E P . ๔๗ : งานเลี้ยงรุ่นมอต้น
พวกเราเป็นรุ่นที่ใช้คำว่า ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓
ม.ศ. ๑ ม.ศ. ๒ ม.ศ. ๓
เป็นงานเลี้ยงรุ่นที่สนุกสุดๆ เพราะเราตัวเบากันหมดแล้ว
มีแต่บางคนที่เขาต้องดูแลพ่อ แม่ เลี้ยงหลานและหรือต้องดูแลร่างกายก่อนช่วงนี้
มีบางคนที่อยู่ใกล้เขาก็จัดสรรเวลามาร่วมงานพอควรแก่เวลาเพื่อนก็กลับไปทำหน้าที่
พวกเรากลับไปสู่ "ตัวตนที่แท้จริง"
ย้อนภาพจำในอดีตกันอย่างครึกโครม แจ่มแจ้ง ชัดเจน จริงใจในทุกเรื่องที่เราเรียนอยู่มอต้น
คนที่ชอบคุยก็คุยกันไป ย้ายโต๊ะไปเรื่อยๆ
คนที่ชอบร้องเพลงก็ร้องเพลงไป เพลงมาทุกแนวอ่าาาา
คนที่ชอบลีลาศ ชอบเต้น ก็จัดไปไม่เหนื่อย ไม่พัก ไม่เพลีย บางเพลงเรามองหน้ากันด้วย "ไปไงดี" แต่พวกเต้นก็ "ดำน้ำลุยไฟ" ไปจนได้ แอบยักคิ้วและทำสัญลักษณ์มือว่า "เยี่ยม"
หลายคนนั่งมองเพื่อนๆด้วยสายตาทั้งรัก ทั้งตลก ทั้งอ่อนระอาใจ ทั้งเข้าใจปนเวทนาหน่อยๆ ถอนหายใจเบาๆ แต่ก็รักและเข้าใจเพื่อนๆ ที่ออกลายตามสไตล์ตัวตนที่แท้จริง
สี่ห้าชั่วโมงของความหฤหรรษ์เราเหมือน "สิบสี่อีกครั้ง" ดั่งเพลงคุณเสก โลโซ
ภาพประกอบนี้ เป็นเพื่อนรักของเราตอนอยู่ ม.ศ. ๒/๓ มาลัย สุพรรณ เบญจพร เราแยกย้ายกันไปเติบโตตอนจบชั้น ม.ศ. ๓
ภาพนี้เพื่อนบอกเราเบาๆว่า
"ถึงเธอ(เมริง)จะไม่ได้เป็นนางงามรุ่นแต่เธอ(เมริง) เป็นขวัญใจเรา(กู) เสมอ"
เราน้ำตารื้นเลยนะ
ขณะเขียนนี้เราก็น้ำตาซึม ไม่ดราม่าแต่จากหัวใจล้วนๆ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
