ลำนำหอแดง 66 ชมไห่ถังขาว 03
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
咏白海棠 ชมไห่ถังขาว
โดย
怡红公子 คุณชายชื่นแดง
บังคับใช้อักษร
"เหมิน 门 (ประตู)"
“เผิน 盆 (กระถาง)”
“หุน 魂 (วิญญาณ)”
“เหิน 痕 (แผล, ร่องรอยหลักฐาน, เค้าโครงสัณฐาน)”
“ฮุน 昏 (มัวซัว, สายัณห์)”
秋容浅淡映重门，七节攒成雪满盆。
出浴太真冰作影，棒心西子玉为魂。
晓风不散愁千点，宿雨还添泪一痕。
独倚画栏如有意，情沾怨笛送黄昏。
เงาขาวบริสุทธิ์ทาบทับกับ“ประตู”
บานชูช่อราวหิมะเต็ม“กระถาง”
สนมหยางหลังสรงเงากระจ่าง
กุมใจอย่างซีซือหยก“วิญญาณ”
ลมทิวามิพัดผ่านทุกข์ที่มี
ฝนราตรีทิ้งคราบน้ำตาเป็น“หลักฐาน”
ยืนเดียวดายอิงรั้วคล้ายตั้งปณิธาน
ขลุ่ยร้าวรานหินกระหน่ำผ่าน“สายัณห์”
(ไท่เจิน 太真 ฉายาของพระสนมหยางกุ้ยเฟย)
(西子 คือ ซีซือ 西施 (ไซซี) กุมอกขมวดคิ้วแล้วยิ่งงดงาม)
(หินซักผ้า 砧 หินใช้ทุบผ้าเวลาซัก)
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 37
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
