ข้อสันนิษฐานใหม่ อักษรโบราณของชาวอี๋ Yi ประเทศจีน อาจเป็น "บรรพบุรุษของอักษรละติน"
อักษรโบราณของชาวอี๋ Yiประเทศจีน เปรียบเทียบอักษรของชาวสุเมเรียน อักษรอียิปต์
และอักษรพยางค์ไบลอส
อักษรฟีนิเชียน อักษรกรีก อักษรละติน
การเปรียบเทียบตัวอักษรพบว่าอักษรของชาวสุเมเรียน อักษรอียิปต์ มีความแตกต่าง และไม่น่าจะเป็นต้นกำเนิดของอักษรพยางค์ไบลอส
อักษรฟีนิเชียน อักษรกรีก อักษรละติน แต่อย่างใด
แต่เมื่อเปรียบเทียบอักษรโบราณของชาวอี๋ ประเทศจีน 5,000 ปีกลับพบว่า อักษร โบราณของชาวอี๋ ประเทศจีน อาจเป็น "บรรพบุรุษของอักษรพยางค์ไบลอส
อักษรฟีนิเชียน อักษรกรีก อักษรละติน ในดินแดนตะวันตก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรพยางค์ไบลอส 3,400 ปีก่อน [1,400 ปีก่อนคริสตกาล] เทียบกับอักษรศิลาจารึกหินอ่อนสีขาวอักษรโบราณอี๋ คอลเลกชันของเขตปกครองตนเองเหลียงซานประเทศจีน 5,000 ปี
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรพยางค์ไบลอส 3,400ปีก่อน [1,400 ปีก่อนคริสตกาล] เปรียบเทียบกับศิลาจารึกหินอ่อนสีขาวอักษรโบราณอี๋ ประเทศจีน 5,000 ปี คอลเลกชันของเขตปกครองตนเองเหลียงซาน
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
วัฒนธรรมเจียหู 8,000 ปีก่อน พบจารึกอักษรที่แกะสลักบนกระดองเต่าเป็นอักษรอี้โบราณ Yi อักษร 👁️ บนกระดองเต่า
มีโครงสร้างคล้ายกับอักษร "目" 目 (mù - มู่) แปลว่าตา ในอักษรจารึกกระดูกสัตว์สมัยราชวงศ์ชาง ประเทศจีน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษร 👁️ ที่แกะสลักบนกระดอง8,000 ปีก่อน จารึกบนกระดองเต่ามีโครงสร้างคล้ายกับอักษร "目" 目 (mù - มู่) แปลว่าตา ในอักษรจารึกกระดูกสัตว์สมัยราชวงศ์ชาง ประเทศจีน #นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
ประเทศจีน มีการค้นพบเปลือกหอยที่ขุดพบจากสุสานในหมู่บ้านหยางเสา มณฑลเหอหนาน มีอายุย้อนหลังไปประมาณ 7,000 ปี ถูกขนส่งจากเผ่าชายฝั่งอื่นๆ ไปยังพื้นที่ภายในเพื่อแลกเปลี่ยน ซึ่งบ่งชี้ถึงความเป็นไปได้ว่าอาจมีรูปแบบของสกุลเงินเกิดขึ้นในกระบวนการแลกเปลี่ยนในประเทศจีน เมื่อ 7,000 ปีก่อน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรโบราณของชาวอี๋ Yi 5,000 ปี ในประเทศจีน อยู่ในยุคเดียวกันกับอักษรของชาวสุเมเรียนแล้ว
จากการเปรียบเทียบ ดังนั้น จึงสันนิษฐานว่า
อักษรโบราณของชาวอี๋ Yiประเทศจีน เป็น "บรรพบุรุษของอักษรของประเทศในยุโรปตะวันตกหกประเทศ
@อักษรสุเมเรียน (อักษรลิ่ม) อักษรไซนาย อักษรไบลอส
@อักษรฟีนิเชียน อักษรกรีก อักษรละติน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
#เปลือกหอยเบี้ยที่ขุดพบในแหล่งโบราณคดีวัฒนธรรมเอ้อลี่โถวเซี่ย ในมณฑลเหอหนาน 3,800 - 3,600 ปีก่อน
#แหล่งโบราณคดี เช่น สุสานของแม่ทัพหญิงฟู่ฮ่าว ในเมืองหยินซู มณฑลเหอหนาน อายุประมาณ 3,300 ปีที่แล้ว ค้นพบเปลือกหอยเบี้ยธรรมชาติที่ผ่านการแปรรูปจะมีร่องอยู่ด้านหนึ่ง ผิวเรียบสวยงาม ขนาดเล็กและประณีต แข็งแรงทนทาน และพกพาสะดวก เงินตราทางทะเลส่วนใหญ่ผลิตในทะเลจีนตะวันออกและทะเลจีนใต้ บางแหล่งอาจมาจากอินเดียใต้
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
#"เปลือกหอยเพ็ง" มีมูลค่า 1 เพ็ง เท่ากับเปลือกหอยทะเลขนาดใหญ่ 5 อัน หรือเปลือกหอยทะเลขนาดเล็ก 10 อัน
#เปลือกหอยเบี้ยห้าชิ้นรวมกันเป็นหนึ่งสาย และสองสายรวมกันเป็นหนึ่งเพ็ง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรคานาอันไนต์ หรืออักษรไซนาย 3,500 ปีก่อน
[1,500 ปีก่อนคริสตกาล] พัฒนามาจากอักษรลิ่มเมโสโปเตเมีย ดูแตกต่างจากอักษรฟีนีเชียน กรีก และโรมัน
สำหรับอักษรคานาอันไนต์ หรืออักษรไซนาย 3,500 ปีก่อนตรงกับยุคสมัยอักษรกระดองเต่าราชวงศ์ชาง ประเทศจีน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรคานาอันไนต์ หรืออักษรไซนาย 3,500 ปีก่อน
[1,500 ปีก่อนคริสตกาล] ซึ่งดูแตกต่างจากภาษาฟีนีเชียน อักษรกรีกและโรมัน
การใช้สกุลเงินเปลือกหอยหลังจากราชวงศ์โจวตะวันออก สกุลเงินเปลือกหอยค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยสกุลเงินโลหะอื่นๆ
แต่ในบางพื้นที่ของชนกลุ่มน้อยในยูนนาน ประเทศจีน ยังคงสกุลเงินเปลือกหอยยังคงใช้ต่อไปจนถึงราชวงศ์หมิง [ค.ศ. 1368 ถึง ค.ศ. 1644]
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
ภาษา กรีกโบราณ จารึกรหัส EM6765 นี้ถูกแกะสลักโดยผู้ควบคุมงานในสมัยที่ฟิดิอัสกำลังแกะสลักวิหารพาร์เธนอนราว 2,465 ปีก่อน [440 ปีก่อนคริสตกาล] ตรงกับยุคกลางราชวงศ์โจว ซึ่งในประเทศจีนมีคัมภีร์ไม้ไผ่ซุนวู คัมภีร์ที่เขียนโดยเล่าจื้อ ขงจื๊อ แกะสลักกระบี่โลหะไร้สนิมโกวเจี้ยน และอักษรสำริด
[496–465 ปีก่อน ค.ศ.]
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ภาษา กรีกโบราณ จารึกรหัส EM6765 นี้ถูกแกะสลักโดยผู้ควบคุมงานในสมัยที่ฟิดิอัสกำลังแกะสลักวิหารพาร์เธน เมื่อ 2,465 ปีก่อน [440 ปีก่อนคริสตกาล] ตรงกับยุคกลางราชวงศ์โจว
จารึกภาษาสันสกฤตและพราหมียุคแรก 2,200 -2,100 ปีก่อน [200 -100 ปีก่อนคริสตกาล] บนราวบันไดของเจดีย์สัญจี รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ตรงกับยุคราชวงศ์ฮั่น ประเทศจีน ซึ่งมีอักษรผ้าไหม อักษรใบไผ่ และอักษรสำริด
ที่มาภาพ จาก: Flickr
จารึกภาษาสันสกฤตและพราหมียุคแรก 2,200 -2,100 ปีก่อน บนราวบันไดของเจดีย์สัญจี รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ตรงกับยุคราชวงศ์ฮั่น ประเทศจีน ที่มาภาพ จาก: Flickr
จารึกหินพราหมณา ณ ถ้ำคาเนะเฮรี, มุมไบ, อินเดีย 2,275 ปีก่อน ตรงกับยุคราชวงศ์ฉิน ประเทศจีน 2,246 ปีก่อน [221–206 ปีก่อนคริสตกาล] [250 ปีก่อนคริสตกาล] ซึ่งราชวงศ์ฉินกำหนดมาตรฐานอักษรเดียวทั้งประเทศครอบคลุมถึงชิงไห่-ทิเบต ที่ความสูง 4,000 เมตร โดยพบราชโองการถึงผู้ปกครองท้องถิ่น ให้อำนวยความสะดวกและจัดยาสมุนไพรแก่นักพรต เพื่อแสวงหายาอายุวัฒนะ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
จารึกหินพราหมณา ณ ถ้ำคาเนะเฮรี, มุมไบ, อินเดีย 2,275 ปีก่อน ตรงกับยุคราชวงศ์ฉิน ประเทศจีน
[221–206 ปีก่อนคริสตกาล] ที่มาภาพ iStock เครดิต Thurtell
เส้นทางการค้าทางทะเล ระหว่างจีนฮั่น สุวรรณภูมิอินเดียใต้ และโรมันยุโรปใต้ เมื่อ 2,130 ปีก่อน
#หมายเหตุ
ประวัติศาสตร์ของอินเดียใต้
#การใช้อักษรพราหมี เริ่มต้นเมื่อศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช หรือ 2,275 ปีก่อน
เป็นต้นกำเนิดของระบบการเขียนทั้งหมดในเอเชียใต้
#ดังนั้น สมัยพุทธกาลจึงยังไม่พบว่ามีจารึกอักษร
![[วศ. นฤพนธ์ เพ็งอ้น] เส้นทางการค้าทางทะเล ระหว่างจีนฮั่น สุวรรณภูมิอินเดียใต้ และโรมันยุโรปใต้ เมื่อ 2,130 ปีก่อน
ย้อนประวัติศาสตร์ การอพยพข้ามทวีป ของ#ชาวเติร์กในประเทศทูร์เคีย(ตุรกี) ชาวถูเจี่ยในประเทศจีน
#](https://t1.blockdit.com/photos/2025/11/691589c8785273cfac4ff961_800x0xcover_W_X9qjdH.jpg)
เมื่อเรานำ อักษรโบราณของชาวอี๋ ประเทศจีน 5,000 ปี อักษรอียิปต์โบราณ
และอักษรของชาวสุเมเรียนแล้ว เปรียบเทียบอักษรพยางค์ไบลอส
อักษรฟีนิเชียน อักษรกรีก อักษรละติน อาจจะสรุปว่าอักษรโบราณของชาวอี๋ประเทศจีน อาจจะเป็น "บรรพบุรุษของอักษรของประเทศในยุโรปตะวันตกหกประเทศ อักษรสุเมเรียน (อักษรลิ่ม) อักษรไซนาย อักษรไบลอส
อักษรฟีนิเชียน อักษรกรีก อักษรละติน
จารึกบนเซรามิกและกระดูกสัตว์ของก่อนราชวงศ์ชาง และราชวงศ์ซางในประเทศจีน
ได้ถูกส่งออกไปอินเดียใต้
และเมโสโปเตเมีย
แม้มีเมโสโปเตเมียมีอักษรสุเมเรียน (อักษรลิ่ม) ปากีสถานและอินเดียเหนือมีอักษรฮารัปปา (ดราวิเดียน+อิหร่าน) แต่ก็ไร้การสืบทอดทางภาษา
สรุปว่า อักษรโบราณของชาวอี๋ ประเทศจีน 5,000 ปี
อาจเป็นผลผลิตทางอักษรภาษาของการถ่ายทอดอารยธรรมโบราณของชาวอี๋ ประเทศจีนไปทางตะวันตกสู่อารยธรรมอักษรภาษาแก่ชาวเอเชียตะวันตก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
การค้นพบทางโบราณคดีแสดงให้เห็นว่าเปลือกหอยเบี้ยถูกนำมาใช้แล้วตั้งแต่ สมัยเจี่ยหู 7 พันปีก่อน ปลายราชวงศ์เซี่ยเอ้อหลี่โถว 3,800 ปีก่อน และแพร่หลายมากขึ้นในสมัยราชวงศ์ชาง และราชวงศ์โจว
ซึ่งเปลือกหอยเบี้ยนำเข้ามาจากทะเลจีนตะวันออก ทะเลจีนใต้ และในยุคราชวงศ์ซางมีการนำเข้าเปลือกหอยมามาจากอินเดียใต้ เมื่อกว่าสามพันปีก่อน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ต้นกำเนิดของชาวอี๋
มีต้นกำเนิดมาจากทางเหนือ
มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับชาวฉางโบราณสาขาหนึ่งของชาวฮวาเซี่ย ที่กระจายตัวอยู่ในทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ต่อมา ชาวอี๋ ได้รวมเข้ากับชาวตี้ฉาง ในสมัยราชวงศ์ชาง ชาวอี๋ได้ใช้ภาษาฉางโบราณ ซึ่งเป็นอักษรของอักษรหลุนเจี๋ยและเซี่ยหยูโบราณ บันทึกวรรณกรรม บทกวี ในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือเสฉวน กุ้ยโจว ยูนนาน กว่างซี และทิเบต ปัจจุบัน ชาวอี๋มีภาษาพูดแตกต่างกันถึง 6 ภาษา
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ชาวอี๋ (หนูซู่ 諾蘇) มีการบูชาโทเทมสีดำ "nuo" หมายถึงสีดำหรือส่วนหลัก) และ "su" หมายถึงผู้คน) ส่วนใหญ่มีถิ่นกำเนิดและอาศัยอยู่ในสามมณฑลทางตะวันตกเฉียงใต้เทือกเขาเหลียงซานใหญ่และเหลียงซานเล็ก ได้แก่ ยูนนาน เสฉวน และกุ้ยโจว โดยมีเขตปกครองตนเองเหลียงซานของชาวอี๋ในมณฑลเสฉวนเป็นพื้นที่หลัก พวกเขาเรียกตัวเองว่า "หนูซู่" ซึ่งหมายถึง "คนดำ" หรือ "คนกลุ่มหลัก" และเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาชาวอี๋
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อารยธรรมและวัฒนธรรมจีนตั้งแต่ยุคฟู่ซี มณฑลกานซู การสร้างสัญลักษณ์ทางภาษาของฟู่ซี การวาดไตรแกรมและผูกปมเชือกเพื่อบันทึกข้อมูล ฟู่ซีเป็นผู้นำสอนให้คนเลี้ยงแกะ และสอนให้ชาวจีนจับปลาแทนการให้ปลา เพื่อสัมมาอาชีพ
บ้านเกิดของฟู่ซี อยู่ที่ วัดฟู่ซี
ถนนจิ่วเต้า กวายในอำเภอซีเหอ ภูเขาฉิวฉี มณฑลกานซู ประเทศจีน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
บ้านเกิดของฟู่ซี วัดฟู่ซี ถนนจิ่วเต้ากวาย อำเภอซีเหอภูเขาฉิวฉี มณฑลกานซู ประเทศจีน
วัดฟู่ซี บนภูเขาชิวฉี จารึกว่า "บรรพบุรุษแห่งอารยธรรมจีน"
แผ่นป้ายทางเข้า วัดฟู่ซีบนภูเขาชิวฉี "บรรพบุรุษแห่งอารยธรรมจีน"
อักษร "羲" (Xi) ในชื่อของฟู่ซี
อักษรเสียง ประกอบด้วย "兮" (xi) และส่วนประกอบทางเสียง "义" (yi)
อักษรภาพ ประกอบด้วย
"羊" (yang, แกะ), "禾戈" (he ge, ธัญพืช) และ "丂" (kao) "羊"
อักษรตระกูลฉาง คำว่า แกะ "羌" (ตระกูลฉาง Qiang) ของชาวฉางจึงมาจาก "羊" (yang, แกะ)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
คำว่า "เชินหนง" หรือจักรพรรดิเหยียนแห่งตระกูลเจียง จากจารึกบนกระดูกสัตว์ ราชวงศ์ชาง ประเทศจีน เมื่อ 3,300 ปีก่อน
อักษร เจียง เขียนด้วย ภาพผู้หญิงสวมเครื่องประดับคล้ายหัวแกะการแสดงว่ามีการ บูชาแกะของเผ่าเชินหนง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ภาพอักษร เจียง ประกอบด้วยคำเกี่ยวกับ ผู้หญิงสวมเครื่องประดับคล้ายหัวแกะ นามสกุล "เจียง" จากอักษรบนกระดูกสัตว์ โครงสร้างเป็นรูปแกะอยู่เหนือผู้หญิง หรือผู้หญิงสวมเขาแกะ #นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
ความความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างตระกูลฉาง "Qiang" ฝ่ายชาย และตระกูลเจียง "Jiang" ฝ่ายหญิง
ทั้ง "Qiang" และ "Jiang" บูชาแกะ ซึ่งตระกูลฉาง Qiang
และตระกูลเจียง Jiang ต่างก็เป็นบรรพบุรุษของชาวตงอี้และชาวอี้ จากหลักฐานเชิงประจักษ์ว่า
อักษรตงอี้ในมณฑลซานตงและที่อื่นๆ จึงสามารถถอดความได้ด้วย “อักษรอี้โบราณ”—“อักษรชางเจี้ย”
หนังสือ *Shuowen Jiezi Judu* ของหวังหยุน
“เจียง เชินหนง จักรพรรดิเหยียน นามสกุล เจียง ผู้ทรงชิมสมุนไพรหลายร้อยชนิดและเป็นผู้บุกเบิกการเกษตร อาศัยอยู่ริมแม่น้ำเจียง นั่นแสดงว่า จักรพรรดิเหยียนคือเชินหนง ผู้สืบต่ออำนาจมาจาก Fuxi เพราะว่า ฟู่ซีและเสินหนง ต่างก็มีอักษรที่แปลว่าแกะอยู่ด้วย
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ภาชนะสำริดรูปแกะที่ขุดพบจากแหล่งโบราณสถานซานซิงตุ่ย
ซุนสี่เหลี่ยมรูปแกะสี่ตัวทำจากสำริด ขุดพบจากแหล่งโบราณคดีถานเหอหลี่ ในเมืองหนิงเซียง มณฑลหูหนาน
อักษรจีน เช่น "祥" (มงคล), "美" (สวยงาม), "善" (ดี)
และ "羲" (ซี) มีรากศัพท์ "แกะ" (羊) อยู่ด้วย
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรจีน "ฉาง" (羌) ซึ่งหมายถึงชาวฉางที่เลี้ยงแกะอักษร “羌” มีที่มาจากวิวัฒนาการของอักษร “羊” ในจารึกกระดูกสัตว์และจารึกทองสัมฤทธิ์ในสมัยราชวงศ์ชาง มีวิธีการเขียนอักษร “羌” ในจารึกกระดูกสัตว์
แกะจึงเป็นสัญลักษณ์ประจำยุคสามจักรพรรดิฟู่ซี นูวา และเสินหนง ภาชนะสำริดรูปแกะที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ซานซิงตุ่ย และภาชนะสำริดสี่เหลี่ยมรูปแกะสี่ตัวที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์มณฑลหูหนานและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์จีนแห่งชาติ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แต่เดิม "แกะ" สัญลักษณ์ประจำชนเผ่าลุ่มน้ำเหลือง ที่ใช้มาตั้งแต่ กษัตริย์ฟู่ซีถึง จักรพรรดิเหยียนได้เพิ่มสัญลักษณ์เสือขาว จักรพรรดิเหลืองได้เพิ่ม สัญลักษณ์หมีสีน้ำตาล และกวาง(กิเลน)
ภายหลัง ศึกสามก๊กครั้งแรกในประเทศจีน บังเกิดเกิดขึ้น จักรพรรดิเหลืองทรงรบชนะกษัตริย์ฉีโย่ว(เทพเจ้าแห่งสงคราม-โลหะสำริด)
และจักรพรรดิเหยียน(เทพเจ้าแห่งยาสมุนไพรและเกษตรกรรม)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ตั้งแต่นั้นมา
สัญลักษณ์ แกะ ได้วิวัฒนาการรวมกับสัญลักษณ์เผ่าต่าง ๆ เป็นสัญลักษณ์ มังกร ในที่สุด
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อารยธรรมอักษรกระดองเต่า ราชวงศ์ชาง ประเทศจีน เมื่อ 3,300 ปีก่อน
มีต้นกำเนิดจากอักษรยี่โบราณ Yi [8,000 - 3,300 ปีก่อน]
1. สัญลักษณ์จารึกยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในจีนคือสัญลักษณ์ที่พบในแหล่งโบราณคดีเจียหู 8,000 ปีก่อน (6,000 ปีก่อนคริสตกาล)
สัญลักษณ์ที่พบในแหล่งโบราณคดีปันโป (ประมาณ 4500 ปีก่อนคริสตกาล)
สัญลักษณ์ใช้บันทึกชื่อและสิ่งของ ที่พบในแหล่งโบราณคดีต้าเหวินโข่ว (ประมาณ 2700-2500 ปีก่อนคริสตกาล)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
2. "อักษรอี้โบราณ" และ
"อักษรชางเจี๋ยโบราณ"
หรือ "อักษรเซี่ยหยู" "ชางเจี๋ย นักประวัติศาสตร์ของจักรพรรดิเหลือง เป็นผู้ประดิษฐ์ตัวอักษร" ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งประดิษฐ์
จากแหล่งโบราณคดีติงกง (ประมาณ 2300-1800 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
และแหล่งโบราณคดีหลงฉิวจวง (ประมาณ 2000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ทั้งสองแหล่งโบราณคดีจัดอยู่ในยุคหลงซานLongshan
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
Longshan หลงซาน คือช่วงเปลี่ยนผ่านสู่ยุคราชวงศ์เซี่ย (Xia Dynasty)
Longshan ค้นพบเครื่องปั้นดินเผาเปลือกไข่สีดำ (Black Pottery) ที่บางและละเอียด
แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีที่เมืองหวังจวง ในหย่งเฉิง มณฑลเหอหนาน วัฒนธรรมต้าเหวินโข่วตอนกลางและตอนปลาย เมื่อประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว ถ่ายโดยสถาบันโบราณวัตถุและประวัติศาสตร์เทศบาลเมืองซ่างฉิว ค้นพบศิลาจารึกหยกโบราณของจีนชนิดหนึ่ง หน้ากากหยก และหม้อดินเผาทรงเรียวยาวที่มีรูปทรงเฉพาะ
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีที่เมืองหวังจวง ในหย่งเฉิง มณฑลเหอหนาน วัฒนธรรมต้าเหวินโข่วตอนกลางและตอนปลาย เมื่อประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว ถ่ายภาพโดยสถาบันโบราณวัตถุและประวัติศาสตร์เทศบาลเมืองซ่างฉิว ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
แหล่งโบราณสถานหวังจวงเมืองหลวงของอาณาจักรหวยอี้วัฒนธรรมต้าเหวินโข่วตอนกลางและตอนปลาย เมื่อประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว ค้นพบเครื่องปั้นดินเผาและเครื่องประดับหยกมากกว่า 300 ชิ้น รวมถึงกระดูกขากรรไกรหมูเครื่องประดับงาช้างและศิลาจารึก (แผ่นจารึกพิธีกรรมชนิดหนึ่ง) และหยกรูปทรงอาวุธ (อาวุธพิธีกรรมอีกชนิดหนึ่ง)
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
โบราณวัตถุที่ทำจากงาช้าง ขุดพบจากสุสาน M27 (ภาพจากสถาบันโบราณวัตถุและโบราณคดีเทศบาลเมืองซ่างฉิว) วัฒนธรรมต้าเหวินโข่วตอนกลางและตอนปลาย เมื่อประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
แหล่งโบราณคดีหวังจวง ตั้งอยู่ในเมืองเหมียวเฉียว เมืองหย่งเฉิง มณฑลเหอหนาน ครอบคลุมพื้นที่ 630,000 ตารางเมตร
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แหล่งโบราณคดีหวังจวง ตั้งอยู่ในเมืองเหมียวเฉียว เมืองหย่งเฉิง มณฑลเหอหนาน ครอบคลุมพื้นที่ 630,000 ตารางเมตร วัฒนธรรมต้าเหวินโข่วตอนกลางและตอนปลาย เมื่อประมาณ 5,000 ปีที่แล้ว ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
อักษรลิ่มของสุเมเรียนวิวัฒนาการมาสี่ขั้นตอน ได้แก่ สัญลักษณ์บนเครื่องปั้นดินเผา - การนับบนเครื่องปั้นดินเผา
ภายหลังการค้าขายระหว่างราชวงศ์ฮั่น ซึ่งใช้ภาษาจีน และโรมัน ซึ่งใช้ภาษาละติน(พัฒนามาจากภาษาฟีนีเซียและภาษากรีก และสันนิษฐานว่าพัฒนามาจากอักษรภาพหยางเสา ประเทศจีน) ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนทางภาษาผ่านเครื่องเซรามิกและผ้าไหม
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ภายหลังการล่มสลายของอาณาจักรฮั่น 5 ชนเผ่าเข้ามาปกครองลุ่มแม่น้ำเหลือง ทำให้เกิดอักษรยี่สมัยใหม่ และถูกพัฒนาเป็นอักษรคิตัน ตังกุต พักสปา เกาหลี และญี่ปุ่น เป็นอักษรเสียงที่ได้มาจากอักษรยี่โบราณโดยใช้สัทศาสตร์ละติน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ศิลาจารึกหินอ่อนสีขาวอักษรโบราณอี๋ คอลเลกชันของเขตปกครองตนเองเหลียงซาน
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ศิลาจารึกหินอ่อนสีขาวอักษรโบราณอี๋ คอลเลกชันของเขตปกครองตนเองเหลียงซานที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
"อักษร Yi มาตรฐาน" เป็นอักษรเสียงที่สร้างขึ้นโดยการดัดแปลงอักษร Yi ดั้งเดิมโดยใช้อักษรละติน ซึ่งคล้ายคลึงกับระบบเสียงละตินสำหรับอักษรจีน สัน
สันนิษฐานว่า ชาวโรมันรับสินค้าเครื่องเซรามิกที่มีอักษรจารึก รวมถึงผ้าไหมส่งออกที่มีบันทึกภาษาจีน เช่นการพบคัมภีร์ผ้าไหมจีนโบราณ อายุ 2,100 ปีก่อน
เปรียบเทียบ ศิลาจารึกหินอ่อนสีขาวอักษรโบราณอี๋ คอลเลกชันของเขตปกครองตนเองเหลียงซาน กับอักษรละตินของโรมันและอักษรอังกฤษอักษรภาพ Yi โบราณนี้สามารถถอดรหัสได้จากอักษรภาพอื่นๆ เช่น อักษรบนกระดูกสัตว์ของวัฒนธรรมเป่ยหลี่กังในเมืองอู๋หยาง มณฑลเหอหนาน จารึกบนเครื่องปั้นดินเผาติงกงของวัฒนธรรมหลงซานในเมืองโจวผิง มณฑลชานตง และอักษรตราประทับซานซิงตุ่ย #นฤพนธ์เพ็งอ้น ผู้เขียน แปลเรียบเรียงและตีความ
#อักษรภาพ Yi โบราณ
สามารถถอดรหัสได้จากอักษรภาพอื่นๆ เช่น อักษรบนกระดูกสัตว์ของวัฒนธรรมเป่ยหลี่กังในเมืองอู๋หยาง มณฑลเหอหนาน จารึกบนเครื่องปั้นดินเผาติงกงของวัฒนธรรมหลงซานในเมืองโจวผิง มณฑลชานตง และอักษรตราประทับซานซิงตุ่ย
# "อักษร Yi มาตรฐานใหม่" เป็นอักษร Yi ที่ใช้ในปัจจุบันในเขตปกครองตนเองเหลียงซานของชาว Yi ในมณฑลเสฉวน ซึ่งเรียกว่า "อักษร Yi ใหม่" อักษร Yi ที่แพร่หลายในพื้นที่กว้างใหญ่ของชาว Yi ในยูนนานและกุ้ยโจว
"อักษร Yi มาตรฐาน" เป็นอักษรเสียงที่สร้างขึ้นโดยการดัดแปลงอักษร Yi ดั้งเดิมโดยใช้อักษรละติน ซึ่งคล้ายคลึงกับระบบเสียงละตินสำหรับอักษรจีน
นั่น อักษร Yi ดั้งเดิม เผยแพร่ไปสู่เปอร์เซีย ฟีนีเซีย โรมัน
ก่อนย้อนกลับคืนสู่ประเทศจีน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ตัวอักษร "吉" (ji ภาษาจีน) และ(คิจิ - kichi ภาษาญี่ปุ่น) แปลว่าโชคดี โชคลาภ เป็นมงคล
ค้ยพบบนแผ่นหยกเหลียงจู 5,500 - 4,300 ปีก่อน[3300-2300 ปีก่อนคริสตกาล] เป็นระบบเดียวกับอักษรตงอี้
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ตัวอักษร "吉" (ji) โชคดี บนแผ่นหยกเหลียงจู 5,500 - 4,300 ปีก่อน[3300-2300 ปีก่อนคริสตกาล] เป็นระบบเดียวกับอักษรตงอี้ ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ข้อสันนิษฐาน
1. ชาวตงอี้เป็นลูกหลานของจักรพรรดิเหยียนเสินหนง ผู้ซึ่งบูชาเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์และใช้แกะเป็นสัญลักษณ์ประจำตระกูล และตระกูลเหยียนตี้ในลุ่มแม่น้ำแยงซีถูกผนวกเข้ากับตระกูลของจักรพรรดิหวงซวนหยวนในลุ่มแม่น้ำเหลืองทางภาคกลางในภายหลัง ดังคำกล่าวที่ว่า "ลูกหลานของเหยียนและหวง"
2. ชาวตงอี้เป็น "ชนพื้นเมือง"
3. ชาวตงอี้เป็น"คนนอก" ที่อพยพมาจากเผ่าจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิเหลืองก่อนสมัยราชวงศ์เซี่ย
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรไหปากกว้าง 1 ใน 20 อักษร จากวัฒนธรรมต้าเหวินโข่วที่หยางหลิงเหอ อำเภอจู มณฑลชานตง ปรากฏอักษร รุ่งอรุณ (แดน) "旦" เป็นอักษรภาพผสมที่ประกอบด้วยรากศัพท์สามส่วน ได้แก่ รูปร่างของดวงอาทิตย์ เมฆ และยอดเขาห้าลูก วัฒนธรรมต้าเหวินโข่ว (6,500-4,500 ปีที่แล้ว) [วลีของสัญลักษณ์จีน]
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรไหปากกว้าง 1 ในจำนวน 20 อักษรจากวัฒนธรรมต้าเหวินโข่วที่หยางหลิงเหอ อำเภอจู มณฑลชานตง อักษร "旦" เป็นอักษรภาพวลี ที่ประกอบด้วยรากศัพท์สามส่วน ได้แก่ รูปร่างของดวงอาทิตย์ เมฆ และยอดเขาห้าลูก วัฒนธรรมต้าเหวินโข่ว (6,500-4,500 ปีที่แล้ว) ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ #นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
ตราสัญลักษณ์ของชนเผ่าตงอี้วัฒนธรรมต้าเหวินโข่ว (6500-4500 ปีที่แล้ว) ไหปากกว้าง 20 ใบจากวัฒนธรรมต้าเหวินโข่วที่หยางหลิงเหอ อำเภอจู มณฑลชานตง ประเทศจีน
อักษรตรงกลาง มีรูปร่างของดวงอาทิตย์ เมฆสัญลักษณ์จารึกที่ขุดพบที่ซานซิงตุ่ยสามารถถอดรหัสได้โดยใช้อักษรโบราณของเผ่าอี๋ และเรียกว่าอักษรเซี่ย โดยทั้งสี่ทิศ มีอักษร 4 ตัว
สำหรับทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงใต้ และตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว อักษรตรงกลางยังเป็นการรวมกันของ "สวรรค์" และ "โลก" ดังที่เห็นในตราสัญลักษณ์ของชาวตงอี๋แห่งต้าเหวินโข่ว ที่มาภาพ @翁卫和V #นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
สัญลักษณ์จารึกที่ขุดพบที่ซานซิงตุ่ย เสฉวน ประเทศจีนสามารถถอดรหัสได้โดยใช้อักษรโบราณของเผ่าอี๋ และเรียกว่าอักษรเซี่ย นอกจากอักษร 4 ตัวสำหรับทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือแล้ว อักษรตรงกลางยังเป็นการรวมกันของ "สวรรค์" และ "โลก" ดังที่เห็นในตราสัญลักษณ์รูปร่างของดวงอาทิตย์ เมฆ แต่ไม่มีภูเขา 5 ลูกของชาวตงอี๋แห่งต้าเหวินโข่ว ที่มาภาพ@翁卫和V #นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
ตัวอักษรผสมของอักษร Yi โบราณบนเครื่องทองสัมฤทธิ์ที่ขุดพบจากซานซิงตุ่ย สอดคล้องกับโครงสร้างวลีของตราประจำตระกูลบนเครื่องทองสัมฤทธิ์จากหยินซู เมืองอันหยาง ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรลิ่ม เมโสโปเตเมีย ถูก เลิกใช้ในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล ภายหลังการล่มสลายของอาณาจักรเปอร์เซียโบราณ ที่เคยใช้อักษรลิ่มเป็นหลัก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
สัญลักษณ์เสียง ของอักษรลิ่มเมโสโปเตเมีย ถ่ายโดยหลิว เจิ้งเฉิง ที่พิพิธภัณฑ์อังกฤษ
อักษรอียิปต์ ประเทศอียิปต์ ไฮเออโรกลิฟิก (Hieroglyphics) สาบสูญ ถูก เลิกใช้ โดยดัดแปลงอักษรกรีก [อักษรกรีกใช้ครั้งแรกเมื่อ 2,700 ปีก่อน โดยพัฒนามาจากอักษรฟีนีเซียน เมื่อ 3,000 ปีก่อน และอักษรฟินิเชียน สันนิษฐานว่า พัฒนามาจากอักษรYi จีน] และยืมอักษรบางตัวจากเดมอติกมาเสริม ตัวอักษร 6-7 ตัวจากเดมอติก เพื่อใช้บันทึกภาษาอียิปต์ยุคสุดท้าย และใช้ในทางศาสนาคริสต์ ซึ่งปัจจุบันยังคงใช้ในพิธีกรรมของ คริสตจักรออร์โธดอกซ์คอปติ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ภาพถ่ายโดย Liu Zhengcheng สัญลักษณ์อียิปต์โบราณ บนศิลาจารึกในวิหารริมแม่น้ำไนล์: รูปชายและหญิง
หกอักษรโบราณที่สำคัญของโลก
1. อักษร Yi โบราณของจีน
2. อักษรสุเมเรียน
3. อักษรอียิปต์
4. อักษรฮารัปปัน
5. อักษรบนกระดูกสัตว์ ราชวงศ์ชาง ประเทศจีน
6. อักษรมายา เมโสอเมริกา
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
จารึกสัญลักษณ์ทั้ง 11 ตัว บนเครื่องปั้นดินเผา 4,200 ปี จากวัฒนธรรมหลงซานที่ขุดพบในโซวผิง มณฑลชานตง ที่มาภาพ(มหาวิทยาลัยชานตง)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
จารึกสัญลักษณ์ทั้ง 11 ตัว บนเครื่องปั้นดินเผา 4,200 ปี จากวัฒนธรรมหลงซานที่ขุดพบในโซวผิง มณฑลชานตง ที่มาภาพ(มหาวิทยาลัยชานตง) #นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
เฟิงซือใช้ตัวอักษรอี้โบราณในการตีความอักษรห้าบรรทัดและสิบเอ็ดตัวที่จารึกไว้บนเศษเครื่องปั้นดินเผา 4,200 ปี นอกจากนี้ ยังมีเส้นขีดของตัวอักษรที่เหลืออยู่บริเวณมุมล่างซ้าย ซึ่งบ่งชี้ว่าเดิมทีมีตัวอักษรมากกว่าสิบเอ็ดตัวบนเศษเครื่องปั้นดินเผา ตัวอักษรทั้งสิบเอ็ดตัวแสดงให้เห็นถึงรูปแบบภาษาเขียนที่เข้มงวด ดังนั้นจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าลักษณะของมันคือการเขียน
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
เฟิงซือใช้ตัวอักษรอี้โบราณในการตีความอักษรห้าบรรทัดและสิบเอ็ดตัวที่จารึกไว้บนเศษเครื่องปั้นดินเผา นอกจากนี้ ยังมีเส้นขีดของตัวอักษรที่เหลืออยู่บริเวณมุมล่างซ้าย ซึ่งบ่งชี้ว่าเดิมทีมีตัวอักษรมากกว่าสิบเอ็ดตัวบนเศษเครื่องปั้นดินเผา ตัวอักษรทั้งสิบเอ็ดตัวแสดงให้เห็นถึงรูปแบบภาษาเขียนที่เข้มงวด ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน#นฤพนธ์เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
จารึกบนเครื่องปั้นดินเผาติงกง4,200 ปี เป็นอักษรตงอี้และเป็นส่วนหนึ่งของระบบการเขียนเดียวกันกับอักษรอี้โบราณ เขาใช้อักษรอี้โบราณในการถอดรหัสตัวอักษร 11 ตัว ซึ่งเนื้อหาได้รับการแปลเป็นภาษาจีนดังนี้:-
เมยปู, อาปูดูฉี, เกา, จีชาง, ไป๋จี้กวาอิจ่าว...
จารึกทำนายใช้เพื่อขอความคุ้มครองจากบรรพบุรุษ ป้องกันสิ่งชั่วร้าย และแสวงหาโชคลาภ
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
จารึกบนเครื่องปั้นดินเผาโซวผิงติงกง 4,200 ปี วัฒนธรรมหลงซาน มณฑลชานตง ประเทศจีน ได้จารึกไว้อย่างเรียบร้อยบนด้านในของเศษภาชนะดินเผาสีเทาขัดเงาขนาดใหญ่ ก้นแบน ประกอบด้วยอักษร 11 ตัว ใน 5 บรรทัด เศษภาชนะดินเผามีความยาวประมาณ 4.6–7.7 เซนติเมตร กว้างประมาณ 3.2 เซนติเมตร และหนา 0.35 เซนติเมตร บรรทัดแรกจากด้านขวามีอักษร 3 ตัว ในขณะที่อีก 4 บรรทัดที่เหลือมีอักษร 2 ตัว
ที่มา มหาวิทยาลัยชานตง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ตราประทับหินอันโนประเทศเติร์กเมนิสถาน อายุ 4,300 ปีก่อน [2,300 ปีก่อนคริสตกาล] คล้ายอักษรอี้โบราณ Yi ประเทศจีน มีลักษณะของอักษร W อยู่บนอักษร M อักษร I อักษร Xผสมกับ Z และเลข 2 สันนิษฐานว่า ตราประทับหินอันโนประเทศเติร์กเมนิสถาน 4,300 ปีก่อน อาจแพร่กระจายไปในเมโสโปเตเมีย และชาวฟีนีเซียน เมื่อ 3,000 ปีก่อน จะพัฒนาเป็นอักษรกรีก และโรมัน
ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ตราประทับหินอันโนประเทศเติร์กเมนิสถาน อายุ 4,300 ปีก่อน คล้ายอักษรอี้โบราณ Yi ประเทศจีน มีลักษณะของอักษร W อยู่บนอักษร M อักษร I อักษร Xผสมกับ Z และเลข 2 อาจแพร่กระจายไปในเมโสโปเตเมีย และชาวฟีนีเซียน เมื่อ 3,000 ปีก่อน จะพัฒนาเป็นอักษรกรีก และโรมัน เมื่อ 2,000 ปีก่อน#ที่มา: People's Daily Online - Henan Channel; ผู้สื่อข่าว: เซิน จือหยวน#นฤพนธ์เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
อ่านบทความเพิ่มเติม...
![[วศ. นฤพนธ์ เพ็งอ้น] อักษรฟีนิเชียน 3,000 ปีก่อน กรีก โรมัน คล้ายอักษรหยางเสา ประเทศจีน 6,000 ปีก่อน
อักษรฟีนิเชียนเป็นระบบอักษรพยัญชนะที่สร้างขึ้นโดยชาวฟีนิเชียน เมื่อ 3,000ปีก่อน [1,000 ปีก่อนคริสตกาล] ตร](https://t1.blockdit.com/photos/2026/01/69652ba406400a2a2f911f7c_800x0xcover_rjn1VD9S.jpg)
อักษรฟีนิเชียน 3,000 ปีก่อน กรีก โรมัน คล้ายอักษรหยางเสา ประเทศจีน เมื่อ 6,000 ปีก่อน
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
