เรื่องราวของความมั่นคง ในความเพียรพยายาม จนไปถึงเรื่องราวของความขันติเป็นบารมี มีพระที่นับถือ ท่านเบื่อเรื่องราว ของการเกิด ท่านก็ไม่อยากเกิด ท่านก็ฟังเรื่องราวของตรูบาอาจารย์ ฝนตกแดดออก ครูบาอารย์ ก็ไม่หลบหนีไปไหน ครูขาอาจารย์ก็ยังสอนต่อ ท่านก็เลยไม่หนีไปไหน ยืนสมาธิ จะล้มไม่ล้ม ก็พยายามประคับประคองจิต เจ็บปวดท่านก็ ทนฝืนยืนนิ่ง ทนไปทนมา ยืนบังคับกายนิ่ง พอเจ็บปวดมากเข้า สติมันก็เลื่อนมาอยู่ที่ลมหายใจ ท่านก็ยยืนดูลมเจ้าลมออกที่ปลายจมูก.ดูลมเข้าออก อยู่อย่างนั้น จนจิตเป็นหนึ่ง ยืนไปได้สิบชั่วโมง