พระคุณ
.ปฐมกาล 27:1-10 TH1971
[1] เมื่ออิสอัคแก่ตามัว ท่านก็เรียกเอซาวบุตรคนโตของท่านมา และกล่าวแก่เขาว่า <<ลูกเอ๋ย>> เขาตอบว่า <<ขอรับ>> [2] ท่านว่า <<ดูเถิด พ่อแก่แล้ว พ่อไม่รู้วันตายของพ่อ [3] เจ้าจงเอาอาวุธของเจ้า คือแล่งธนูและคันธนูออกไปที่ท้องทุ่ง หาเนื้อมาให้พ่อ [4] จัดเตรียมอาหารอร่อยมาให้พ่อ อย่างที่พ่อชอบนั้น และนำมาให้พ่อกิน เพื่อจะได้อวยพรแก่เจ้าก่อนพ่อตาย>>
[5] เมื่ออิสอัคพูดกับเอซาวบุตรชายนั้น นางเรเบคาห์แอบฟังอยู่ เมื่อเอซาวออกไปท้องทุ่งเพื่อหาเนื้อมา [6] เรเบคาห์จึงพูดกับยาโคบบุตรของนางว่า <<แม่ได้ยินพ่อของเจ้าพูดกับเอซาวพี่ชายของเจ้าว่า [7] <จงนำเนื้อมาให้พ่อและจัดอาหารอร่อยให้พ่อกิน และเราจะอวยพรเจ้าต่อพระพักตร์พระเจ้าก่อนพ่อตาย>
[8] เพราะฉะนั้น ลูกเอ๋ยจงฟังคำของแม่ตามที่แม่สั่งเจ้า [9] ไปที่ฝูงแพะแกะ นำลูกแพะดีๆสองตัวมาให้แม่ แม่จะเอามันปรุงอาหารอร่อยให้พ่อเจ้า อย่างที่ท่านชอบ [10] และเจ้าจะต้องนำไปให้พ่อเจ้ารับประทานเพื่อว่าท่าน จะอวยพรเจ้าก่อนท่านสิ้นชีวิต>>
ใครล่ะจะสามารถแก้ไขปัญหาสังคมได้อย่างแท้จริง อิทธิพลอำนาจมืดปกคลุมไปทั่วทุกจังหวัดมีพวกนี้ปกครองเหนือข้าราชการอีก เหนือผู้นำประเทศอีก ใหญ่ขนาดนั้นใครหน้าไหนจะไปทำอะไร? พลังประชาชนหรือ? ถ้าปลุกได้ก็ลุกฮือได้แป้บนึง แล้วก็เหมือนเดิมครับ เพราะใหญ่ที่สุดของโลกก็ยังอยู่ใต้อำนาจของเขาอีกครับ แล้วจะเอาอะไรไปสู้ครับ?
สุดยอดของคนดี สุดยอดของคนเก่ง สุดยอดของคนฉลาด ก็ยังปกป้องตัวเองให้รอดจากการควบคุมของเขาไม่ได้ครับ จะให้อยู่หรือตายดังหรือดับเขาทำได้ตลอดเวลาเหมือนเป็นหุ่นเชิดของเขา ฟังแล้วมันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าน่าหดหู่มากเลยนะครับกับการได้เกิดมาเป็นคนบนโลกใบนี้
แต่กลับมาขอบคุณและเกิดความหวังฟื้นคืนมาได้อีกหลังได้รู้ว่ามีพระเจ้าที่เข้ามาช่วยโดยส่งพระเยซูลงมาให้ยังโลกนี้ครับ โดยผ่านทางพระคัมภีร์ไบเบิ้ลและคริสตจักรครับ ทำให้เราได้รู้ว่าพระองค์กำลังทำงานเพื่อช่วยมนุษย์เรายังไง
จากชีวิตที่เคยเป็นทาสธรรมบัญญัติคือขึ้นกับการพยายามปกป้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองมาเป็นให้พระเจ้ารับผิดชอบ ส่วนตัวผมรู้สึกว่ามันไม่ง่ายเลยครับกับการเปลี่ยนแปลงนี้ จากชีวิตที่ต้องอยู่ด้วยแผนการชัดเจน ระยะสั้น ระยะกลาง ระยะยาว แต่ละวันจะต้องทำอะไรบ้างหนึ่งสองสาม ฯลฯ เพื่อจะนำไปสู่เป้าหมายหรือความสำเร็จใหญ่ แต่ต้องทิ้งทั้งหมดกับวิธีการคิดแบบนี้ ถ้าเปรียบผมกำลังรู้สึกว่าเหมือนให้ปล่อยให้ออกไปเลยจากตำแหน่งกัปตันขับ เปลี่ยนไปเป็นผู้โดยสารแทน กับทุกเรื่องของชีวิต ปล่อยให้พระเจ้าเป็นผู้ขับแทน
ซึ่งความจริงพระเจ้าก็จะเข้ามาขับเคลื่อนตัวเราตั้งนานตั้งแต่เกิดมาแล้วล่ะครับ แต่เพราะไม่รู้ชีวิตก็เลยยากลำบากผลจากการพยายามรับผิดชอบชีวิตตัวเองเพื่อให้อยู่รอดนี้ครับ ก็มากเลยนับตั้งแต่วันที่พ่อแม่จากไปหมด แต่ของผมมีคริสตจักรเข้ามารับช่วงแทนพอดีๆครับ ก็ได้แต่งงานกับคนของคริสตจักรได้สักสามเดือนแม่ของผมก็เสียครับ ช่วงนั้นภรรยาก็เริ่มตั้งท้องอ่อนๆ ส่วนพ่อเสียไปก่อนหน้าแล้วตั้งแต่ผมอายุได้ยี่สิบเอ็ดครับ
มองย้อนกลับไปมันก็เลยได้เห็นครับว่าชีวิตผมมีพระเจ้าที่คอยโอบอุ้มอยู่ตลอดเวลาผ่านทางครอบครัวพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดร่างกายมาจนถึงคริสตจักรผู้ให้กำเนิดจิตวิญญาณ
มองไปยังชีวิตของหลายคนที่ไม่เชื่อพระเจ้าก็จะเป็นเครื่องมือให้อำนาจมืดใช้ฆ่าทำลายผู้คนมากมายครับ กับคนที่กำลังติดตามกับกระแสของโลกที่ต้องเก่งฉลาดร่ำรวยดูดีเพื่อจะอยู่รอดได้ยังไง เหมือนทางของเอซาวที่ได้แต่ต้องจบลงที่ถูกแช่งสาปเท่านั้นครับ
กุญแจสำคัญของการได้รับพรคือแม่ แต่เอซาวเลือกที่จะทำตามวิถีทางตามกำลังความสามารถของตัวเองและปฏิเสธการช่วยเหลือของแม่ จึงจบลงที่ถูกพ่อแช่งสาปครับ ภาพของแม่กำลังเปรียบเหมือนกับพระเยซูหรือคริสตจักรและพ่อเปรียบเหมือนกับพระเจ้าครับ
พระคัมภีร์ไบเบิ้ลกับคริสตจักรช่วยให้เห็นได้ง่ายขึ้นกับความสกปรกชั่วร้ายของมนุษย์ครับ ผมเห็นคนมาโบสถ์มากมายที่ยังคงเลือกเดินไปบนทางของเอซาว ถึงแม้จะมาโบสถ์ประจำก็หลายปีแล้ว แต่ใจก็ยังอยู่คนละฝ่ายกับคริสตจักร กอดตัวเองไว้อย่างแน่นไม่ยอมปล่อย มันเหมือนกษัตริย์ซาอูลตอนที่ดาวิดปรากฏตัว ชีวิตเขาไม่เคยได้พักสงบอีกเลย เพราะคิดแต่ว่าจะรักษาราชบัลลังค์ให้รอดพ้นจากดาวิดได้ยังไง? เขาไม่ได้เชื่อเลยว่าใครจะเป็นกษัตริย์ได้ก็โดยพระเจ้าตั้งขึ้นมาเท่านั้น
หมายถึงถ้าพระเจ้าจะให้ดาวิดขึ้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมรับด้วยความยินดี ดาวิดก็จะเป็นพรให้กับชีวิตของเขา แต่เพราะความไม่เชื่อวางใจพระเจ้าของเขา การปรากฏตัวของดาวิดจึงเหมือนเสี้ยนหนามที่คอยทิ่มแทงชีวิตของเขาให้ทุกข์ทรมานจนถึงวันตายเลยครับ
พอมีใจโลภหยากได้หยากเป็น มีพระเยซูเท่านั้นไม่เพียงพอ ความโลภนั่นก็ลากนำชีวิตผู้คนไปสู่ความวิบัติครับ
ผมมองสมาชิกหลายคนที่กำลังเดินเส้นทางของเอซาวกับซาอูลนี้ครับ คริสตจักรหรือผู้รับใช้พระเจ้าจึงเป็นเพียงทางเลือกอีกทางหนึ่งของพวกเขา เหมือนพระอีกองค์หนึ่งในจำนวนหลายองค์ที่พวกเขามีอยู่ก่อนหน้าแล้ว พระคำมากมายที่สอนไปให้เหมือนสาดน้ำใส่หินผา เหมือนจะไม่ขยับปรับเปลี่ยนอะไรเลยสักนิด การติดตามคริสตจักรสำหรับพวกเขาจึงไม่ใช่พระคุณแต่กลับกลายมาเป็นภาระให้แบบนี้
แต่ก็ทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้นอกจากสอนพระคำให้ต่อไปครับ เพราะคิดถึงเรื่องของกำแพงเยรีโคขึ้นมาจึงพูดออกมาได้แบบนี้ครับ กำแพงก็พังลงได้ในวันที่เจ็ด หลังจากเดินรอบมาทุกวันๆละรอบ วันสุดท้ายเดินเจ็ดรอบแล้วพอเสียงแตรและเสียงโห่ร้องดังขึ้นกำแพงก็พังลง ผมก็มีความหวังกับสมาชิกขึ้นมาแบบนี้ครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
