การได้เกิดมามีกายเป็นมนุษย์นั้น โชคดีที่สุดที่สามารถ ..เมื่อเราพบพระศาสนา เราก็ฝึกหัด สร้างบุญกุศลขึ้นมา ด้วยอาศัยกายที่เป็นมนุษย์ กายอื่นทำไม่ได้ แม้แต่เทพอินทร์พรหมก็ทำไม่ได้ ได้แต่เสวยสุขอย่างเดียว
พอหมดบุญกุศลหนุนนำ ก็ต้องลงมาเกิดเริ่มต้นสร้างบุญกุศลกันใหม่อีก เพื่อที่จะให้บุญกุศล หนุนนำจิตให้ไปเกิดสถานที่เดิม หรือสูงกว่าเดิม เทพยดาที่สร้างบุญกุศลหนุนนำ ได้เกิดเป็นเทพ แต่ไม่มีการฝึกหัดปฏิบัติธรรม ยืน เดิน นั่ง นอน ที่เรียกว่า สะสมกิริยาของผู้ที่มีธรรม บันทึกไปกับธาตุทั้งสี่ ก็เสี่ยงทายมากๆ เพราะเกิดมา ก็มีโอกาสหลง ในทรัพย์สมบัติ ลาภยศศักดิ์ บำเรอกกาย มีแต่อารมณ์โลภโกรธหลง ก็มีโอกาส ตกลงไปทีต่ำ นรก ..ขึ้นจากนรก ไปเป็นเปรต จากเปรต ก็ไปเป็นอสุรกาย จากอสุรกาย ก็ไปได้สังขารสัตว์
พอได้ไปอยู่ในสังขารสัตว์ เป็นจิ้งจก จิ้งจกไปกินแมลง ก็เวียนว่ายตายเกิด แมลงมาเป็นจิ้งจก จิ้งจกไปเป็นแมลง มันเป็นบัญชีกรรม อยู่กับธาตุทั้งสี่ ที่จิตแต่ละดวง สะสมบันทึก เป็นบัญชีกรรม ..ที่เค้าสะสมกันมาเอง วนเวียนเกิดตายนับอสงไขยไม่ได้ ขนาดพระพุทธเจ้า เมื่อได้พบพระทีปังกร ก็ใช้เวลายาวนาน กว่ายุติการเกิด บางชาติก็ไปเกิดเป็นนกแขกเต้า .
คราวนี้ เราเมื่อเรามีการปฏิบัติธรรม ทำจิตทำใจ ไปเรียนรู้เรื่องราวของธาตุทั้งสี่ ที่จะมองเห็นเป็นเม็ดทราย หนาแน่นไปหมด สมมุติว่า เรากำเม็ดทรายมากำมือหนึ่ง เม็ดทรายก็เหมือน ชาติหนึ่งๆที่เราเคยเกิดมา .มันนับชาติไม่ได้
เรื่องราวของเม็ดทรายเป็นเหมือนอณู.เค้าก็เหมือน หยิบขึ้นมาเม็ดหนึ่ง มาส่องดู ..ว่าชาตินั่นๆ ไปเกิดกายอะไร ทุกข์ทรมานอย่างไร นั้นก็เป็นเรื่องราวที่ติตแต่ละดวง ศึกษาไปจนถึง คำว่า ธาตุทั้งสี่ พอไปถึงตรงนั้น เราก็จะรู้จักคำว่า กรรมได้ชัดเจน เรื่องเจ้ากรรมนายเวร ที่เราเคยเบียดเบียน ทำร้าย .เรื่องราวต่างๆทำสะสมมาเอง
เรื่องน้ำตาของสัตว์โลก .ที่ไหลออกมา .น่าสงสาร เนื่องนองด้วยความทุกข์ทรมาน แต่ก็ไม่สามารถ ..ที่จะยุติการเกิดได้ นั่นก็เรื่องราวคำบุญกุศลบารมี เราก็ดูได้ .มีสักกี่คนกัน รอบกายเรา พ่อแม่พี่น้อง เพื่อนฝูง ญาติมิตร ที่ใฝ่ใจสร้างบุญกุศลบารมี หนีเวรกรร คัดเอ้าท์กรรม..แสนคนจะมีสักหนึ่งคนมั้ย
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
