ชีวิตดังภาพวาด : สงครามและความบิดเบี้ยวของหัวใจ ( มนุษย์ )
บนผืนผ้าใบที่แตกสลาย
เส้นสายที่ถูกขีดเขียนด้วย " ความคุ้มคลั่ง "
ไม่ใช่ปลายพู่กันที่บรรจงวาด
แต่คือหัวใจมนุษย์ที่บิดเบี้ยว...จนผิดรูปทรง
ในกรงม่านเหล็กที่ห่อหุ้มด้วยความบริสุทธิ์
ร่างเล็กในชุดขาวที่นอนขดนิ่ง
ในกล่องใบเก่าที่ถูกลืมทิ้ง
ในพื้นที่ที่ขยับเขยื้อนไม่ได้...แม้เพียงลมหายใจ
ชุดสีขาวที่ถูกเงาดำพาดผ่าน
ตารางเหล็ก ขีดทับลงบนผิวเนื้อ
คือรอยสักแห่งการจองจำที่โลกหยิบยื่นให้
จนชีวิตไม่เคยสดใส...กลายเป็นชีวิตที่ถูกแช่แข็ง
ในปากเธอยังคาบดอกไม้สีขาว
ความหวังสุดท้ายที่เงียบงันและสั่นใหว
ขณะที่ใต้ฝ่าเท้าของเธอที่ทางเดินทางผ่านมาไกล
กลับแตกระแหงในร่องลึก...คือแผ่นดินที่ไร้ฝน
เราต่างถูกกักขังในกรง..." ที่มองไม่เห็น "
ที่ถูกสร้างขึ้นจากความมืดมิดในใจ " มนุษย์ "
วาดทับความว่างเปล่าด้วยความสับสน
จนหลงลืมว่า ...
ครั้งหนึ่ง เราเคยเป็นอิสระเหนือเส้นสายทั้งปวง
นี่คือผลลัพธ์ของหัวใจที่ผิดรูป
คือรูปรอยที่ผิดรูปโดยใช้เสียง
ชีวิตที่นอนขดนิ่งในกรงแห่งความเงียบเหงา
เธอคาบดอกไม่สีขาวใส่อย่างยอมจำนน ...ในร่าง
ที่ไม่มีชีวิต
........ ...........
13 / 3 / 69
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
