#เพื่อนวัยเด็กที่หายไป EP1
เรื่องนี้อาจจะยาวหน่อยนะคะ แต่เป็นเรื่องของฉันเอง ขอเล่าแบบเพลินๆ นะคะ 😄
1. "เริ่มต้นที่บ้านนอก"
สมัยเด็กๆ ฉันเป็นเด็กบ้านนอกแท้ๆ ยังไม่ได้เข้าเมืองเรียน เพราะยังเด็กมากกกก... จนพ่อกับแม่ตัดสินใจว่า "อยู่บ้านเถอะลูก!" พ่อเลยพาฉันขี่คอไปทุ่งนา ทุกๆ วันพ่อสอนให้ฉันอ่านหนังสือเอง ขี่มอเตอร์ไซค์กับพ่อ นั่งหน้ารถบ้าง ขี่คอบ้าง ไม่ยอมหัดอ่านก็อ้อนเอาแบบนั้นล่ะค่ะ 55
2. "กล้วยฉาบและฝรั่งพริกเกลือ"
พอเริ่มโตหน่อย ฉันต้องตื่นตีห้ามาช่วยแม่ทำข้าวกลางวันไปส่งโรงเรียน ทุกเช้าฝากกล้วยฉาบฝีมือดีฝากพ่อไปขายที่สหกรณ์ ส่วนฉันหิ้วฝรั่งพร้อมพริกเกลือใส่ถุงไปขายที่โรงเรียน เงินได้มาไม่กี่บาทก็ให้แม่หมด ภูมิใจมากเลยค่ะ
3. "อ่านหนังสือแก้เหงา"
เวลาไม่มีอะไรทำ ฉันจะอ่านหนังสือทุกอย่างที่ขวางหน้า เริ่มจากหนังสือคำศัพท์ กลายเป็นรัฐธรรมนูญจบทั้งเล่ม! 😅
4. "คณิตต้องเต็ม ภาษาไทยต้องเป๊ะ"
ตอนเรียนมัธยม ฉันชอบวิชาคณิตศาสตร์มาก ตั้งเป้าว่าต้องได้เต็ม 100 แล้วก็ได้สมใจทุกรอบ แถมภาษาไทยก็ชอบมาก อ่านบทกลอน ร้อยกรอง ร้อยแก้ว เป็นงานอดิเรกจนเคยได้รางวัลจากการอ่านกลอนแต่งและพูดสุนทรพจน์มาแล้วล่ะค่ะ
5. "โลกใบเล็กในจินตนาการ"
ฉันมีโลกเล็กๆ ที่ฉันสร้างขึ้นจากการอ่านและเขียน โลกที่ไม่มีข้อจำกัด แม่เคยดุเพราะฉันชอบนอนอ่านหนังสือจนไม่กินข้าวไม่อาบน้ำ ข้อศอกด้านก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้อ่านก็พอ
6. "เดินสายวิทย์คณิต แล้วหายไปไหน?"
ตอนโต พ่อแม่อยากให้ฉันเรียนสายวิทย์คณิต แต่ใจฉันยังชอบอ่านหนังสือ ชอบเขียนอยู่ดี ชีวิตมันค่อยๆ เปลี่ยนไปเมื่อไรไม่รู้ ตอนนี้ลายมือจากที่เคยสวยงาม กลับกลายเป็นอะไรไม่รู้ 😂และที่พีคไปกว่านั้นคือเรียนศิลป์คำนวณค่าNo วิทย์ คณิต
7. "เรียนมหาลัย"
ฉันสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยใกล้บ้านเพราะสงสารพ่อกับแม่ ทุน กยศ. ยืมมาทุกบาท แต่ตอนนี้ปลดหนี้แล้วค่ะ ว่างจากเรียนก็หางานเสริม ขายของตลาดนัด ซื้อทีวีใหม่ให้แม่ แถมกลับบ้านช่วยพ่อทำนาเลี้ยงกบ
8. "น้ำท่วมกับพ่อ"
ระหว่างทางชีวิตก็มีอุปสรรค เจอน้ำท่วม พ่อขับมอเตอร์ไซค์ไปรับ ต้องช่วยกันเข็นรถข้ามทางขาด มันเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกว่าพ่อคือฮีโร่ของฉันเสมอ
9. "เจ็บปวดและเรียนรู้"
ในช่วงเรียนปี 1-4 ฉันเริ่มมีอาการปวดกล้ามเนื้อเรื้อรังจากการนั่งอ่านหนังสือและทำงาน ขนข้าวช่วยพ่อ ยิ่งท้อแต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ พ่อสอนให้ฉันเห็นคุณค่าของการลงมือทำจริงๆ
10. "ขอบคุณเพื่อนที่เคยช่วย"
มีหลายครั้งที่เพื่อนมาขอบคุณฉันที่ติวให้ แต่จริงๆ แล้ว ฉันรู้สึกว่าเพื่อนเหล่านั้นช่วยฉันมากกว่า ทั้งความห่วงใยและกำลังใจมันทำให้ฉันยิ้มได้ และมันเตือนฉันว่าเราไม่ควรยอมแพ้ต่ออุปสรรคง่ายๆ
11. "เริ่มจาก 0 สู่ 100"
จากการที่ฉันได้บรรจุรับราชการเป็นครั้งแรก ตอนนั้นเงินเดือนไม่กี่พัน แต่ก็ส่งเงินให้พ่อแม่ และหาทางเสริมสร้างรายได้ด้วยการขายของออนไลน์ ผ่านอีคอมเมิร์ซ จนเริ่มมีทุนมากพอเปิดร้านเช่าชุดของตัวเอง
12. "ความเจ็บปวดและการยืนหยัด"
อาการปวดหลังยังคงเป็นเพื่อนที่ไม่ยอมจากไป แต่ทุกครั้งที่ฉันลุกขึ้นได้ ฉันก็ยังอยากกลับไปใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้ง
13. "เพื่อนเก่าที่หายไป"
ใครจะเชื่อว่าการกลับไปทักทายเพื่อนวัยเด็กเมื่อกว่า 20 ปีที่แล้ว มันทำให้ฉันรู้คุณค่าของการได้ทำเพื่อคนอื่น แค่คำทักทายเพียงคำเดียวก็อาจจะฮีลใจใครบางคนได้มากมายมหาศาล
14. "แฮปปี้เอนดิ้ง"
ตอนนี้ความสุขของฉัน คือการได้กลับมาเขียน โดยไม่ปวดหลัง (เท่าเดิม 55) แค่มีคนอ่านคอมเมนต์และให้กำลังใจคนอื่นๆ ที่หมดหวังได้ มันก็เป็นความสุขเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ในใจฉันแล้ว
15. "ความสุขที่ซ่อนอยู่"
บางครั้งความสุขของเรา มันอาจจะซ่อนอยู่ในความทรงจำที่เราลืมไปแล้ว กลับไปทักทาย "เพื่อนในวัยเด็ก" อีกครั้ง บางทีเราอาจจะเจอความสุขที่ขาดหายไป.
.
.
#ใครเคยมีเพื่อนในวัยเด็กที่หายไป มาคอมเมนต์กันนะคะ 😊
ปลายดาวอินฟินิตี้
บันทึกเมื่อ 7 ตุลาคม 2567 เวลา 20.40 นาฬิกา
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
