เมื่อตอนสมัยเด็กๆ ชอบไปนั่งดู .คนแก่เล่นโคกหมากรุก เค้าก็มีการยั่วยวน พูดจายียวน บางทีก็เยาะเย้ยถากถาง อีกฝ่ายหนึ่ง เค้าเล่นกันสนุกสนาน .ใครที่ถูกยั่วยุ เยาะเย้ย แหม..บางครั้งก็ออกอาการ มืไม้สั่น จับหมากรุก เพื่อนเราคนหนึ่งก็เป็น มีอาการ เหมือนภาษามวย ว่าออกอาการ ..
เรื่องความคิดต่าง มันก็เหมือนเล่นหมากรุก .ถ้าหากคิดเหมือนกัน ในกระดานเดียว ก็ไม่ต้องเล่น มันไม่สนุก ..โลกนี้มันเหมือนละคร มนุษย์หญิงชาย ก็มีรูปลักษณ์แตกต่างกันไป .มีนมีความชอบไม่ชอบ ต่างกัน คิดเห็นก็ไม่เหมือนกัน ..มันสลับซับซ้อน ไม่เหมือนกัน แม้คนรอบข้างใกล้ตัว ก็คิดเห็นไม่เหมือนกันเลย ทั้งน้ำเสียง ทั้งกิริยาต่างๆ แตกต่างกันไป ด้วยนิสัย. ทั้งที่เคยชิน ไม่เคยชิน . .ที่เคยเรียนรู้จดจำไม่เหมือนกัน
นักเรียนเรียนครูคนเดียวกัน ก็ยังได้คะแนนไม่เหมือนกัน ยิ่งเป็นอัตนัย .ยิ่งบรรยายเรียบเรียงไม่เหมือนกันเลย แล้วยุคสมัยนี้ มาเจริญ .ก็อบ.กันเจริญ .จะให้ก็อยเหมือนกันหมด ..มันหมดสนุก. หมดลีลาที่เค้าเรียกว่า ศาสตร์และศิลป์ หายไปหมด
เหมือนคำถามที่ถาม หากทุกคนตอบเหมือนกันหมด มันก็หมดสนุก .
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
