[นพพร วัชรวรรณี] ชีวิตกับการงาน ชีวิตของเรา… ก็เหมือนผืนผ้าใบผืนหนึ่งที่ยังว่างเปล่า บางวันเราวาดเส้นได้สวยงาม ลายเส้นไหลลื่น สีสดใส บางวันมือสั่น เส้นเพี้ยน สีเลอะเต็มไปหมด เราอาจอยากขยำทิ้ง อยากเริ่มผืนใหม่ แต่รู้ไห

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

30 ม.ค. เวลา 12:31 • ศิลปะ & ออกแบบ

ชีวิตกับการงาน

ชีวิตของเรา… ก็เหมือนผืนผ้าใบผืนหนึ่งที่ยังว่างเปล่า

บางวันเราวาดเส้นได้สวยงาม ลายเส้นไหลลื่น สีสดใส

บางวันมือสั่น เส้นเพี้ยน สีเลอะเต็มไปหมด

เราอาจอยากขยำทิ้ง อยากเริ่มผืนใหม่

แต่รู้ไหม… ศิลปินที่เก่งจริง ๆ เขาไม่เคยทิ้งผืนไหนทิ้ง

รอยเลอะ คือ texture

เส้นที่เพี้ยน คือเรื่องราว

สีที่หก คืออารมณ์ที่เคยระเบิด

เงาที่เข้มเกินไป คือวันที่เราเคยล้มแรง ๆ

ทุกอย่างที่เราคิดว่า “เสีย” … คือส่วนที่ทำให้ภาพผืนนี้ “มีชีวิต”

โฆษณา