30 ม.ค. เวลา 13:20 • หนังสือ

ชีวิตดั่งการวาดภาพ " การเคลื่อนผ่านเวลาในโลกที่แตกสลาย

เราไม่ได้มีหน้าที่ซ่อมโลกทั้งใบให้กลับมาสมบูรณ์
เราเพียงมีหน้าที่รักษาจังหวะการก้าวของตัวเอง
ไม่ให้แตกไปตามมัน
โลกภายนอกแตกร้าว เสียงดัง เร่งรีบ
ทุกอย่างเคลื่อนที่เร็วเกินกว่าที่ใจจะตามทัน
แต่ภายในของเรา
ยังมีพื้นที่หนึ่ง
ที่เวลาเดินช้ากว่านั้นเสมอ
พื้นที่ที่ไม่ต้องแข่งขันกับใคร
ไม่ต้องรีบพิสูจน์อะไร
แค่ก้าว .… อย่างรู้ตัว
กลีบดอกไม้ร่วงลงเหมือนวันเวลาที่ผ่านไป
พื้นดินอาจขรุขระ เต็มไปด้วยรอยแตก
แต่ฝ่าเท้าที่ย่ำลงไปนั้น
นุ่มนวล และมั่นคง
เราไม่ได้หยุดความเปลี่ยนแปลงของโลกได้
แต่เราเลือกได้ว่า
จะเคลื่อนผ่านมันอย่างไร
บางคนรีบวิ่งจนลืมมองทาง
บางคนหยุดเพราะกลัวรอยร้าว
แต่บางคน…เลือกเดิน
เดินด้วยจังหวะของตนเอง
เดินโดยมีความสงบเป็นเพื่อนร่วมทาง
ในโลกที่แตกสลาย
สิ่งที่ต้องรักษาไว้
ไม่ใช่โลก
แต่คือ “จังหวะการก้าว
27 / 1 / 69
โฆษณา