ลำนำหอแดง 64 ชมไห่ถังขาว 01
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
咏白海棠 ชมไห่ถังขาว
โดย
蕉下客 แขกใต้ตอง
บังคับใช้อักษร
"เหมิน 门 (ประตู)"
“เผิน 盆 (กระถาง)”
“หุน 魂 (วิญญาณ)”
“เหิน 痕 (แผล, ร่องรอยหลักฐาน, เค้าโครงสัณฐาน)”
“ฮุน 昏 (มัวซัว, สายัณห์)”
斜阳寒草带重门，苔翠盈铺雨后盆。
玉是精神难比洁，雪为肌骨易销魂。
芳心一点娇无力，情影三更月有痕。
莫道缟仙能羽化，多情伴我咏黄昏。
ผืนหญ้าหนาวกลางแดดบ่ายฉายฉาบ“ประตู”
พิรุณผ่านตะไคร่ฟูฟ่องน้ำนอง“กระถาง”
หยกขาวแม้ผุดผ่องต้องอางขนาง
เรือนร่างอย่างหิมะสะกด“วิญญาณ”
เกสรระทวยดังไร้เรี่ยวแรง
ใต้แสงจันทร์ยามสามเผย“สัณฐาน”
เทพีอาภรณ์ขาวติดปีกเหินทะยาน
ร่วมขับขานอภิรมย์ยาม“สายัณห์”
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 37
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
