ชายผู้ถูกสาป...
ไอ้ความสะอาดพวกนี้... ขัดถูเท่าไหร่ กลิ่นคาวเลือดก็ไม่เคยหาย ฝังลึกอยู่ในซอกเล็บ... ในความทรงจำ กลิ่นของพวกแก ที่ตายไปต่อหน้าต่อตาฉัน... คนแล้วคนเล่า
พวกแกเรียกฉันว่า "มนุษยที่แข็งแกร่งที่สุด" เหอะ... ช่างเป็นฉายาที่น่าสมเพช แข็งแกร่งแล้วยังไง? ตัดเนื้อเฉือนกระดูกพวกยักษ์ได้แล้วยังไง? ในเมื่อสุดท้าย... ฉันก็ไม่เคยปกป้องใครไว้ได้เลยสักคน
เพตรา... ฮันจิ... หรือแม้แต่แก... เออวิน
วันนั้นฉันเป็นคนสั่งให้แกไปตาย "ทิ้งความฝัน แล้วไปลงนรกซะ" ฉันเลือกที่จะเป็นคนเลว เลือกที่จะพรากความฝันของแก เพื่อให้แกได้พักผ่อน... จากนรกบนดินแห่งนี้
แต่ฉันสิ... กลับต้องแบก "คำสัญญา" นั้นไว้ คำสาบานที่จะฆ่าไอ้ลิงนั่น... มันเหมือนโซ่ตรวน ที่ล่ามขาข้างที่หักของฉัน ให้ฉันได้ลากสังขารต่อไป
ฉันไม่รู้อนาคตหรอก ไม่เคยรู้ ไม่รู้ว่าทางที่เลือก จะนำไปสู่ผลลัพธ์เฮงซวยแบบไหน สิ่งที่ฉันทำได้ มีแค่ "เลือกให้เสียใจภายหลังน้อยที่สุด"
และตอนนี้... เมื่อสงครามจบลง ฉันคือนกที่ปีกหัก ที่ยังหายใจ นั่งมองดูโลกที่ไม่มีกำแพง... ด้วยตาที่เหลือแค่ข้างเดียว
พวกแกเห็นไหม? สิ่งที่พวกแกแลกมาด้วยหัวใจ... มันมีความหมายนะ ฉันเห็นพวกแกยืนอยู่ตรงนั้น... ในหมอก ไม่ต้องทำความเคารพหรอก...
แค่รับรู้ไว้ก็พอว่า ฉันได้ทำหน้าที่ "พยาน" ของพวกแก... จนวินาทีสุดท้ายแล้ว
.....รีไวล์ แอคเคอร์แมน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
