เป็นเหมือนกันเลยค่ะ เราค่อย ๆ ฝึกดูอารมณ์ของตัวเอง และค่อย ๆ แยกสติกับอารมณ์ เพราะบางทีสิ่งที่เราคิดอาจบิดเบือนความเป็นจริงได้ ช่วงเวลาที่เราฟุ้งซ่าน สติแตก คิดมาก มักหายใจสั้น แน่นอก มันแพนิคง่าย ให้ใช้วิธีระบายอารมณ์แบบไม่ทำร้ายตัวเอง เช่น เดินไว30วินาที ล้างหน้าด้วยน้ำเย็น หรือกำผ้าขนหนูแน่นๆ ระบายอารมณ์ ให้ร่างกายปรับเข้าสู่โหมดสงบก่อน ถึงจะมาจำแนกความคิดตัวเองว่า อันไหนเป็นความจริงหรือเป็นสิ่งที่เราคิดมากไปเองค่ะ