[Exit the SIM] 🇮🇹 อิตาลี INTERWAR : จักรวรรดิที่ยังไม่พร้อมรบ? 🇮🇹 Ep.1ชัยชนะที่อัปยศ: อิตาลีหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

สำรวจ
ลงทุน
คำถาม

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

30 ก.ย. 2025 เวลา 06:59 • ประวัติศาสตร์

🇮🇹 อิตาลี INTERWAR : จักรวรรดิที่ยังไม่พร้อมรบ?

🇮🇹 Ep.1ชัยชนะที่อัปยศ: อิตาลีหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1918 อิตาลี อยู่ในกลุ่มผู้ชนะสงคราม แต่ชาวอิตาลีกลับรู้สึกเหมือนเป็นผู้แพ้ นี่คือช่วงเวลาที่ถูกเรียกว่า "ชัยชนะที่อัปยศ" (Vittoria Mutilata)

💔 ชัยชนะที่ไม่สมบูรณ์

อิตาลีเข้าร่วมสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตร (อังกฤษ, ฝรั่งเศส) โดยมีข้อตกลงลับใน สนธิสัญญาลอนดอน (Treaty of London, 1915) ที่จะมอบดินแดนส่วนใหญ่ของชายฝั่งทะเลเอเดรียติกและบางส่วนของอาณานิคมในแอฟริกาให้

* คำมั่นสัญญาที่ถูกลืม: แต่ในการประชุมสันติภาพปารีส (Paris Peace Conference) หลังสงคราม อิตาลีไม่ได้รับดินแดนตามที่คาดหวังไว้ ทำให้ประชาชนรู้สึกว่าถูก หักหลัง โดยมหาอำนาจพันธมิตร และเป็นความอัปยศของชาติที่รัฐบาลพลเรือนไม่สามารถแก้ไขได้

💥 วิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคม

ความรู้สึกถูกหักหลังนี้มาพร้อมกับวิกฤตเศรษฐกิจที่รุนแรง ซึ่งทำลายเสถียรภาพของประเทศอย่างสิ้นเชิง:

* การว่างงาน: ทหารหลายแสนนายที่กลับจากสงครามไม่สามารถหางานทำได้ ทำให้เกิด การว่างงานมหาศาล

* การนัดหยุดงาน: โรงงานต่าง ๆ เผชิญกับการนัดหยุดงานของกรรมกรที่ได้รับอิทธิพลจาก อุดมการณ์สังคมนิยม ซึ่งทำให้การผลิตหยุดชะงัก

* เงินเฟ้อที่ควบคุมไม่ได้: เศรษฐกิจที่ล่มสลายทำให้เกิดภาวะ เงินเฟ้ออย่างรุนแรง และรัฐบาลไม่สามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้เลย

👨‍⚖️ รัฐบาลที่ไร้ซึ่งอำนาจ

รัฐบาลประชาธิปไตยแบบรัฐสภาของอิตาลีในช่วงนี้อ่อนแอและแตกแยกจนไม่สามารถหาทางออกให้กับวิกฤตการณ์ที่ถาโถมเข้ามาได้ ความล้มเหลวนี้ทำให้ประชาชนหมดศรัทธาในระบอบประชาธิปไตย และเริ่มมองหา ผู้นำที่เข้มแข็งและเด็ดขาด ที่จะเข้ามาฟื้นฟูความภาคภูมิใจและความสงบสุขให้กับชาติ

"อิตาลีเริ่มต้นยุค Interwar ในฐานะชาติที่ชนะสงครามแต่รู้สึกถูกดูถูก มันเป็นสภาพที่สมบูรณ์แบบสำหรับการผงาดขึ้นของ ลัทธิชาตินิยม และ ลัทธิฟาสซิสต์ ที่สัญญาว่าจะกอบกู้เกียรติยศและสร้างความยิ่งใหญ่ให้กับประเทศ ด้วยพลังที่นักการเมืองที่อ่อนแอไม่สามารถทำได้"

🇮🇹 Ep. 2: "Camicie Nere": กองกำลังเสื้อดำกับการข่มขู่ทางการเมือง

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1919 เบนิโต มุสโสลินี ได้ก่อตั้ง "Fasci Italiani di Combattimento" (Italian Fasces of Combat) ซึ่งเป็นขบวนการที่ต่อมาจะกลายเป็น พรรคฟาสซิสต์แห่งชาติ (Partito Nazionale Fascista) ขบวนการนี้ถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของ ลัทธิชาตินิยมที่รุนแรง และ ความเกลียดชัง ต่อระบอบประชาธิปไตย, สังคมนิยม, และคอมมิวนิสต์

🖤 กองกำลังเสื้อดำ (Blackshirts)

สิ่งที่ทำให้พรรคฟาสซิสต์แตกต่างจากพรรคการเมืองอื่น ๆ คือการมี กองกำลังติดอาวุธ ที่ถูกเรียกว่า "Camicie Nere" (เสื้อเชิ้ตสีดำ) หรือ Squadristi ซึ่งเป็นกลุ่มคนหนุ่มสาวที่แต่งกายด้วยชุดเครื่องแบบสีดำ

* การใช้ความรุนแรง: กองกำลังเสื้อดำมีหน้าที่หลักในการ ทำร้าย และ ข่มขู่ ฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง โดยเฉพาะ สมาชิกพรรคสังคมนิยม และ สหภาพแรงงาน พวกเขาจะทำลายสำนักงานของพรรคสังคมนิยม, ทำร้ายผู้นำสหภาพ, และสร้างความหวาดกลัวไปทั่วประเทศ

* การสร้างความสงบปลอม: ในขณะที่รัฐบาลประชาธิปไตยอ่อนแอและไม่สามารถแก้ไขปัญหาความไม่สงบจากการนัดหยุดงานและเงินเฟ้อได้ กองกำลังเสื้อดำกลับถูกมองว่าเป็น ผู้กอบกู้ ที่เข้ามาสร้าง ความสงบเรียบร้อย ให้กับบ้านเมือง แม้ว่าความสงบนั้นจะมาจากการใช้ความรุนแรงก็ตาม

🤝 การสนับสนุนที่เพิ่มขึ้น

การใช้ความรุนแรงของมุสโสลินีได้รับการสนับสนุนอย่างรวดเร็วจาก กลุ่มนายทุน, เจ้าของที่ดิน, และ ชนชั้นกลาง ที่หวาดกลัวการปฏิวัติแบบสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอิตาลี พวกเขาเชื่อว่ามุสโสลินีเป็นเพียงคนเดียวที่จะสามารถหยุดยั้งขบวนการสังคมนิยมและนำพาความสงบสุขกลับคืนมาได้

"การผงาดขึ้นของกองกำลังเสื้อดำไม่ใช่แค่เรื่องของกำลังคน แต่มันคือการแสดงให้เห็นว่าเมื่อประชาธิปไตยไม่สามารถแก้ไขปัญหาของประชาชนได้ ความรุนแรง จะกลายเป็นทางเลือกที่น่าดึงดูดใจที่สุดสำหรับผู้ที่สิ้นหวัง และมุสโสลินีได้ใช้ความรุนแรงเป็นเครื่องมือในการไต่เต้าสู่อำนาจทางการเมืองได้อย่างสมบูรณ์แบบ"

🇮🇹 Ep. 3: สู่กรุงโรม: การเดินทัพสู่เมืองหลวงและการยึดอำนาจ (1922)

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1922 เบนิโต มุสโสลินี ได้วางแผนปฏิบัติการที่เสี่ยงและบ้าบิ่นที่สุดในชีวิตทางการเมืองของเขา นั่นคือการนำ กองกำลังเสื้อดำ (Blackshirts) หลายหมื่นคนจากทั่วประเทศ เดินทัพสู่กรุงโรม (Marcia su Roma) เพื่อข่มขู่รัฐบาลที่อ่อนแอให้ยอมมอบอำนาจ

🚶 การเดินทัพที่ไม่มีใครหยุด

* ปฏิบัติการ: มุสโสลินีสั่งให้กองกำลังเสื้อดำรวมตัวกันรอบกรุงโรมในขณะที่เขายังคงอยู่ในเมืองมิลาน (Milan) โดยเตรียมพร้อมที่จะหนีไปยังสวิตเซอร์แลนด์หากแผนการล้มเหลว การเดินทัพนี้ไม่ได้เป็นปฏิบัติการทางทหารที่แท้จริง แต่เป็นการ แสดงแสนยานุภาพทางการเมือง เพื่อให้เห็นว่ากองทัพของพรรคฟาสซิสต์มีกำลังมากพอที่จะสร้างความวุ่นวายได้ทั่วประเทศ

* คำตัดสินของกษัตริย์: พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 (King Victor Emmanuel III) แห่งอิตาลี ซึ่งมีอำนาจสั่งให้กองทัพเข้าปราบปรามการเดินทัพได้ในทันที แต่พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้น เนื่องจากทรงเกรงว่าการปะทะกันอาจนำไปสู่ สงครามกลางเมือง และทำให้ราชบัลลังก์ต้องสั่นคลอน

👑 การมอบอำนาจอย่างถูกกฎหมาย

การตัดสินพระทัยของกษัตริย์ทำให้มุสโสลินีได้รับชัยชนะโดยไม่ต้องยิงปืนแม้แต่นัดเดียว:

* นายกรัฐมนตรีฟาสซิสต์: กษัตริย์ทรงยอมจำนนต่อแรงกดดันและได้เสนอให้ เบนิโต มุสโสลินี ดำรงตำแหน่งเป็น นายกรัฐมนตรี ของอิตาลี มุสโสลินีจึงเดินทางโดยรถไฟจากมิลานมายังกรุงโรม และเข้ารับตำแหน่งผู้นำประเทศอย่าง ถูกกฎหมาย ในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1922

การเดินทัพสู่กรุงโรมจึงเป็น รัฐประหารทางการเมือง ที่ไม่นองเลือด ซึ่งได้ทำลายระบอบประชาธิปไตยในอิตาลี และเป็นการสิ้นสุดของยุคเสรีนิยมที่ยาวนาน

"การเดินทัพสู่กรุงโรมเป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นว่า ความหวาดกลัว สามารถมีพลังมากกว่า กฎหมาย และ กองทัพ ได้อย่างไร มุสโสลินีได้อำนาจมาด้วยการข่มขู่ ไม่ใช่ด้วยการเลือกตั้ง และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงอิตาลีจากประเทศประชาธิปไตยไปสู่ประเทศเผด็จการเบ็ดเสร็จอย่างสมบูรณ์"

🇮🇹 Ep. 4: "Il Duce": การเปลี่ยนอิตาลีสู่เผด็จการเบ็ดเสร็จ (1925)

ในช่วงปี ค.ศ. 1922-1925 เบนิโต มุสโสลินี ได้ใช้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของเขาในการบ่อนทำลายระบอบประชาธิปไตยและสร้างรากฐานของ รัฐฟาสซิสต์ โดยอาศัยการข่มขู่, การแก้ไขกฎหมาย, และความรุนแรงทางการเมือง

📜 การกำจัดฝ่ายตรงข้าม

* กฎหมาย Acerbo: ในปี 1923 รัฐบาลของมุสโสลินีได้ผ่าน กฎหมาย Acerbo ซึ่งเป็นกฎหมายที่โหดร้ายและฉลาดเฉลียว โดยระบุว่าพรรคใดที่ได้รับคะแนนเสียงสูงสุดในการเลือกตั้ง (เกิน 25%) จะได้รับที่นั่งในรัฐสภาถึง สองในสาม ทำให้พรรคฟาสซิสต์สามารถครองอำนาจได้อย่างเบ็ดเสร็จ

* การลอบสังหาร: จิอาโคโม มัตเตออตติ: ในปี 1924 จิอาโคโม มัตเตออตติ (Giacomo Matteotti) ผู้นำฝ่ายค้านสังคมนิยมได้ออกมาเปิดโปงการทุจริตและการใช้ความรุนแรงในการเลือกตั้งของพรรคฟาสซิสต์ และถูกลอบสังหารในเวลาต่อมา เหตุการณ์นี้ทำให้เกิด วิกฤตการณ์ทางการเมือง ที่ทำให้มุสโสลินีตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบาก

💥 การประกาศตนเป็นเผด็จการ

เมื่อถูกกดดันให้ลาออก มุสโสลินีได้ตัดสินใจที่จะ เผชิญหน้า กับวิกฤตการณ์อย่างเต็มที่:

* สุนทรพจน์ปี 1925: ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1925 มุสโสลินีได้กล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้ารัฐสภา โดยเขา ยอมรับความรับผิดชอบ ต่อความรุนแรงทางการเมืองทั้งหมดที่เกิดขึ้น และประกาศอย่างชัดเจนถึงการสร้าง รัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จ

* "Il Duce": หลังจากการประกาศนั้น มุสโสลินีได้สถาปนาตัวเองเป็น "Il Duce" (อิล ดูเช) หรือ "ผู้นำสูงสุด" ของอิตาลี และได้ทำลายระบบประชาธิปไตยทั้งหมด

* ยุบพรรคการเมือง: ทุกพรรคการเมืองยกเว้นพรรคฟาสซิสต์ถูกยุบไป

* ควบคุมสื่อ: การเซ็นเซอร์สื่อถูกนำมาใช้เพื่อควบคุมข้อมูลข่าวสารทั้งหมด

* ตำรวจลับ: จัดตั้ง ตำรวจลับ (OVRA) เพื่อปราบปรามฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง

"ภายในเวลาเพียงสามปีหลังจากการเดินทัพสู่กรุงโรม มุสโสลินีได้เปลี่ยนอิตาลีจากประเทศที่ยังคงเป็นประชาธิปไตยอยู่บ้างไปสู่ รัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จ อย่างสมบูรณ์ เขาใช้กฎหมายในการทำลายกฎหมาย และใช้ความหวาดกลัวในการทำลายความศรัทธาของประชาชนในระบอบประชาธิปไตย และตอนนี้เขาก็พร้อมที่จะดำเนินแผนการในการสร้าง จักรวรรดิอิตาเลียน ที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาอีกครั้ง"

🇮🇹 Ep. 5 นครรัฐวาติกัน: พันธมิตรกับศาสนจักร (1929)

นับตั้งแต่การรวมชาติอิตาลีในปี ค.ศ. 1870 คริสตจักรคาทอลิก และ รัฐอิตาลี อยู่ในภาวะขัดแย้งกันมาตลอด เนื่องจากรัฐบาลยึดกรุงโรมซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรพระสันตะปาปา การแก้ไขความขัดแย้งที่เรียกว่า "ปัญหาแห่งโรม" (Roman Question) นี้ เป็นสิ่งที่รัฐบาลประชาธิปไตยพยายามทำมาหลายทศวรรษแต่ไม่เคยสำเร็จ

🤝 สนธิสัญญาลาเตรัน (Lateran Treaty)

มุสโสลินี ซึ่งเป็นนักการเมืองที่ฉลาดเฉลียว ได้มองเห็นโอกาสในการใช้ความขัดแย้งนี้เพื่อประโยชน์ของตนเอง โดยในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 เขาได้ลงนามใน สนธิสัญญาลาเตรัน (Lateran Treaty) กับ สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11

สนธิสัญญาฉบับนี้มีข้อตกลงสำคัญ 3 ส่วนคือ:

* สนธิสัญญาการเมือง: รัฐอิตาลีให้การยอมรับอำนาจอธิปไตยของ นครรัฐวาติกัน ในฐานะรัฐเอกราช และคริสตจักรยอมรับ ราชอาณาจักรอิตาลี ในฐานะรัฐบาลที่ชอบธรรมของกรุงโรม

* ข้อตกลงทางการเงิน: รัฐบาลอิตาลีจ่าย เงินชดเชยก้อนใหญ่ ให้กับคริสตจักรเป็นการตอบแทนที่ยึดกรุงโรมไปเมื่อปี 1870

* ข้อตกลงทางศาสนา: ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ได้รับการยอมรับเป็น ศาสนาประจำชาติ ของอิตาลี และคริสตจักรมีอำนาจในการควบคุมการศึกษาและเรื่องที่เกี่ยวข้องกับศาสนา

👑 การได้มาซึ่งความชอบธรรมสูงสุด

การลงนามในสนธิสัญญาลาเตรันถือเป็น ชัยชนะทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ของมุสโสลินี:

* เสียงสนับสนุนจากประชาชน: เขาสามารถแก้ไขความขัดแย้งที่ยืดเยื้อมานานเกือบ 60 ปี และได้รับ ความชอบธรรม ในการปกครองจากชาวอิตาเลียนส่วนใหญ่ที่เป็นชาวคาทอลิก ซึ่งทำให้ประชาชนยอมรับการปกครองของเขามากขึ้น

* อำนาจที่ไร้ข้อกังขา: เมื่อเขามีอำนาจทางการเมืองสูงสุดในฐานะ Il Duce (Ep. 4) และได้รับการสนับสนุนจากศาสนา เขาจึงเป็นผู้นำที่ไม่มีใครสามารถท้าทายได้อีกต่อไป

"มุสโสลินีได้ทำในสิ่งที่รัฐบาลประชาธิปไตยไม่สามารถทำได้ นั่นคือการรวมอำนาจทางการเมืองและอำนาจทางศาสนาไว้ที่เขาเอง การผูกมัดกับคริสตจักรทำให้เขามีรากฐานที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายต่อไปที่มาจากภายนอก นั่นคือวิกฤตเศรษฐกิจโลก"

🇮🇹 Ep. 6: การเผชิญหน้ากับเศรษฐกิจ: มุสโสลินีและ The Great Depression

แม้จะมีการปกครองที่มั่นคง แต่ในช่วงต้นทศวรรษ 1930s อิตาลี ก็ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากวิกฤตเศรษฐกิจโลก การว่างงานพุ่งสูงขึ้นและความยากจนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นบททดสอบครั้งสำคัญของ ลัทธิฟาสซิสต์ ที่สัญญาว่าจะสร้างความรุ่งเรืองให้กับชาติ

💰 นโยบายเศรษฐกิจฟาสซิสต์

มุสโสลินีตอบสนองต่อวิกฤตการณ์ด้วยแนวทางที่แตกต่างจากระบอบประชาธิปไตยแบบเสรีนิยม:

* การพึ่งพาตนเอง (Autarky): มุสโสลินีเชื่อว่าอิตาลีจะต้องเป็นประเทศที่ พึ่งพาตนเอง ได้ทางเศรษฐกิจ เพื่อลดการพึ่งพิงตลาดโลกและเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม เขาเริ่มโครงการ "สงครามข้าวสาลี" (Battle for Grain) เพื่อเพิ่มการผลิตอาหารภายในประเทศ และส่งเสริมการผลิตสินค้าอุตสาหกรรมด้วยตนเอง

* โครงการสาธารณะขนาดใหญ่: เพื่อแก้ปัญหาการว่างงานและสร้างภาพลักษณ์ที่แข็งแกร่งของรัฐบาล มุสโสลินีได้ลงทุนใน โครงการสาธารณะ (Public Works) ขนาดใหญ่ทั่วประเทศ ซึ่งโครงการที่โดดเด่นที่สุดคือการ ระบายน้ำในหนองน้ำปองติน (Pontine Marshes) ใกล้กรุงโรม เพื่อเปลี่ยนเป็นพื้นที่เกษตรกรรม

💡 วิกฤตการณ์ที่ไม่มีทางออก

นโยบายของมุสโสลินีช่วยสร้างงานและโครงสร้างพื้นฐาน แต่ก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจได้อย่างแท้จริง:

* ค่าใช้จ่ายที่สูงลิ่ว: โครงการสาธารณะเหล่านี้ต้องใช้เงินจำนวนมหาศาล และนโยบาย Autarky ก็ไม่ได้ทำให้เศรษฐกิจของอิตาลีแข็งแกร่งขึ้นอย่างที่คาดหวังไว้

* แรงจูงใจในการขยายอาณาเขต: การที่อิตาลีขาดแคลนทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญ (เช่น น้ำมันและเหล็ก) ทำให้มุสโสลินีตระหนักว่านโยบาย Autarky ไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ การแก้ปัญหาเดียวคือการ ยึดครองดินแดนที่มีทรัพยากร ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้เขามองหา "จักรวรรดิ" ที่จะมอบวัตถุดิบและพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่จำเป็น

วิกฤตเศรษฐกิจโลกจึงกลายเป็น แรงผลักดันที่สำคัญที่สุด ที่ทำให้อิตาลีหันไปสู่ ลัทธิจักรวรรดินิยม อย่างเต็มตัว เพราะมุสโสลินีต้องการพิสูจน์ให้โลกและชาวอิตาเลียนเห็นว่าระบอบฟาสซิสต์ของเขาสามารถทำให้ประเทศแข็งแกร่งได้ด้วยการทำสงคราม

"The Great Depression ไม่ได้ล้มล้างอำนาจของมุสโสลินี แต่กลับทำให้เขามี ข้ออ้าง ที่สมบูรณ์แบบในการทำสงคราม เขาต้องการทั้งทรัพยากรและความภาคภูมิใจที่จะฟื้นฟูเกียรติยศของชาติ และเขาได้เลือกเป้าหมายที่จะทำให้เขาบรรลุเป้าหมายทั้งสองนี้ นั่นคือเอธิโอเปีย"

🇮🇹 Ep. 7: ล้างแค้นที่อัดวา: การรุกรานเอธิโอเปีย (1935)

สำหรับ มุสโสลินี การรุกราน เอธิโอเปีย (Ep. 7 ของซีรีส์เอธิโอเปีย) ไม่ใช่แค่การขยายอาณานิคม แต่เป็นการ ล้างแค้น ให้กับความพ่ายแพ้ทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีใน ยุทธการอัดวา เมื่อปี ค.ศ. 1896 ซึ่งเป็นความอัปยศที่ไม่มีใครลืมเลือน

⚔️ การใช้กำลังทหารเข้าแก้ไขปัญหา

มุสโสลินีใช้เหตุการณ์ที่ชายแดน วาลวาล (Walwal Incident, Ep. 7 ของซีรีส์เอธิโอเปีย) เป็นข้ออ้างในการเปิดฉากสงคราม โดยในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1935 กองทัพอิตาลีจำนวนมหาศาลได้บุกเข้าสู่เอธิโอเปียอย่างเต็มรูปแบบ

* อำนาจเบ็ดเสร็จทางเทคโนโลยี: กองทัพอิตาลีมีกำลังพล, รถถัง, เครื่องบินรบ, และ แก๊สพิษ ที่ทันสมัย ซึ่งเหนือกว่ากองทัพเอธิโอเปียที่ใช้ปืนเก่าและหอกอย่างเทียบกันไม่ได้ การใช้แก๊สพิษในการโจมตีทั้งทหารและพลเรือนแสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของระบอบฟาสซิสต์ที่ต้องการชัยชนะด้วยวิธีการใด ๆ ก็ตาม

* ชัยชนะทางทหาร: ภายในเวลาไม่ถึงปี กองทัพอิตาลีสามารถเอาชนะกองกำลังเอธิโอเปียที่กล้าหาญได้สำเร็จ และยึดครองประเทศทั้งหมด มุสโสลินีได้ประกาศว่าเขาได้ฟื้นฟู "จักรวรรดิโรมันใหม่" ในแอฟริกา

⚖️ ความล้มเหลวของสันนิบาตชาติ

การรุกรานเอธิโอเปียถือเป็น การทดสอบครั้งสุดท้าย ของ สันนิบาตชาติ (League of Nations) ซึ่งผลลัพธ์คือความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง:

* การลงโทษที่ไร้ผล: สันนิบาตชาติได้ประณามการกระทำของอิตาลีและประกาศใช้มาตรการ คว่ำบาตรทางเศรษฐกิจ แต่มาตรการเหล่านั้นอ่อนแอและไม่มีประสิทธิภาพ เพราะมหาอำนาจหลักอย่างอังกฤษและฝรั่งเศสยังคงทำการค้ากับอิตาลี

* ชัยชนะทางการเมืองของมุสโสลินี: การที่สันนิบาตชาติไม่สามารถหยุดยั้งอิตาลีได้ ทำให้มุสโสลินีได้รับชัยชนะทางการเมืองอย่างสมบูรณ์ มันพิสูจน์ให้โลกเห็นว่า ระบอบประชาธิปไตยอ่อนแอ และองค์กรระหว่างประเทศไม่มีความน่าเชื่อถือ ซึ่งเป็นการเปิดทางให้ผู้รุกรานอื่น ๆ เช่น ฮิตเลอร์ สามารถเดินหน้าตามแผนของตนเองได้อย่างไร้ข้อกังขา

"การพิชิตเอธิโอเปียไม่ใช่แค่การขยายอาณานิคม แต่เป็นการ คืนศักดิ์ศรี ให้กับชาติด้วยเลือดเนื้อของประเทศเล็ก ๆ มันเป็นการกระทำที่ทำให้มุสโสลินีได้รับความนิยมสูงสุดในอิตาลี และทำให้เขาเชื่อมั่นว่า ลัทธิฟาสซิสต์ คืออนาคตของโลก ซึ่งจะนำไปสู่การเป็นพันธมิตรกับประเทศที่มีอุดมการณ์เดียวกัน"

🇮🇹 Ep. 8: เวทีซ้อมรบในสเปน: สงครามกลางเมืองกับกำลังเสริม (1936)

ในปี ค.ศ. 1936 สงครามกลางเมืองสเปน ได้ปะทุขึ้น เป็นการต่อสู้ระหว่าง รัฐบาลสาธารณรัฐ (Republican government) ที่มาจากการเลือกตั้งกับ กองกำลังชาตินิยม (Nationalist forces) ที่นำโดย นายพลฟรานซิสโก ฟรังโก (Francisco Franco) มุสโสลินีมองเห็นโอกาสทองในความขัดแย้งนี้

⚔️ การแทรกแซงเพื่ออุดมการณ์

* เวทีซ้อมรบ: มุสโสลินีส่งกองกำลังอาสาสมัครฟาสซิสต์ที่ถูกเรียกว่า "Corpo Truppe Volontarie" (CTV) จำนวนหลายหมื่นนาย พร้อมด้วยเครื่องบินรบและอาวุธที่ทันสมัย เข้าช่วยเหลือ นายพลฟรังโก อย่างเปิดเผย เขาต้องการใช้สงครามนี้เป็น "เวทีซ้อมรบ" เพื่อทดสอบอาวุธใหม่และยุทธวิธีของกองทัพ

* พันธมิตรกับฮิตเลอร์: ในเวลาเดียวกัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แห่งนาซีเยอรมนีก็ส่งกองทัพอากาศ ลุฟท์วัฟเฟอ (Luftwaffe) และกำลังเสริมมาช่วยฟรังโกด้วยเช่นกัน การร่วมมือกันในสเปนถือเป็นครั้งแรกที่ มุสโสลินี และ ฮิตเลอร์ ได้ทำสงครามร่วมกัน ซึ่งเป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเขาเป็นพันธมิตรที่มีประสิทธิภาพอย่างยิ่ง

💔 การนองเลือดเพื่อเผด็จการ

สงครามกลางเมืองสเปนเป็นสงครามที่โหดร้ายและดุเดือด ซึ่งการแทรกแซงของอิตาลีและเยอรมนีมีส่วนสำคัญที่ทำให้ กองกำลังชาตินิยม ของฟรังโกได้รับชัยชนะในที่สุด

* ชัยชนะของฟาสซิสต์: การที่ฟรังโกสามารถเอาชนะสงครามกลางเมืองได้ ถือเป็น ชัยชนะทางอุดมการณ์ ที่ยิ่งใหญ่สำหรับ ลัทธิฟาสซิสต์ ในยุโรป และทำให้เกิดระบอบเผด็จการอีกแห่งในทวีปยุโรป

"สงครามกลางเมืองสเปนคือ บททดสอบ ที่มุสโสลินีประสบความสำเร็จอย่างงดงาม มันทำให้เขามีความมั่นใจในกองทัพมากขึ้น และที่สำคัญที่สุดคือ ทำให้เขามี พันธมิตร ที่แข็งแกร่งอย่างนาซีเยอรมนี การร่วมมือกันที่สเปนได้กลายเป็นรากฐานที่สำคัญที่สุดของ แกนนำโรม-เบอร์ลิน ที่จะกำหนดทิศทางของยุโรปในทศวรรษหน้า"

🇮🇹 Ep. 9: แกนนำแห่งโรม-เบอร์ลิน: การเป็นพันธมิตรกับฮิตเลอร์ (1937)

ในช่วงปี ค.ศ. 1937 ความสัมพันธ์ระหว่างอิตาลีและเยอรมนีได้พัฒนาจากความร่วมมือทางทหารไปสู่การเป็น พันธมิตรทางการเมือง โดยมีมุสโสลินีเป็นผู้ริเริ่ม

🤝 การก่อตั้ง "แกนนำโรม-เบอร์ลิน"

* อุดมการณ์ที่เหมือนกัน: มุสโสลินีและฮิตเลอร์ต่างก็มี อุดมการณ์อำนาจนิยม และความทะเยอทะยานทาง จักรวรรดินิยม ที่เหมือนกัน ทั้งสองผู้นำเกลียดชังระบอบประชาธิปไตยและลัทธิคอมมิวนิสต์ และเชื่อว่าการขยายอาณาเขตด้วยกำลังทหารคือหนทางเดียวที่จะทำให้ชาติของตนเองยิ่งใหญ่

* การประกาศพันธมิตร: มุสโสลินีได้ประกาศการก่อตั้ง "แกนนำโรม-เบอร์ลิน" (Rome-Berlin Axis) ซึ่งเป็นพันธมิตรทางการเมืองและทหารอย่างเป็นทางการที่รวมสองมหาอำนาจฟาสซิสต์เข้าไว้ด้วยกัน การกระทำนี้เป็นการส่งสัญญาณที่ชัดเจนไปยังโลกภายนอกว่า อิตาลีได้เข้าร่วมกับกลุ่มอำนาจใหม่ ที่ต่อต้านระบบของสนธิสัญญาแวร์ซายส์

💔 การถูกควบคุมและสูญเสียอำนาจ

การเป็นพันธมิตรกับเยอรมนีไม่ได้เป็นไปเพื่อผลประโยชน์ของอิตาลีเสมอไป ในหลายกรณี มุสโสลินี กลายเป็นเพียง พันธมิตรที่ด้อยกว่า และต้องทำตามนโยบายของฮิตเลอร์มากขึ้น

* นโยบายต่อต้านชาวยิว: อิตาลีเริ่มใช้ กฎหมายต่อต้านชาวยิว (Anti-Semitic Laws) ในปี 1938 ตามนโยบายของนาซีเยอรมนี ซึ่งเป็นการกระทำที่ขัดกับประวัติศาสตร์ของอิตาลีและได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนน้อยมาก

* การสูญเสียอิสรภาพ: การผูกมัดชะตากรรมกับเยอรมนี ทำให้มุสโสลินีสูญเสียอิสรภาพในการตัดสินใจและต้องพึ่งพานโยบายต่างประเทศของฮิตเลอร์มากขึ้น

การก่อตั้งแกนนำโรม-เบอร์ลินจึงเป็นการสิ้นสุดของยุคที่อิตาลีเป็นผู้เล่นอิสระ และเป็นการผูกชะตากรรมของประเทศเข้ากับอำนาจเผด็จการที่อันตรายที่สุดในยุโรป

"การก่อตั้งแกนนำโรม-เบอร์ลินคือ บทสรุป ของการเดินทางอันยาวนานของอิตาลีจากประชาธิปไตยที่อ่อนแอไปสู่รัฐเผด็จการที่พร้อมจะทำสงคราม มุสโสลินีได้สร้างจักรวรรดิฟาสซิสต์ขึ้นมา แต่ก็เป็นการผูกมัดตัวเองเข้ากับชะตากรรมของฮิตเลอร์อย่างไม่อาจย้อนกลับได้ ซึ่งเป็นการตัดสินใจที่นำพาอิตาลีเข้าสู่หายนะในเวลาต่อมา"

🇮🇹 Ep.10 บทสรุป: จักรวรรดิที่พร้อมรบ? (1 ก.ย. 1939)

เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มต้นขึ้นในยุโรปด้วยการบุกโปแลนด์ของเยอรมนี อิตาลี อยู่ในสถานะที่โลกต้องจับตามอง: เป็นประเทศเผด็จการฟาสซิสต์ที่เป็น พันธมิตร กับนาซีเยอรมนี (Ep. 9) และมีผู้นำที่ประกาศกร้าวว่าจะสร้างจักรวรรดิใหม่

💔 พันธมิตรที่ยังไม่พร้อม

แม้ว่า เบนิโต มุสโสลินี จะร่วมมือกับ ฮิตเลอร์ ในหลายด้าน (Ep. 8) และได้ขยายอาณาจักรของตนในแอฟริกาแล้ว (Ep. 7) แต่ในเช้าวันนั้น มุสโสลินีกลับไม่ได้เข้าร่วมสงครามทันที

* สถานะ "ไม่ร่วมรบ": มุสโสลินีประกาศว่าอิตาลีจะอยู่ในสถานะ "ไม่ร่วมรบ" (non-belligerent) ซึ่งหมายถึงการเป็นพันธมิตรที่ยังไม่เข้าสู่สงคราม นี่คือการตัดสินใจที่มาจาก ความเป็นจริงทางเศรษฐกิจและการทหาร ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

* ทรัพยากรที่หมดไป: สงครามในเอธิโอเปียและสเปนได้ ใช้ทรัพยากร ของอิตาลีไปอย่างมหาศาล ทำให้กองทัพของมุสโสลินียังไม่พร้อมที่จะทำสงครามที่ยืดเยื้อกับมหาอำนาจอย่างสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส

📜 ความย้อนแย้งของลัทธิฟาสซิสต์

ช่วง Interwar ของอิตาลีจึงจบลงด้วยความย้อนแย้งที่น่าเศร้า: มุสโสลินี สร้างระบบการเมืองที่ให้ความสำคัญกับ อำนาจทางการทหาร และ ความยิ่งใหญ่ของชาติ แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้กำลังที่แท้จริง ประเทศของเขากลับ ไม่พร้อมรบ อย่างสิ้นเชิง

การเดินทางของอิตาลีจาก "ชัยชนะที่อัปยศ" (Ep. 1) ไปสู่ "พันธมิตรที่ยังไม่พร้อม" คือการเปลี่ยนผ่านที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ความสิ้นหวัง และการตัดสินใจที่ผิดพลาด มันแสดงให้เห็นว่าลัทธิฟาสซิสต์สามารถรวมอำนาจและสร้างความยิ่งใหญ่ได้ในระยะสั้น แต่ไม่สามารถสร้างรากฐานที่มั่นคงพอที่จะทนทานต่อสงครามโลกได้…

ทีมงาน : Exit the SIM

ประวัติศาสตร์

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

INTERWAR (ระหว่าง WWI - WWII)

โฆษณา

ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน

🇮🇹 อิตาลี INTERWAR : จักรวรรดิที่ยังไม่พร้อมรบ?

ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน