ลำนำหอแดง 68 ชมไห่ถังขาว 05
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
咏白海棠 ชมไห่ถังขาว
โดย
枕霞旧友 สหายเก่าหนุนแสงสาง
บังคับใช้อักษร
"เหมิน 门 (ประตู)"
“เผิน 盆 (กระถาง)”
“หุน 魂 (วิญญาณ)”
“เหิน 痕 (แผล, ร่องรอยหลักฐาน, เค้าโครงสัณฐาน)”
“ฮุน 昏 (มัวซัว, สายัณห์)”
其一 บทที่หนึ่ง
神仙昨日降都门，种得蓝田玉一盆。
自是霜娥偏爱冷，非关倩女欲离魂。
秋阴捧出何方雪？雨渍添来隔宿痕。
却喜诗人吟不倦，肯令寂寞度朝昏。
วันวานเทวาเสด็จเมืองมาทาง“ประตู”
หยกหลานเถียนทรงปลูกอยู่ใน“กระถาง”
เทวีหิมะชอบความขาวหนาวอ้างว้าง
มิเกี่ยวนางเชี่ยนหนฺวี่ลี้“วิญญาณ”
เมฆเดือนสารทไฉนดลหิมะมา
น้ำฝนท่วมราตรีวานเป็น“หลักฐาน”
น่ายินดีเหล่ากวีมิเกียจคร้าน
ช่วยพ้นผ่านความเหงายามอรุณแล“สายัณห์”
(หยกหลานเถียน 蓝田玉 หลานเถียน 蓝田 มณฑลส่านซี 陕西 เป็นหนึ่งในสี่แหล่งกำเนิดหยกสำคัญของจีน ; หยกในบริบทบทกวีนี้คือ หยกขาว)
(เทวีหิมะ 霜娥 นาม ชิงหนฺวี่ 青女 ชื่อนี้จะล้อกับชื่อ เชี่ยนหนฺวี่ 倩女 ในวรรคถัดไป)
(เชี่ยนหนฺวี่ลี้วิญญาณ 倩女离魂 จากนิยายสมัยถังเรื่อง บันทึกลี้วิญญาณ 离魂记 :
นางเชี่ยนหนฺวี่รักกับหวางโจ้ว 王宙 แต่ถูกบิดานางขัดขวาง หวางโจ้วจากไปแดนไกลด้วยความคับแค้น นางเชี่ยนหนฺวี่ติดตามไปพบเข้าระหว่างทางและอยู่ด้วยกันในต่างแดนห้าปีจึงกลับมายังบ้าน ทางบ้านตื่นตกใจที่เห็นนางเชี่ยนหนฺวี่อีกคนวิ่งออกมาจากห้องสวมกอดกันแล้วรวมร่างเป็นหนึ่ง
ด้วยความคับแค้นใจนางเชี่ยนหนฺวี่ทิ้งร่างไว้เป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ในห้องตลอดห้าปี นางถอดวิญญาณติดตามไปอยู่กินกับหวางโจ้ว เมื่อกลับมาจึงได้รวมร่าง)
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 37
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
