ความเชื่อในช่วงเวลาที่ยากลำบากสามารถเป็นได้ทั้ง
"เครื่องพยุงใจ" และ "สิ่งที่ทำให้เป็นทุกข์มากขึ้น" ขึ้นอยู่กับลักษณะของความเชื่อนั้นๆ และวิธีการที่เรานำมาใช้ครับ
นี่คือเหตุผลว่าทำไมความเชื่อบางอย่างถึงทำให้เราเป็นทุกข์ในยามลำบาก:
1. ความเชื่อที่ทำให้เกิดการ "ปฏิเสธความจริง" (Denial)
หากความเชื่อนั้นทำให้เราเฝ้ารอแต่ปาฏิหาริย์ หรือเชื่อว่า "แค่คิดดีเดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเอง" โดยไม่ยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นตรงหน้า เมื่อสถานการณ์ไม่เป็นไปตามหวัง ความผิดหวังจะทวีคูณ และทำให้เราเป็นทุกข์เพราะไม่สามารถปรับตัวตามความเป็นจริงได้
2. ความเชื่อในเรื่อง "โชคชะตาหรือกรรมเก่า" ที่ผิดบิดเบี้ยว
หากเชื่อว่าความลำบากนี้คือ "บทลงโทษ" หรือ "เป็นเพราะกรรมเก่าที่แก้ไม่ได้" ความเชื่อนี้จะทำให้เราลดทอนอำนาจในตัวเอง (Disempowerment) เกิดความรู้สึกท้อแท้ หมดหวัง และรู้สึกผิดซ้ำเติมตัวเอง จนกลายเป็นความทุกข์ที่กัดกินใจมากกว่าความลำบากทางกาย
3. การยึดติดกับ "ภาพลักษณ์" หรือ "มาตรฐานเดิม"
บางครั้งความเชื่อเรื่อง "เราต้องเป็นคนเก่งเสมอ" หรือ "เราต้องไม่แพ้" กลายเป็นกับดักเมื่อยามลำบาก เพราะเมื่อเราล้มแล้วทำตามความเชื่อนั้นไม่ได้ เราจะรู้สึกสูญเสียคุณค่าในตัวเอง (Self-esteem) และกลายเป็นความทุกข์ทรมานใจอย่างหนัก
ในทางกลับกัน ความเชื่อที่ "ลดทุกข์" ควรเป็นอย่างไร?
หากเราปรับเปลี่ยนความเชื่อให้เป็นแบบนี้ ความเชื่อจะกลายเป็นพลังแทน:
* เชื่อในความเปลี่ยนแปลง (อนิจจัง): เชื่อว่า "สิ่งนี้มาแล้วเดี๋ยวก็ไป" ไม่มีอะไรคงทนถาวร แม้แต่ความลำบากนี้
* เชื่อในศักยภาพของมนุษย์: เชื่อว่าเรามีความสามารถในการเรียนรู้และแก้ปัญหา แม้จะช้าแต่ก็มีความหวัง
* เชื่อในการเรียนรู้: มองว่าความลำบากคือ "บทเรียน" หรือ "แบบฝึกหัด" ที่จะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
สรุปคือ: ความเชื่อไม่ได้ทำให้ทุกข์โดยตัวมันเอง แต่ "การยึดติดในความเชื่อที่บิดเบือนจากความจริง" หรือความเชื่อที่ "ลดทอนคุณค่าตัวเอง" ต่างหากที่เป็นเหตุแห่งทุกข์ครับ หากใช้ความเชื่อเป็นเข็มทิศและใช้ปัญญาเป็นเครื่องมือในการแก้ปัญหา ความเชื่อนั้นจะช่วยให้เราผ่านพ้นวิกฤตไปได้ครับ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
