11 ก.พ. เวลา 02:26 • ไลฟ์สไตล์

slowlife / nice nature

🌿เช้านี้ฉันพกสมุดเล่มเดิมออกจากบ้าน
ไม่ได้มีเรื่องสำคัญอะไรจะเขียน
แค่อยากนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่
ฟังเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ
แล้วปล่อยให้แสงแดดเช้าทำหน้าที่ของมัน
ฉันวางตัวลงบนสนามหญ้า
พิงลำต้นที่เงียบและมั่นคง
ปากกาค่อย ๆ ขยับไปตามหน้ากระดาษ
ไม่ใช่เพื่อเล่าเรื่องราว
แต่เพื่อจดความรู้สึกที่เกิดขึ้นตรงหน้า
พักหนึ่ง ฉันหยุดเขียน
🍵หยิบถ้วยชาขึ้นมา
ไออุ่นลอยขึ้นช้า ๆ
เหมือนเตือนให้ฉันหายใจช้าลงกว่าปกติ
ไม่มีเสียงแจ้งเตือน
ไม่มีใครเร่ง
มีแค่ฉันกับช่วงเวลานี้
🍁สายลมพัดผ่าน
ฉันถอดรองเท้า
เดินเท้าเปล่าบนสนามหญ้า
รู้สึกถึงความเย็น ความนุ่ม
ทุกก้าวเหมือนพาฉันกลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง
ไม่ต้องไปไหน
แค่เดินอยู่ตรงนี้ก็พอ
🌸ฉันหยุดข้างพุ่มดอกไม้
ก้มลงมองใกล้ ๆ
กลีบสีอ่อน ซ้อนกันอย่างตั้งใจ
ฉันเอื้อมมือไปแตะเบา ๆ
เหมือนกลัวจะรบกวนความสงบของมัน
บางที ธรรมชาติก็สอนเรา
โดยไม่ต้องพูดอะไรเลย
ช่วงบ่าย แสงเริ่มอุ่นขึ้น
📖ฉันกลับมานั่งเขียนอีกครั้ง
คราวนี้ไม่ใช่เรื่องราว
แต่เป็นความรู้สึกที่ค่อย ๆ ตกตะกอน
🍁ฉันคั่นหน้าสมุดด้วยดอกไม้แห้ง
เก็บมันไว้เป็นพยานว่า
วันนี้ฉันได้อยู่กับตัวเองจริง ๆ
เมื่อแสงเริ่มเปลี่ยนสี
ฉันวางสมุดลง
ไม่เขียนต่อ
🌿🚲แค่นั่งมองสวนที่คุ้นเคย
มองท้องฟ้าที่ค่อย ๆ เปลี่ยนจากสีทอง
เป็นชมพู เป็นส้ม
แล้วค่อย ๆ สงบลง
วันหนึ่งไม่จำเป็นต้องมีอะไรเกิดขึ้นมากมาย
แค่ได้อยู่กับธรรมชาติ
ได้ฟังใจตัวเอง
บางที…
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว❤️
🏕️✨🦋🌸
โฆษณา