Pataอยากมองในบางมิติ
ของพลังชีวิตเชิงปรัชญา
ในมุมมองเชิงการพัฒนา
พลังชีวิตแบบปรัชญา “ไฟ”
ไม่ได้หายไปเพราะเหตุ
ที่เราอ่อนแอดอก
แต่เพราะเราถูกดึงออกจาก
ความหมายของการมีอยู่ของตนเองความเหนื่อยล้าจนลืม
ความฝันมักเกิดเมื่อชีวิตถูก
ใช้ไปกับ “หน้าที่” มากกว่า
“เจตจำนง”
ไฟจึงไม่กลับมาด้วยแรงฮึด
แต่กลับมาด้วยการทบทวนว่า
เรากำลังมีชีวิตเพื่ออะไรไม่ใช่ ต้องทำอะไรต่อ
Pataคิดว่ามีหลายคนนะครับ
ที่พยายามจุดไฟฮึดด้วยแรงบันดาลใจภายนอก
แต่ไฟที่ยั่งยืนต้องเกิดจาก
การยอมรับความจริงของ
ตัวเองเสียก่อนยอมรับว่า
เราเหนื่อยสงสัยหลงทาง
และยังไม่ชัดเจน
การซื่อสัตย์กับภาวะภายใน
คือเชื้อเพลิงขั้นแรกจากนั้น
ไฟจะค่อยๆติดเมื่อเราเริ่มขยับเล็กๆในทิศทางที่สอดคล้องกับ
คุณค่าเพื่อยืนยันความหมาย
ของตนเองไม่ใช่เป้าหมาย
ใหญ่โตอันใดมากนักก่ะมั่นคง
ไฟไม่จำต้องลุกโชนเสมอ
บางช่วงมันควรเป็นเพียง
ถ่านอุ่นๆ ที่คอยประคองชีวิต
ให้เดินต่อได้
การสร้างพื้นที่บันทึกการแลกเปลี่ยนและการเห็นก้าวเล็กๆ
ของกันและกันนั้นจึงไม่ใช่แค่กำลังใจแต่คือการยืนยันว่า
“การมีอยู่ของเรามีความหมาย” และเมื่อความหมายกลับมา
ไฟจะกลับมาเองอย่างเป็นธรรมชาติอีกครั้งและอีกครั้ง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
