อาโออิ สึกาสะ บทส่งท้าย 15 ปีแห่งชีวิตและความยึดติด
สวัสดีครับ🙏 #ยังไม่โปรแต่แปลนะ วันนี้ผมมีบทความเกี่ยวกับ อาโออิ สึกาสะ มาฝากกันอีกครั้ง
ถ้าใครติดตามผลงานและเรื่องราวของเธออยู่ และอยากอ่านบทความก่อนหน้านี้ สามารถย้อนกลับไปอ่านได้ในซีรีส์ “ยังไม่โปรแต่แปลนะ”
บทส่งท้ายของตำนาน 15 ปี “อาโออิ สึกาสะ”
จากเด็กสาวธรรมดาสู่นักแสดง AV ผู้เป็นแรงบันดาลใจให้ผู้คนมากมาย ในโอกาสที่เธอกำลังจะอำลาวงการในวันที่ 17 สิงหาคมนี้ จัดนิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกและครั้งสุดท้ายในชีวิต!
นิทรรศการภาพถ่าย 『葵つかさ 生きる。』 ได้กลายเป็นบทบันทึกครั้งสุดท้าย ที่บอกเล่าเรื่องราว ความยึดติด ความรัก และความหมายของการมีชีวิต ผ่านสายตาของผู้คนที่ร่วมเดินทางมากับเธอตลอดเส้นทาง 15 ปี
📌บทความนี้แปลและเรียบเรียงจาก dxbeppin-r (เผยแพร่เมื่อ 05.08.2025)
เอาล่ะถ้าพร้อมแล้ว…ไปอ่านกันเลย!⚡⚡⚡
⚠️ บทความนี้มีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ และจัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่ในเชิงวัฒนธรรม สาระ และความบันเทิงเท่านั้น
『Aoi Tsukasa: To Live.』 รายงานนิทรรศการภาพถ่าย!
“ฉันคิดว่าตัวเองคงตายตอนอายุ 30”
จากคำสารภาพที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นนั้น ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางการแสดงออกของผู้หญิงคนหนึ่ง
ในปี 2021 หนังสือภาพถ่าย Aoi Tsukasa ได้วางจำหน่าย และไม่ทันรู้ตัวก็กลายเป็นตำนานไปแล้ว เล่มนั้นได้กลับมาอีกครั้งในฤดูร้อนนี้ พร้อมภาพที่ไม่เคยเผยแพร่และภาพถ่ายใหม่ ในชื่อ 『Aoi Tsukasa〈ฉบับสมบูรณ์〉』
และในวันที่ 20 สิงหาคมนี้ เธอกำลังจะออกผลงานหนังสือภาพถ่ายใหม่ล่าสุดในรอบ 4 ปี 『To Live.』 ซึ่งเกิดขึ้นเพื่อบันทึก “ตัวตนในตอนนี้” ของเธออย่างแท้จริง
แต่บางความรู้สึกนั้น ไม่สามารถส่งผ่านได้เพียงการเปิดหน้าหนังสือ เพราะยังมีลมหายใจ ความร้อนในแววตา และอุณหภูมิของช่วงเวลานั้น ที่ไม่อาจถ่ายทอดผ่านกระดาษได้ทั้งหมด นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เกิดเป็นนิทรรศการภาพถ่ายครั้งแรกและครั้งสุดท้าย 『Aoi Tsukasa: To Live.』
ในภาพถ่ายเพียงหนึ่งใบ อาจบรรจุทั้งอดีต ความเจ็บปวด ความรัก การตัดสินใจ และความหมายของการมีชีวิตอยู่
ไม่ใช่เพียงแค่ผ่านกระดาษ แต่เป็นการเผชิญหน้ากับสายตาที่ทั้งละเอียดอ่อนและแทงทะลุหัวใจ ในระยะที่คุณสามารถเอื้อมมือสัมผัสได้ ขอให้คุณใช้ร่างกายและหัวใจรับช่วงเวลานี้เอาไว้ในฤดูร้อนนี้
นี่คือโอกาสเพียงครั้งเดียว ที่คุณจะได้อยู่ร่วมเป็นพยานในหลักฐานว่าผู้หญิงคนนี้ ได้ “มีชีวิตอยู่” อย่างแท้จริง
หนังสือภาพถ่าย อาโออิ สึกาสะ “มีชีวิต”
บทความนี้ ได้พูดคุยกับคุณโคคิ นิชิดะ ช่างภาพผู้อยู่เบื้องหลังการถ่ายทำ, ฟูจิ คันนะ และ สึบาสะ ไม นักแสดงรุ่นน้อง, ประธานบริษัทต้นสังกัด และตัวของอาโออิ สึกาสะเอง
คำบอกเล่าของ โคคิ นิชิดะ (ช่างภาพ)
เธอเป็นแบบที่น่าพิศวงมาก ผมรู้สึกได้ว่า “เธอเหมือนมีบางสิ่งในใจ”
เหมือนมี อะไรบางอย่าง ที่ไม่ใช่เพียงสิ่งที่มองเห็นในภาพถ่ายเท่านั้น
การถ่ายครั้งแรกของเราย้อนกลับไปกว่า 10 ปีก่อน ตอนนั้นสไตลิสต์และช่างแต่งหน้าก็บอกว่า
“เด็กคนนี้… ยาบาอิ (อันตราย/ไม่ธรรมดา) นะ” ซึ่งคำว่า ยาบาอิ ในที่นี้ก็หมายถึงในหลาย ๆ ความหมาย
การประกาศรีไทร์ครั้งนี้ ถือเป็นจุดสิ้นสุดหนึ่งช่วงเวลา แต่ช่วงเวลาที่เราได้ร่วมกันมานั้นมีค่ามาก และมันจะไม่หายไปไหน ผลงานก็จะยังคงอยู่ และผลงานที่นำมาจัดแสดงครั้งนี้ก็ยังคงอยู่ชัดเจน
เพราะฉะนั้น ในความรู้สึกของทุกคน เธอจะยังคง “มีชีวิตอยู่” ต่อไป
ในนิทรรศการครั้งนี้ ขอให้คุณมองดูผลงานให้ดี
เพราะในนั้น มีคำพูดของผมซ่อนอยู่
คำบอกเล่าของ ฟูจิ คันนะ (นักแสดงรุ่นน้อง)
ฉันคิดว่าช่วงเวลา “ตอนนี้” ของเธอ เกิดจากการสั่งสมมาตลอด 15 ปีที่ผ่านมา
อยากรู้เหลือเกินว่า คุณสึกาสะใช้ความรู้สึกแบบไหนดำเนินชีวิตมาตลอดจนถึงวันนี้ ฉันเชื่อว่ามีเรื่องราวและความรู้สึกมากมายที่เธอไม่อาจเล่าออกมาได้ทั้งหมด
ที่จริงแล้ว ฉันเองก็อยากรู้ว่าทำไมเธอถึงตัดสินใจรีไทร์ เรื่องเหล่านี้สำหรับฉันยังมีหลายอย่างที่ไม่เข้าใจเลย
ฉันได้เจอคุณสึกาสะครั้งแรกในปี 2022 ที่งาน “8woman” และได้ยินว่าคุณสึกาสะเป็นหนึ่งในคนที่ร่วมสร้างสรรค์และประคับประคองเอเจนซี่ Eightman มาตลอดร่วมกับประธานบริษัท
การที่เธอสามารถทำงานในฐานะนักแสดง AV ต่อเนื่องมาได้ถึง 15 ปีนั้น เป็นสิ่งที่น่ายกย่องจริง ๆ
ประสบการณ์ทั้งหมดนั้นเป็นทรัพย์สมบัติที่ไม่มีสิ่งใดมาแทนที่ได้ และฉันหวังว่าเธอจะใช้สิ่งเหล่านั้นเป็นพลัง เดินต่อไปในโลกใบใหม่ พร้อมพบกับความสุขในเส้นทางต่อจากนี้
แต่ก่อนจะไปกันต่อ ขอแอบกระซิบของดีนิดหนึ่ง
ลองดู Mini ミニ Pure Matcha & Pure Matcha Plus (150 g) | ผงมัทฉะ 100% ไม่ผสมน้ำตาล ในราคา ฿585 ที่ https://s.shopee.co.th/4L9AXAEKyZ
คำบอกเล่าของ สึบาสะ ไม (นักแสดงรุ่นน้อง)
ฉันได้พบกับสึกาสะซังครั้งแรกตอนปีที่ 2 ของงาน “8woman” ก่อนที่ฉันจะเดบิวต์ ฉันก็รู้จักชื่อของเธออยู่แล้ว และเมื่อได้เจอตัวจริง ความรู้สึกแรกคือ “เธอเป็นคนที่มีพลังล้นหลามจริง ๆ” ภาพของเธอที่ยืนอย่างสง่างาม ไม่แยแสต่อสิ่งรอบข้าง ทำให้ฉันประทับใจมาก
ภาพลักษณ์ของนักแสดง AV ที่ฉันเคยคิดไว้ กลายเป็นว่าต่างจากสึกาสะซังโดยสิ้นเชิง เธอมีทั้งความเปราะบางราวกับจะสลายไปเมื่อสัมผัส และในขณะเดียวกันก็มีหลายแง่มุมที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว จนไม่อาจบรรยายได้ในคำพูดเพียงคำเดียว
ในปีที่ 3 ของ “8woman” ตอนที่ฉันได้ถ่ายกราเวียร์ร่วมกับสึกาสะซัง ฉันรู้สึกดีใจมากที่ได้อยู่ใกล้ ๆ เธอ พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ ความรู้สึกจริง ๆ ของฉันคือ “อยากมองเธอให้นานกว่านี้”
เมื่อได้มาชมงานนิทรรศการภาพถ่ายครั้งนี้ คำแรกที่ผุดขึ้นมาในใจคือ “圧倒的 (เหนือชั้น/กดดันจนท่วมท้น)” ไม่มีคำอื่นที่จะอธิบายได้ ฉันคิดว่านี่คือการแสดงออกที่มีเพียงสึกาสะซังเท่านั้นที่ทำได้ สิ่งที่เธอต่อสู้มาอย่างยาวนานกว่า 10 ปี ปรากฏอยู่ในงานนี้อย่างเต็มเปี่ยม
ดังนั้นพอได้ยินข่าวว่าเธอจะรีไทร์ ฉันถึงกับคิดว่า “เป็นไปได้ยังไง” และรู้สึกตกใจมาก
ฉันอยากมองเห็นแผ่นหลังของเธอไปอีกนาน และเพราะฉันเคารพเธอมาก ความจริงก็คือฉันไม่อยากให้เธอรีไทร์เลย แต่เหนือสิ่งอื่นใด ความสุขของเธอสำคัญที่สุด และไม่ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหน สึกาสะซังก็จะยังคงเป็น “ตัวตนที่เหนือชั้น” อยู่เสมอ
เพราะอย่างนั้น ตอนนี้ฉันมีเพียงคำเดียวจะบอกเธอว่า “ขอให้ดูแลสุขภาพนะคะ”
ในงานนิทรรศการ ภาพที่ตราตรึงใจฉันที่สุดคือภาพที่เธอกำลังยิ้ม จริง ๆ แล้วในความทรงจำของฉัน สึกาสะซังแทบไม่ค่อยมีภาพลักษณ์แบบยิ้มเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ฉันจะจำได้ว่าเธอมีสีหน้าที่ดูเท่และสุขุมมากกว่า แต่ภาพนี้ (↑ตามภาพที่จัดแสดง) เป็นรอยยิ้มที่ดูเป็นธรรมชาติสุด ๆ และมันติดอยู่ในใจฉันอย่างมาก
คำบอกเล่าของประธานบริษัทต้นสังกัด
ก็เพราะสึกาสะซังอยู่กับเรามาตั้งแต่อายุ 18 ปี
พอคิดว่าเธอกำลังจะไม่อยู่แล้ว… มันเป็นอะไรที่จินตนาการไม่ออกจริง ๆ
แม้แต่ผมเองก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้ยังไม่เป็นความจริง และตัวเธอเองก็คงยังไม่รู้สึกถึงความเป็นจริงของการรีไทร์เช่นกัน
การทิ้งชื่อ “อาโออิ สึกาสะ” และกลับไปเป็น “คนธรรมดาที่ไม่มีตัวตนในวงการ” นั้น เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมาก
เธอเคยบอกกับผมว่า “สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการที่อาโออิ สึกาสะหายไป” และสิ่งที่น่ากลัวรองลงมาคือ “ตัวผม” เธอพูดแบบนั้นจริง ๆ
ตอนที่เธอบอกว่า “ฉันจะตายตอนอายุ 30” ผมก็พูดว่า “งั้นให้คุณนิชิดะ (โคคิ) ถ่ายรูปให้ แล้วค่อยตายก็แล้วกัน” แล้วนั่นก็เป็นครั้งแรกที่ผมติดต่อไปหาคุณนิชิดะ
จากจุดนั้นก็กลายเป็นการต่อยอดมาสู่การจัดงานนิทรรศการภาพถ่ายเรื่อยมา
เพราะอย่างนั้น ผมถึงบอกได้เต็มปากว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นได้ก็เพราะตัวเธอเอง
ข้อความสุดท้ายจาก อาโออิ สึกาสะ
“คำว่า ‘มีชีวิตอยู่’… หรือคำว่า ‘ตาย’ เหรอคะ?
ถ้าจะพูดสั้น ๆ เลย
‘มีชีวิตอยู่’ คือ ‘ความยึดติด’
‘ตาย’ คือ ‘การปลดปล่อยจากความยึดติด’
นิทรรศการครั้งนี้ อัดแน่นไปด้วยตัวตนของ ‘อาโออิ สึกาสะ’ ในทุกมุมของพื้นที่
ถ้าได้ใช้ช่วงเวลานี้ร่วมกับทุกคนที่มีชีวิตอยู่ในยุคเดียวกันกับฉัน ก็คงเป็นความสุขที่สุดแล้ว
15 ปีที่ผ่านมา ฉันทั้งร้องไห้ เสียใจ ดีใจ และยึดติดกับหลายสิ่งหลายอย่าง จนตอนนี้หัวใจฉันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกว่า ‘ฉันได้มีชีวิตอยู่จริง ๆ’
ฉันคิดว่าฉันอาจเป็นคนที่สามารถถ่ายทอดความรู้สึก ‘ยึดติด’ ‘มีชีวิต’ และ ‘ความตาย’ ที่อยู่ในใจของทุกคนได้ชัดเจนกว่าคนอื่น
แม้ว่าบางครั้งคุณอาจเอนเอียงไปทางความคิดอยากตาย แต่ถ้านิทรรศการนี้สามารถโอบกอดความรู้สึก ‘อยากมีชีวิตต่อไป’ ของคุณไว้ได้ ก็คงเป็นเรื่องที่ดีมาก
และฉันอยากให้ทุกคนรู้สึกว่า… คุณไม่ได้อยู่เพียงลำพัง”
บรรยากาศภายในงาน
🙏ขอบคุณทุกคนที่อ่านบทความนี้จนจบครับ
หวังว่าคุณจะได้สัมผัสมุมมองและเรื่องราวของ อาโออิ สึกาสะ อย่างใกล้ชิด นี่คือเรื่องราวสุดท้ายของ อาโออิ สึกาสะ กับบทส่งท้าย 15 ปีในวงการ
แม้เธอจะอำลาฉากหน้า แต่ผลงาน ความทรงจำ และความรู้สึกที่เธอฝากไว้ จะยังคงอยู่ในใจแฟน ๆ เสมอ
หวังว่าบทความนี้จะช่วยให้คุณได้สัมผัสอีกมุมหนึ่งของชีวิตและตัวตนของเธอ
📌อย่าลืมติดตามบทความอื่น ๆ ของเราต่อไป เพื่อไม่พลาดเรื่องราวน่าสนใจและบทความแปลดี ๆ ที่เรานำมาฝากคุณทุกครั้งครับ
#AoiTsukasa
#AoiTsukasaLive
#นิทรรศการภาพถ่าย
#ญี่ปุ่น
#TsubasaMai
#AV
#JAV
#JAVBuzzTH
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
