27 ส.ค. เวลา 14:59 • ความคิดเห็น
การมีมาตรฐานที่สูงเป็นสิ่งที่ดี แต่มันทำให้คุณเหนื่อยที่สุด เพราะว่าไม่มีใครทำงานได้ดั่งใจเลย คุณต้องตามแก้งานทุกอย่าง ผลงานออกมาดี แต่จะกลายเป็นว่าทุกงานเป็นผลงานของคุณ คนอื่นเห็นคุณทำแล้ว เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำอีก งานก็จะโยนมาที่คุณคนเดียว คุณอาจพอใจตรงที่ งานมันออกมาได้ตรงกับที่คุณต้องการ ผลงานดี พึงพอใจ แต่มันเหนื่อยที่คุณคนเดียวไง
ถ้าคุณทำงานแบบนี้ต่อไป อนาคตคุณจะเป็นลูกน้องที่ดี ทำตามคำสั่งหัวหน้าได้ทุกอย่าง แต่คุณจะไม่มีวันเติบโต หรือว่าเป็นหัวหน้าที่ผลักดันลูกน้องให้โตได้ เพราะถ้าคุณขึ้นเป็นหัวหน้า ลูกน้องทำงานไม่ดี คุณก็จะตามแก้ทุกงาน ไม่พอใจก็แก้เอง ไม่มีลูกน้องคนไหนทำงานได้ถูกใจคุณเลย คุณก็ไม่ไปไหน เพราะเป็นหัวหน้าก็ต้องมาทำงานเอง ลูกน้องก็ไม่ไปไหน เพราะงานอะไร ทำไปหัวหน้าก็แก้ทำใหม่หมด
บางทีก็ต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับ ความไม่สมบูรณ์แบบของคนอื่นบ้าง หรือว่า แนะนำคนอื่นให้ทำงานดีขึ้น แต่เขาก็ดีขึ้นได้ในระดับที่เป็นเขานะ ไม่ใช่ในระดับที่เป็นตัวคุณ เรียนรู้ที่จะเป็นคนแบ่งงาน สอนงานเพื่อน ยอมรับผลงานของเพื่อนๆ ให้เพื่อนได้แสดงผลงานบ้าง แม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์แบบก็ตามนะ
คนเก่งคือคนที่สอนให้คนอื่นเก่งด้วย ไม่ใช่เก่งอยู่คนเดียวนะ
ความสมบูรณ์แบบ บางครั้ง มันก็คือ ความไม่สมบูรณ์แบบนั่นแหละ ไม่ต้องเป๊ะทุกอย่างหรอก มองภาพรวมเข้าไว้ รายละเอียดยิบย่อยบางอย่าง มองข้ามได้ก็ข้ามไปถ้ามันไม่สำคัญ ก็อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องเล็กก็คือเรื่องเล็ก ไม่จำเป็นต้องขยายให้ใหญ่ ถ้าทุกอย่างมันโอเคแล้ว คือจบ
โฆษณา