ความคิดนี้ที่ผุดขึ้นมา เป็นแค่ความคิด หรือเรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ”
เราเฝ้าสังเกตความคิดตัวเองอย่างต่อเนื่อง
สังเกตเวลาที่มีอะไรมากระทบ แล้วความคิดอะไรที่ผุดขึ้นมา?
และแล้ว…เราก็ได้คำตอบจากเรื่องนี้
วันนั้น เราได้กลิ่นน้ำหอมจากเพื่อนร่วมงานคนนึง
แค่เข้าไปในห้องที่เพื่อนร่วมงานคนนั้นนั่งอยู่
กลิ่นก็อบอวลสดชื่นไปทั้งห้อง
เมื่อเราได้กลิ่น...
ความหงุดหงิดก็ผุดขึ้นมาในความคิดทันที!!!
กลิ่นหอมขนาดนี้ เราหงุดหงิดเพราะอะไร?
เราจะเล่าประสบการ์ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ให้ฟัง:
เพื่อนร่วมงานที่มีกลิ่นหอมคนนี้ เราเคยมองว่าเป็นเพื่อน
เราเคยชื่นชมว่าเป็นคนดีมีธรรมะ
เราเคยเข้าไปช่วยเหลือในเวลาที่เค้าร้องไห้
เมื่อเค้าไม่รู้จะทำยังไงกับปัญหาตรงหน้า
และคนนี้เป็นก็คนเดียวกันที่ทำให้เราเสื่อมศรัทธาในความเชื่อว่า
คนสวดมนต์ นั่งสมาธิ ชอบทำบุญ คือคนดี
และที่เจ็บที่สุดคือ คนที่เราเคยเชื่อว่าดี
รวมตัวกับเพื่อนร่วมงานอีกคนนินทาเราลับหลัง
ด่าลอยๆ แบบไม่ออกชื่อบ้าง ไม่ก็ด่าคนอื่นๆ รอบตัวบ้าง
ราวเหมือนกับว่า ปัญหาของพวกเค้า
เกิดขึ้นเพราะคนรอบตัว
และยังดูมั่นใจอย่างเต็มร้อยว่า
มีแค่พวกเค้าที่ไม่เคยสร้างปัญหาให้ใครเลย
แล้วคนที่มีความคิดภายในแบบนี้…
ทำไมภายนอกถึงได้แตกต่างจากที่ประสบการณ์ที่เรารู้จักล่ะ?
เดี๋ยวก่อน!… แล้ว 2 เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกัน?
คนความคิดไม่ดี มีรูปลักษณ์ภายนอกดี ไม่ได้หรอ?
คิดมาถึงตรงนี้แล้วเราก็เริ่มเอ่ะใจในสิ่งที่เราคิด
และตั้งคำถามกับตัวเองจากความคิดนั้นว่า
นี่เรากำลังใช้รูปลักษณ์ภายนอก
มาตัดสินความคิดที่อยู่ข้างในอยู่หรือเปล่า?
กลิ่นน้ำหอมที่อบอวล สื่อถึงการเป็นคนดีมีคุณค่าอย่างนั้นหรือ?
และที่สำคัญเรากำลังยึดติดกับ 'คุณค่าสมมติ'
ที่เราสร้างมันขึ้นมาเองใช่ไหม?"
เรานิ่งกับคำถามของตัวเองไปชั่วขณะ
นี่เรากำลังหลงไปกับการให้ค่าสิ่งต่างๆ
ใน 'โลกสมมติ' อย่างเต็มตัว
ไม่ว่าจะเป็นการให้ค่ากับภาพลักษณ์ภายนอก
หรือการตีความจากสิ่งปรุงแต่ง
แล้วสิ่งที่มีคุณค่าอย่างแท้จริงสำหรับเราคืออะไร?
การตระหนักรู้ว่าทั้งธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลง
และสิ่งปรุงแต่งที่มนุษย์ให้ค่า ล้วนเป็นเพียงสิ่งสมมติ
และไม่ควรยึดติดกับมัน
นั่นแหละ … คือคุณค่าที่แท้จริงสำหรับเรา
เมื่อเราตระหนักถึงคุณค่าที่แท้จริงได้
ความคิดเราคลี่คลายทันที
และความหงุดหงิดก็หายไปด้วยเช่นกัน
ขอบคุณบทเรียน “กลิ่นน้ำหอม”
ที่ทำให้เราได้เข้าใจความหงุดหงิดที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
และทำให้เราได้รู้จักตัวเองเพิ่มขึ้นในเรื่องนี้
อยากลองชวนผู้อ่าน ลองมาสังเกต “ตัวกระตุ้น”
หรือสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ประจำวัน อาจจะเป็นเสียงที่ได้ยิน
หรือสถานการณ์ต่างๆ ที่กระตุ้นความรู้สึกบางอย่างให้เกิดขึ้น
บางทีการสังเกตเห็นนี้…
อาจจะทำให้เราได้เจอบทเรียนสำคัญที่ซ่อนอยู่ก็ได้
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
