นพพร วัชรวรรณี- 29โพสต์
- 3ผู้ติดตาม
- 10กำลังติดตาม
- บนผืนผ้าใบขนาดใหญ่ที่เรียกว่า " ชีวิต "วันนี้ฉันกำลังลงฝีแปรงด้วยสีหน้ายิ้มแย้มรับหน้าที่เป็น " คนขายของ " ที่คอยให้บริการลูกค้า... อ่านต่อ
- ในวันที่ชีวิตถูกกวาดต้อนจนไปยืนอยู่ ณ จุดที่ต่ำสุดความว่างเปล่าดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่... อ่านต่อ
- หลังเคลียร์งานถ้วยชามรามไหจนเสร็จสิ้นผมพอจะมีเวลาเหลือ ... ประมาณ 10 นาทีสายตาเหลือบมองเศษวัสดุเหลือใช้ในร้าน... อ่านต่อ
- บนผืนผ้าใบแห่งชีวิตเราทุกคนต่างมีความเปราะบางเป็นเส้นร่างเป็นรอยดินสอที่บางเบาและพร้อมจะหักโค่น... อ่านต่อ
- แสงตะวันส่องสะท้อน ละอองฝุ่นเต้นระบำคือภาพจำการทำงาน ในวันอันแสนธรรมดาแต่ลึกลงไปนั้น มีความหมายที่ซ่อนมา... อ่านต่อ
- บนแผ่นกระดาษขาว... ที่เริ่มสากและขรุขระคือพื้นที่ว่างให้ " ธุระ " แห่งการวาดได้เขียนถ้อยน้ำหนักของปลายปากกา... ค่อยๆ กดลงอย่างช้าๆ... อ่านต่อ
- บนกระดาษแผ่นเก่าสีจาง... ไม่มีความจำเป็นต้องใช้สีสันที่ฉูดฉาดมีเพียงลายเส้นดินสอ ที่ถูกบรรจงจรดลงไปอย่างแผ่วเบาแต่หนักแน่นด้วยความตั้งใจ...... อ่านต่อ
- บนผืนผ้าใบ... แห่งจักรวาลอันกว้างใหญ่ข้าพเจ้าวางหัวใจไว้ตรงเส้นขอบฟ้าเก็บรับเรื่องราว... ที่ร่วงหล่นจากดารา... อ่านต่อ
- บนผืนผ้าใบที่แตกสลายเส้นสายที่ถูกขีดเขียนด้วย " ความคุ้มคลั่ง "ไม่ใช่ปลายพู่กันที่บรรจงวาด... อ่านต่อ
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
