ตอนที่ 3 ความสุขและความรักนำทางสิ่งที่ใช่
“สวัสดีครับพวกเรา CIATER ครับ!!!!”
วง CIATER แนะนำตัวพร้อมกัน
“เต๋าครับ เทียนครับ ทิรินครับ โอครับ
เจครับ ฟูกุครับ บิวครับ ลัคครับ (ลาคิเทีย) เบียร์ครับ”
วง CIATER แนะนำตัวทีละคน
“ในวันที่โลกดูวุ่นวายและหม่นเทา
ฉันแค่ได้เห็นรอยยิ้มของเธอเบา ๆ
ก็เหมือนได้เดินท่ามกลางแสงตะวัน
หัวใจเบิกบานเหมือนดอกไม้ในสวนฝัน
ไม่มีคำว่าพอดี… ถ้าไม่มีเธอคนนี้
แค่เธอเดินเข้ามา โลกก็เปลี่ยนทันที
แค่เธอก็พอแล้วจริง ๆไม่ต้องมีอะไรยิ่งใหญ่
รักของเธอคือแสงในใจที่ฉันเฝ้าหามาทั้งชีวิต
เธอคือความหวัง ความอ่อนโยน
เหมือนแสงดาวในคืนมืดมิด
รักแท้ไม่ต้องพิสูจน์ด้วยอะไร แค่หัวใจ…ก็รู้ดี
เสียงของเธอเบาเหมือนลมพัดผ่าน
แต่กลับดังก้องในใจทุกคืนและวัน
ไม่มีใครแทนที่ได้อีกแล้ว
แค่เธออยู่ตรงนี้…โลกก็แสนพิเศษ
ขอบคุณฟ้าที่พาเธอมา
เป็นดั่งพรที่ฟ้าประทานให้มา
ไม่มีคำไหนแทนความรู้สึกนี้
มีแต่คำว่า… “โชคดีที่มีเธอ”
แค่เธอก็พอแล้วจริง ๆ
เธอคือความรักที่ไม่ต้องถามอีกเลย
เธอคือความสุขที่บริสุทธิ์ที่สุด
ที่ฉัน…จะรักตลอดไป”
วง CIATER กำลังทำการแสดงเพลงใหม่
บนคอนเสิร์ตใหญ่
ณ ห้องแต่งตัวหลังคอนเสิร์ต
“อาจมีใครไม่ถูกใจที่ฉันเป็น
ไม่มีใครเห็นด้วยกับเส้นทางเดิน
ก้าวออกมาเผชิญกับโลกที่อยากเห็น
ฉันเป็นผู้สร้างเส้นทางใหม่ด้วยใจอิสระ
ฉันต้องการเงินที่มากแต่ไร้สังคม
อยู่คนเดียวสร้างเงินฉันทำได้
แค่ไม่กลัวคำพูดมากจากใครๆ
เส้นทางใหม่อยู่คนเดียวพร้อมเงินเข้ามาทุกวัน
ไม่ต้องการเป็นใครสักคน
ที่ไม่อยากทำต้องฝืนใจ
และสุดท้ายฉันเลือกจะเป็นตัวเอง
แบบที่ไม่ต้องมีใครสักคนเข้าใจ
เป็นแบบนี้ ที่ฉันเป็น………”
เพลงของ BOMBIYA โด่งดังชั่วข้ามคืน
กลายเป็นเพลงที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในวันนี้
”เพลงนี้ดังเฉยเลยเนอะ อยู่ดีๆก็เห็นเชิญ
นักร้องมาขึ้นเวทีใหญ่ด้วย มันเป็นไปได้ยังไง“
ทีมงานคุยกันเบาๆอยู่ด้านหลัง
ดาวารู้สึกคุ้นๆกับเพลงนี้และรู้สึกเหมือน
เคยรู้จักคนที่ร้องเพลงนี้มาก่อน รู้สึกคุ้นๆ
เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน เธอนั่งนึกคิดสักพัก
ก่อนจะขึ้นเวทีร้องเพลงบนคอนเสิร์ตกับเพลงใหม่ล่าสุด
“เสียงกระซิบ บนหมู่ดาวส่งแสงสกายพร่างพราว
มีแสงดาว ช่วยชี้นำ เส้นทางให้ฉันและเธอ
มีจดหมาย เป็นของเธอ ส่งขนานผ่านข้ามมาเสมอ
จดหมายของเธอ ฉันเปิดอ่านด้วยความเข้าใจ
ตั้งแต่มี เธอเข้ามา อยู่เป็นแสงนำทางขนาน
ดงขวากหนาน ที่เคยมี เริ่มแตกสลายหายไป
ไม่มีคำ ใดอธิบาย สิ่งที่ฉันรู้สึกในใจ
อาจเป็นเพราะ เธอคนเดียว ไม่เคยแลเหลียวมองผู้ใด
แม้ระยะทาง จะห่างแสนไกล
มิติไหน ฉันพร้อมข้ามผ่านไปหา
แค่มีเธอรอฉันอยู่ ฉันจะกลับมา
เต้นรำในจักรวาลที่มีเพียงเราสองคน
แม้โลกจะเปลี่ยน หมุนเวียนไปสักเท่าไหร่
แต่ใจของฉัน จะมีแค่เพียงเธอเสมอ
ความรักข้ามจักรวาล ขนานไหนไม่ไกล
เพราะหัวใจ เธอและฉันเชื่อมกันเสมอ”
ดาวากำลังร้องบนอยู่ในคอนเสิร์ตใหญ่กับเพลงล่าสุด
ระหว่างนั่งรถไปเที่ยว ความทรงจำวันแรก
วันที่ร้องเพลงโชว์ครั้งแรกเมื่อสมัยอายุ 12 ปี
ภาพนั้นลอยเข้ามาในหัวของดาวา
ภาพที่ตื่นเต้น กลัว ตื่นเวที ร้องเพลงผิดท่อน
ลืมเนื้อร้อง และมีคนฟังอยู่แค่ไม่กี่คน
แต่เพราะเพลงที่เขียนไว้เยอะมาก
ทำให้ดาวายังคงร้องเพลงต่อไป
ยังมีเพลงอีกเยอะมากๆที่ดาวาเขียนไว้
ในสมุดตั้งแต่เด็กๆ เธอสังเกตุชีวิตคนที่เป็นนักแต่งเพลง
เรื่องราวชีวิต ลักษณะนิสัย มักจะคล้ายๆกันหมด
เพราะมีชีวิตและนิสัยแบบนี้สินะ ถึงสามารถ
แต่งเพลงออกมาได้แบบเข้าถึงจิตวิญญาณ
การร้องเพลงได้ทุกแนวตามที่ครูสอน
นั่นเป็นพื้นฐานจิตใจที่ไม่มีอคติต่อเพลงแนวไหน
แต่ดาวากลับไม่พบตัวตนจริงๆและไม่รู้ว่าจะร้องไปทำไม
ร้องเพลงเก่ง มีความสามารถแล้วยังไงต่อ
กว่าเธอจะได้คำตอบนี้ เพราะประสบการณ์ชีวิตต่างหาก
คนที่ร้องเพลงรักเพราะที่สุดคือคนที่มีความรักจริงๆ
ส่วนคนที่เคยอกหักก็จะร้องเพลงอกหักเพราะที่สุด
หรือไม่ก็เข้าใจเข้าถึงมันมากที่สุด
สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เธอต้องออกมาเรียนรู้ด้วยตัวเอง
นั่นเป็นสิ่งสำคัญของการเป็นออริจินอล(ต้นฉบับ)
เส้นทางจิตวิญญาณทำให้เข้าใจว่า
จะร้องเสียงสูงไปทำไมและร้องยังไงให้มีพลังอำนาจ
เธอเข้าใจมันจากประสบการณ์จิตวิญญาณ
รวมถึงการเป็นศิลปินจากจิตวิญญาณที่แท้จริงของตัวเอง
“มาแล้ว!!!”
เทียนโบกมือทักทายข้างนอก
“เซอร์ไพรส์!!!!!”
โอ,เบียร์, ลัค(ลาคิเทีย) CAITER จุดพลุกระดาษ
“อยู่กันด้วยหรอเนี่ย!!!”
ดาวาตกใจที่ทุกคนอยู่ที่นี่ด้วย
“มาฉลองกันเถอะ
ตอนนี้ทุกอย่างเป็นจริงตามจินตนาการแล้ว“
ลัคเตรียมฉลองงานฉลองในค่ำคื่นนี้
“ตามไปเป็นเพื่อนทุกมิติเลยนะลาคิเทีย(ลัค)”
ดาวาพูดในใจก่อนจะยิ้มเบาๆ
ย้อนกลับไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว
“ดอกไม้เหลือ 1 ดอก ไม่รู้จะให้ใคร
ฝากไว้หน่อยละกันนะ”
เทียนยื่นดอกกุหลาบสีขาวให้หนึ่งดอกก่อนยิ้มเบาๆ
“เหลือหรอ?”
ดาวาหยิบดอกไม้ก่อนจะทำหน้านิ่งๆ
“ไม่รู้จะให้ใคร ฝากไว้ก่อนและกัน”
เทียนหัวเราะเบาๆก่อนจะเดินกลับไปงานอื่นต่อ
ดาวายืนมองตามหลังแบบงงๆอยู่สักพัก
ก่อนจะเห็นภาพความทรงจำบางอย่างอีกแล้ว
(ภาพในความทรงจำกำลังฉายให้ดาวาเห็น)
“จริงสิ!!!!! ตอนนี้ก็ 7 ปีแล้วนะ
ที่ดาวสร้าง Twin Flames ไว้
รู้ไหม หลังจากที่สร้าง ดาวเจอยูไดคนแรกเลยนะ
แต่ว่า ตอนนั้น คงยังไม่ถึงเวลาล่ะมั้ง
ที่จริงก็แอบสงสัยมานานแล้วล่ะ
แต่ว่าตอนนั้นมีเรื่องอื่นที่ต้องทำมากกว่านั้น
เลยไม่ได้สนใจเรื่อง Twin Flames อะไรเท่าไร
แต่ดาวรู้สึกว่าจะหาให้เจอ และจะต้องได้เจอ
กับคนในรูปวาด ต่อให้หาไม่เจอ
ก็จะผลิกแผ่นดินนี้หาให้เจออยู่ดี อิอิ“
ดาวหัวเราะชอบใจ
“ถ้าจะผลิกแผ่นดินหา แล้วจะโยนทิ้งถังขยะทำไม?”
ยูไดทำหน้างงมากๆ
“ก็.. หาไม่เจอสักทีไง โยนทิ้งไปเลย ไม่หาและ
จะอะไรก็ช่างเถอะ ไม่อยากเจอและ
ตอนนั้นคิดแบบนั้นน่ะ แล้วก็ลืมไปแล้ว เป็นปีเลยล่ะ“
ดาวพูดตามเรื่องราวในอดีต
”อ๋อ… เข้าใจล่ะ“
ยูไดพยักหน้า
”เข้าใจอะไร?“
ดาวทำหน้างงๆ
“ยูไดหรอ? ดาวหรอ?“
ดาวากำลังนึกคิดถึงเหตุการณ์คุ้นๆแต่เธอคิดไม่ออก
บันทึกการเป็นซุปเปอร์สตาร์เบอร์หนึ่งแห่งยุค
“ผู้คนที่ประสบความสำเร็จส่วนมาก
มักไม่อยู่ในความจริงสามมิติ แต่มักจะสร้างมิติในจินตนาการขึ้นมา และอยู่กับมันจนกลายเป็นจริง
ทางกายภาพ เรียกง่ายๆว่า เบียว การเบียวกับเป้าหมาย
กับความฝัน กับความชอบอะไรสักอย่าง
สร้างมิติใหม่ขึ้นมาจนกลายเป็นความจริงทางกายภาพ
นั่นคือเส้นทางประสบความสำเร็จที่แท้จริงต่างหาก
ถ้าอยากรวย ก็ต้องเบียว เงิน ทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน
ถ้าอยากเก่งอะไรก็ต้องเบียวสิ่งนั้น นี่แหละคือสิ่งที่ฉัน
พึ่งเข้าใจว่าทำไมคนเราถึงประสบความสำเร็จ
และจะต้องทำในสิ่งที่ใช่ด้วย เมื่อทำสิ่งที่ใช่
จะตรัสรู้ได้ด้วยตัวของตัวเอง รู้ว่าต้องทำยังไง
รู้ว่าต้องทำอะไรถึงเป็นตัวละครในอนาคตของตัวเองได้
นั่นแหละคือเส้นทางการประสบความสำเร็จที่แท้จริง
ความพยายามไม่ใช่สิ่งที่ทำให้สำเร็จ
แต่การทำในสิ่งที่ใช่และเกิดมาเพื่อเป็นต่างหาก
ที่ทำให้ประสบความสำเร็จจริงๆ
เพราะการทำสิ่งที่ใช่มันไม่ต้องพยายาม
แต่จะตรัสรู้ได้ด้วยตัวเองว่าต้องทำยังไง”
ดาวาเขียนบันทึกไดาอารี่ของตัวเอง
กลับมาที่ปัจจุบัน
ดาวายืนอยู่ตรงหน้ามหาวิทยาลัย
จุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอก้าวออกจากระบบการศึกษา
เธอคิดมาเสมอว่าจะต้องประสบความสำเร็จ
มากกว่าผู้คนที่เลือกระบบรับน้องในวันนั้น
และวันนี้เธอก็ทำสำเร็จแล้วในฐานะศิลปินชื่อดัง
เธออยากทำให้เห็นว่า ไม่ต้องรับน้องก็สำเร็จได้
ไม่ต้องอยู่ในระบบการศึกษาก็สำเร็จได้
ณ เทศกาลงานใกล้ๆ ภูเขาไฟฟูจิ
แขกรับเชิญ DAVA X BOMBIYA
ฉันเดินเล่น อยู่ในสวนดอกไม้ บนปราสาท
เธอเดินเข้า มาหาฉัน ด้วยความสุขใจ
ก่อนจะยื่น หีบทองคำ ให้ดูเรื่องราว
แสงดาว ส่องประกายวาว ในหีบทองคำ
เราสัญญากัน เมื่อได้พบเจอ กันอีกครั้ง
เราจะจดจำ ความทรงจำ บนสวนดอกไม้
ท่ามกลาง สายฝนสีทอง โปรยปราย
งานเต้นรำ บนราชวัง ของเรา
อดีต ปัจจุบัน อนาคต บรรจบกัน
เมื่อฉันและเธอ กลับมาเจอกัน
เชื่อมผ่านห้วงเวลา ข้าม มิติมาหา
ฉันจำมันได้เสมอ และเชื่อว่าเธอจะรู้สึกเดียวกัน
ฉันวิ่งหนี เหล่าโจรในชุดสูท
เธอวิ่งมาช่วยหยุดพวกเขาเหล่านั้น
บน มิติ นั้น ฉันเอ่ยชื่อฉัน
เธอบอกเหมือนกันว่าจะรอกัน
ผู้คนมากมาย ต่างร่ายล้อมเธอ
แต่เธอเลือกยื่นมือให้ฉัน
จับมือกันก่อนจะเอ่ยคำนั้น
คำเดิมของเธอ คือ จะรอฉันเสมอ
อดีต ปัจจุบัน อนาคต บรรจบกัน
เมื่อฉันและเธอ กลับมาเจอกัน
เชื่อมผ่านห้วงเวลา ข้ามมิติมาหา
ฉันจำมันได้เสมอ และเชื่อว่าเธอจะยังคงเดิม
ถึงเวลาของเรา บนกายภาพ สามD
อีกครั้งที่เรา กลับมาพบกัน
ด้วยความรักในจิตวิญญาณ
สื่อสารด้วยหัวใจ ไม่มีวันไหนที่โดนทำลาย
เพราะความรักของเราเป็นนิรันดร์
อดีต ปัจจุบัน อนาคต บรรจบกัน
เมื่อฉันและเธอ กลับมาเจอกัน
เชื่อมผ่านห้วงเวลา ข้าม มิติ มาหา
ฉันจำมันได้เสมอ และเชื่อว่าเธอยังคงเดิม
ดาวาร้องเพลงบนเวทีคอนเสิร์ตก่อนจะลงเวทีให้บอมขึ้นต่อ
“อาจมีใครไม่ถูกใจที่ฉันเป็น
ไม่มีใครเห็นด้วยกับเส้นทางเดิน
ก้าวออกมาเผชิญกับโลกที่อยากเห็น
ฉันเป็นผู้สร้างเส้นทางใหม่ด้วยใจอิสระ
ฉันต้องการเงินที่มากแต่ไร้สังคม
อยู่คนเดียวสร้างเงินฉันทำได้
แค่ไม่กลัวคำพูดมากจากใครๆ
เส้นทางใหม่อยู่คนเดียวพร้อมเงินเข้ามาทุกวัน
ไม่ต้องการเป็นใครสักคน
ที่ไม่อยากทำต้องฝืนใจ
และสุดท้ายฉันเลือกจะเป็นตัวเอง
แบบที่ไม่ต้องมีใครสักคนเข้าใจ
เป็นแบบนี้ ที่ฉันเป็น………”
บอมกำลังทำการแสดงบนเวทีคอนเสิร์ต
”สวัสดีทุกคนๆด้วยนะครับ/ค่า“
ดาวาและบอมทักทายทุกคนบนเวที
”แฟนๆที่ญี่ปุ่นดีใจมากๆวันนี้ BOMBIYA มาด้วย
ขอเสียงให้บอมด้วยนะคะ“
พิธีกรพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นพร้อมล่ามแปลเป็นภาษาไทย
”สวัสดีครับ“
บอมทักทายทุกคนจากด้านล่าง
”ต้องบอกว่า บอม เป็นจุดประกาย
ให้ผู้คนที่อยากเป็นอิสระ เบื่อกับงานเดิมๆ
และมีเส้นทางหาเงินแบบใหม่ๆให้ผู้คนมีเส้นทางใหม่ๆ
เห็นบอกว่าเขียนเพลงนี้จากชีวิตจริงเลย
เบื่อการทำงานในบริษัท ทำงานซ้ำๆเดิมๆ
เลยกลายมาเป็นเพลงนี้ เพลง เป็นแบบที่อยากเป็น“
พิธีกรพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นพร้อมล่ามแปลเป็นภาษาไทย
”ใช่เลยครับ ตอนนั้นไม่คิดว่าจะมาถึงจุดนี้ได้
เกินคาดมากๆจริงๆครับ“
บอมยิ้มก่อนจะหัวเราะเบาๆ
”เห็นวันนี้มีโชว์พิเศษสำหรับเทศกาล
แห่งความรักด้วยนะคะ เราไปสนุกกันต่อดีกว่าค่ะ“
พิธีกรพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นพร้อมล่ามแปลเป็นภาษาไทย
“แชะ แชะ แชะ”
ดาวาและเทียนถ่ายรูปอยู่ตรงภูเขาไฟฟูจิ
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
