ไปไหว้ศาลเจ้าใกล้ๆบ้านมา
ไปไหว้เพราะศาลเจ้าจัดงานเสี่ยซิ้งหรือขอบคุณท่านเจ้าที่ในตลาดครับ
งานไม่ได้ใหญ่อะไรนัก คนที่เกี่ยวข้องจัดงานก็หน้าเดิมๆทุกปี คุ้นเคยกันดี
ผมก็ไปไหว้ทุกปีครับ
ไปตามปกติเหมือนกัน
เดิมๆเท่าที่เคยเห็น ธรรมเนียมที่ว่านี้คือการแสดงความขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือท่านเจ้าที่ที่คอยคุ้มครองห้างร้านหรือแผงค้าหรือคนที่อาศัยอยู่ในบริเวณตลาดหรือใกล้เคียง ด้วยมีความเชื่อที่ว่าบริเวณแถบที่อยู่นั้นมีท่านเจ้าที่มาคอยดูแลสารทุกข์สุขดิบต่างๆของผู้คนให้อยู่เป็นปกติสุข
โดยมากคนไทยเชื้อสายจีนจะเชื่อเรื่องนี้มากและมักจะรวมตัวจัดตั้งพื้นที่ในบริเวณใกล้ๆเป็นศาลขึ้นไว้ให้เป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้าน(คล้ายกับวัดไทย) มีคนมากราบสักการะเจ้าในศาลเพื่อขอพรในโอกาสทั่วไปหรือโอกาสพิเศษอย่างไหว้สิ้นปี งานฉลองศาลเจ้า งานเสี่ยซิ้ง หรือไม่ก็งานเทกระจาด
เคยได้ยินผู้ใหญ่ที่อยู่ในสมาคมศาลเจ้าเล่าให้ฟังว่าเมื่อสมัยก่อนศาลเจ้าแบบนี้จะคึกคักมาก มีงานแต่ละทีแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน เสียงดังไปทั่วตลาด มีงิ้วบ้างอะไรบ้างมีการประมูลของที่ศาลเจ้าจัดเตรียมไว้ให้คนในตลาดมาร่วมกันประมูลนำเงินเข้าศาลเจ้าเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆเป็นที่ครึกครื้น และมีงานเลี้ยงโต๊ะจีนตามธรรมเนียมตบท้ายด้วย
อันนี้เคยเห็นครับ คึกคักมากจริงๆ
ที่เคยเห็นเพราะป๊าผมเองก็อยู่ในสมาคมศาลเจ้าพวกนี้ด้วยเหมือนกัน ผมเลยเคยไปงานศาลเจ้าต่างๆอยู่หลายครั้ง และส่วนตัวก็เคยได้รับเลือกให้เข้ากรรมการศาลเจ้ามาหนสองหนเหมือนกัน เพียงแต่ไม่ได้ไปร่วมทำงานกับคนอื่นครับ
พอมาเดี๋ยวนี้ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด คนรุ่นใหม่ๆอย่างลื้อถึงจะจำได้รู้ว่ามีงานแบบนี้แต่ความสนใจแบบจริงจังมันน้อยลงไปแล้ว เหลือแต่พวกอั๊วนี่ล่ะที่ยังสนใจอยู่ แต่เรี่ยวแรงมันก็หายไปหมดว่ะ แก่แล้ว สังขารไม่เที่ยง ศาลเจ้าก็เหงาตามไปด้วย มีแต่คนคอยดูแลศาลไปเรื่อยๆ
ผู้ใหญ่ในสมาคมศาลเจ้าสูงวัยพูดไปเหมือนๆจะปลงเป็นทำนองว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด ไม่มีเค้าเดิมเหลือเลย
ฟังดูเหงาๆนะ
ผมยังจำยุครุ่งเรืองของธรรมเนียมประเพณีจีนของคนไทยเชื้อสายจีนได้ดี
ยุคนั้นวันหยุดอย่างสงกรานต์ไม่ใช่เรื่องใหญ่ หยุดแค่วันเดียวเอง วันสำคัญอื่นๆก็เหมือนกัน หยุดแค่วันเดียว ไม่มีชดเชยเหมือนตอนนี้
ยุคเดียวกันนั้นตรุษจีนทีก็หยุดกันยาวๆไป มาตรฐานก็4วัน แต่บางคนก็เป็นอาทิตย์เพราะคนจีนมีวันหยุดไม่มาก มีแค่เทศกาลนี้เท่านั้น
มาในยุคน้าชาติเป็นนายกฯ ท่านได้สร้างตำนานสงกรานต์หยุดยาวขึ้นมา ประจวบกับธรรมเนียมตรุษจีนก็เริ่มเสื่อมถอยลงไป
และสุดท้าย สงกรานต์กลายเป็นเทศกาลหยุดที่ยิ่งใหญ่มาจนถึงตอนนี้ ในขณะที่ตรุษจีนในไทยเรียกได้ว่าเก็บฉากไปเรียบร้อย มีแค่ถือธรรมเนียมหยุดพอเป็นพิธี ขนาดผมว่าเคร่งแล้วยังหยุดแค่วันเดียว เว้นแต่คาบเกี่ยวมากๆก็ถือโอกาสหยุดเพิ่มเหมือนกัน
อ้อ แต่ที่ยังเหนียวแน่นสำหรับผมช่วงตรุษจีนคือการไปไหว้เจ้าตามศาลเจ้าที่นับถือหรือตามวัดจีนต่างๆที่เคยไปน่ะครับ
ไปไหว้เอาฤกษ์เอาชัยตามที่เคยทำมา
เหมือนเคย...
แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่ง หลายคนคงบอกตรงกันหมด
ใครว่าคนไปไหว้ศาลเจ้ากับวัดจีนลดลง ไปแต่ละที่เห็นคนออกพรึ่บ ไม่ว่าจะจีนจะไทยจะฝรั่งอั่งม้อ
อันนั้นผมก็ไม่เถียงครับ คนเยอะจริงๆอย่างที่ว่ามา
อ้าว?
ก็นั่นมันไม่ใช่ศาลเจ้าเล็กในชุมชนหรือร้านค้าตลาด แต่มันคือศาลเจ้าใหญ่โตหรือวัดจีนที่มีชื่อเสียงมานานและคนศรัทธามากต่างหากล่ะครับ
ศาลเจ้าพ่อเสือเสาชิงช้า
ศาลเจ้าไต่ฮงกง-หยี่โกฮงพลับพลาไชย
วัดเล่งเหน่ยหยี่1เยาวราช
วัดเล่งเหน่ยหยี่2บางบัวทอง
ศาลเจ้าที่สุพรรณบุรี,นครสวรรค์กับภูเก็ต
ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว(ลิ้มโกวเนี้ย)ปัตตานี
cr. google ศาลเจ้าและวัดจีนที่มีชื่อเสียงมสก
แค่ตัวอย่างที่ยกมา พอได้ยินชื่อคนก็รู้จักกันไปทั่ว จึงไม่แปลกใจที่บางคนยังบอกว่าการไหว้เจ้าไม่ได้ลดลง เผลอๆมีแต่จะมากขึ้นด้วยเพราะแม้แต่คนไทยแท้ๆก็ยังมาไหว้
เหตุผลที่มาไหว้ศาลเจ้าจีนหรือวัดจีน?
พี่เห็นคนจีนมาไหว้แล้วเฮงๆรวยๆกัน พวกพี่เลยมาไหว้มั่ง จะได้รวยๆเฮงๆไปด้วย
อันนี้ผมถามจากคนที่มาไหว้ครับ
...
ศาลเจ้ากับวัดจีนที่เอ่ยนามมาผมกับที่บ้านก็ไปไหว้กันบ่อยๆ แฟนกับที่บ้านเขาก็เหมือนกัน
ไปไหว้แต่ละครั้งคนก็เยอะไปหมด เข้าไปก็แออัด ควันธูปควันเทียนคลุ้งจนแสบตา หายใจแทบไม่ออก
นี่ยังไม่นับว่าที่จอดรถก็หายากสำหรับศาลเจ้าพ่อเสือนะครับถ้าไม่ได้ไปแต่เนิ่นๆ
และหลายครั้งผมก็ยกมือไหว้เฉยๆ ไม่ได้จุดธูปเทียนบูชาอะไรเพราะคนเยอะมากเข้าไปในศาลเจ้าไม่ได้เลย
เคยไปอยู่ครั้งหนึ่ง คนพอประมาณ แต่มีการทำพิธีแก้บนกับเจ้าพ่อเสือ สถานที่เลยดูแคบไปหน่อย
เจ้าจีนก็เหมือนเจ้าไทยครับ บนบานศาลกล่าวขออะไรตามแต่ต้องการ ได้ผลก็มาแก้บน ได้ผลน้อยหรือไม่ได้ผลก็มาแก้บนตามผลที่ได้หรือไหว้เฉยๆก็มีออกบ่อย
ท่านก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้ล่ะครับ
ถ้ามองจากมุมนี้ ไม่ต้องกังวลเลยว่าการไหว้เจ้าจะหายไปในเร็ววันเพราะนอกจากศรัทธาที่มีมาอย่างยาวนานของกลุ่มคนจีนยังมีเสริมจากคนไทยแท้ด้วย
และที่สำคัญ หลายที่ที่กล่าวถึงคือแหล่งพาณิชย์ชั้นดีของความศรัทธาครับ
ยันต์ เหรียญ แก้ปีชงกับร้านค้ารอบศาลเจ้าเป็นเบื้องต้น ไม่นับว่าอย่างศาลเจ้าไต่ฮงกงก็เป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิปอเต็กตึ๊งด้วย มีการทำบุญโลงศพหรือบริจาคต่างๆมากมายเพื่อช่วยเหลือคนทั่วไปและมีทุนอุดหนุนหน่วยงานที่มีอยู่ ที่ชัดที่สุดคือกู้ภัยต่างๆกับโรงพยาบาลหัวเฉียวนี่ล่ะครับ
โดยเฉพาะโรงพยาบาลหัวเฉียวนี่ที่บ้านผมก็เคยบริจาคไปพอสมควรเพราะบ้านผมเขาศรัทธากับโรงพยาบาลนี้ส่วนหนึ่งและเห็นว่าสิ่งที่บริจาคไปได้นำมาใช้งานจริงๆจังๆด้วยอีกส่วน
ดังนั้น คนมาไหว้ไม่ลดลงหรอก
เพราะมันคือศรัทธาพาณิชยสถานที่สำคัญยิ่งและเป็นตัวหล่อเลี้ยงคนที่อยู่โดยรายรอบ
สะพัดกันเห็นๆ
ผมไหว้เจ้าเรียบร้อยก็เดินออกมาทักทายกรรมการศาลเจ้าที่รู้จักกัน แล้วประมูลของที่ศาลเจ้าเตรียมไว้ซึ่งก็กำหนดตัวเลขไว้เรียบร้อยแล้ว
ก็ง่ายๆครับเฮีย ลงตัวเลขไปเลยดีกว่า ไม่ยุ่งยาก อ้อ อย่าลืมนะครับ พรุ่งนี้มีเลี้ยงโต๊ะนะครับ เรียนเชิญเฮียด้วยเลย
ผมก็รับปากรับคำไปตามเรื่องและก็มักจะไม่ไป แต่ก็มีแวะๆเข้าไปดูบ้างไม่กี่หน
เคยเห็นตั้งแต่คนล้นหลามจนถึงบางตาเหมือนตอนนี้
เห็นแล้วก็ให้นึกปลงว่ามันคงเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
แล้วถ้าไม่มีคนรับช่วงต่อล่ะก็ เห็นทีธรรมเนียมแบบนี้คงหายไปตามเวลา เหลือแค่คนกลุ่มเล็กที่ยังรวมกันดูแลศาลเจ้า
เผลอๆจะไม่เหลือแม้แต่คนดูแลก็เคยรับรู้อยู่เหมือนกัน
เขียนมานี่ไม่ได้จะบอกว่าเราต้องร่วมแรงร่วมใจกันพลิกฟื้นเรื่องแบบนี้ให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งหนึ่งให้ได้แบบเดิมๆที่เคยเป็นมา
เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป
ฟื้นขึ้นมาน่ะคงได้ล่ะครับ
ผมเองก็ยังไม่ลืม
และอีกหลายคนก็ยังจำได้
แต่รูปแบบรายละเอียดคงต้องปรับเปลี่ยนกันอีกมาก ก็คงต้องทอดเวลาไปอีกสักระยะหนึ่ง รอให้มีกลุ่มคนอื่นมารับไม้ต่อ
คงจะได้เห็นกันล่ะครับ
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
