ยอมรับ คือ สงบสุข
เรื่องเล่าที่สิบเจ็ด ทุกคนจะยอมรับไม่ยอมรับในเรื่องเดียวกันได้หลากหลายค่าการยอมรับมากน้อยแตกต่างกันไป การยอมรับคืออะไร จึงอยากเล่าในมุมมองของผม
การยอมรับ ในนิยามของผมคือ สิ่งที่เราเห็น และไม่ประเมินหรือให้ค่าใดๆทั้งสิ้นก็แค่เห็นว่าสิ่งนั้นเป็นอย่างไรมีพฤติกรรมแบบใด จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปเท่านั้น ซึ่งการยอมรับเท่าที่รู้มาเราจะใส่มาตรฐานต่างๆของสิ่งเหล่านั้นเข้าไปแล้วดูว่าดีกว่าหรือไม่ ถ้าดีกว่าถึงจะยอมรับมัน ซึ่งก็ไม่ผิดปกติแต่อย่างไร
การยอมรับมีสองมุม มุมแรกคือการยอมรับจากภายใน คือไม่ต้องรอให้คนอื่นยอมรับแล้วจึงยอมรับ มัน เช่นเรายอมรับในสิ่งที่เราเป็นเราทำ เราคิดเราพูด อีกมุมคือการยอมรับจากภายนอก เช่น ผู้คนกล่าวชื่นชมยอมรับว่าเราร้องเพลงได้ดี สร้างความสุขความภูมิใจให้กับ ตนเอง หลายๆคนทั้งชีวิตใช้เวลาไปกับการสร้างให้ผู้อื่นยอมรับ ในทุกสิ่งที่ตนเองทำ
การยอมรับอาจสร้างเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจที่ยิ่งใหญ่ได้ แต่อาจจะไม่ได้สร้างให้คุณรู้สึกสงบมีความสุข ถ้ายังแสวงหาการยอมรับไม่มีที่สิ้นสุด การยอมรับของผู้อื่นเป็นผลพลอยได้จากการกระทำมากกว่า การทำงานสิ่งใดแค่คิดพัฒนาให้ดีขึ้น ปราณีตขึ้น ทำประโยชน์ให้มากขึ้น ยกมาตรฐานของการทำให้สูงขึ้น แล้ว การยอมรับจะตามมาเอง
ในโลกโซเชียลทุกวันนี้บางคนมุ่งทำคอนเทนต์ ยังไงก็ได้เพื่อให้ได้ยอดไลค์ ยอดฟอลโล่ เน้นการสร้างการยอมรับจนไม่สนใจ มาตรฐานจริยธรรมอันดีของสังคม
และเมื่อใดที่การยอมรับหายไปก็เครียดอาจถึงการฆ่าตัวตาย
การยอมรับเป็นสิ่งที่ดี ในมุมของผมก็ยังมองการยอมรับเป็นสิ่งที่เห็นมากกว่าการให้น้ำหนักตัดสินถูกใจหรือไม่ถูกใจ แล้วความสงบสุขจะตามมา แค่เล่าให้ฟัง ไม่ได้หวังว่าทุกคนจะยอมรับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
