วัดอุภัยราชบำรุง: ร่องรอยชาวญวนตลาดน้อยกับวัดอันนัมนิกายในพระบรมราชูปถัมภ์
ในทัศนะของไทย เมื่อพูดถึง “วัด” เราก็ย่อมจะนึกถึงศาสนสถานเนื่องในศาสนาพุทธเป็นหลัก ซึ่งถึงแม้ว่าประเทศไทยเราจะนับถือเถรวาทกันเป็นส่วนใหญ่ แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงมีผู้คนอีกกลุ่มที่นับถือในสายนิกายมหายาน และหลงเหลือร่องรอยผ่านวัดจีนต่าง ๆ ในหลายพื้นที่ที่มีชาวจีนอาศัยอยู่หนาแน่น แต่ทั้งนี้มหายานในไทยไม่ได้มีแค่จีนนิกาย หากแต่ยังมี “อันนัมนิกาย” หรือนิกายญวนด้วย หนึ่งในนั้นก็คือ “วัดอุภัยราชบำรุง” หรือที่รู้จักกันในชื่อ “วัดญวนตลาดน้อย”
วัดอุภัยราชบำรุง หรือที่มีชื่อในภาษาเวียดนามว่า "วัดคั้นเวิน" หรือ "คั้น เวิน ตื่อ" สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2330 ในสมัยรัชกาลที่ 1 ช่วงเวลาที่ องเชียงสือ เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพร้อมบริวาร ชาวญวนที่อพยพมาจึงตั้งถิ่นฐานบริเวณบ้านต้นสำโรงและกระจายลงมายังตลาดน้อย ผสมผสานอยู่กับชุมชนจีนเดิม
ชื่อ "อุภัยราชบำรุง" เกิดขึ้นในภายหลัง โดย "อุภัย" แปลว่า "สอง" หมายถึงวัดที่ได้รับพระบรมราชูปถัมภ์จากพระมหากษัตริย์สององค์ คือรัชกาลที่ 4 และรัชกาลที่ 5 ซึ่งพระภิกษุเจ้าฟ้ามงกุฎ (ก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 4) ทรงสนใจศึกษาพุทธศาสนามหายาน จึงได้รู้จักกับ “องฮึง” เจ้าอาวาสวัดคั้นเวินในขณะนั้น และได้รับวิสัชนาว่าด้วยพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานอย่างใกล้ชิด
ต่อมาเมื่อขึ้นครองราชย์ พระองค์จึงพระราชทานสมณศักดิ์แก่องฮึงเป็น "พระครูคณานัมสมณาจารย์" ตั้งให้เป็นเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายอันนัมนิกาย (พุทธศาสนามหายานสืบมาแต่เวียดนาม)รูปแรก พร้อมพระราชทานเงินช่วยปฏิสังขรณ์วัด
ในรัชสมัยต่อมา รัชกาลที่ 5 ทรงปฏิบัติตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระบรมชนกนาถ โดยพระราชทานเงินช่วยบูรณปฏิสังขรณ์วัดอีกครั้ง เมื่องานบูรณะแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2420 จึงได้มีพระราชพิธีฉลองพระอารามและพระราชทานนามว่า "วัดอุภัยราชบำรุง" นับแต่นั้นมา พระญวนจึงได้รับการยกย่องในทางราชการ ให้เข้าร่วมพระราชพิธีถวายพระชัยมงคล
ที่วัดอุภัยราชบำรุงมีเอกลักษณ์ผสมผสานศิลปะไทย จีน และเวียดนามอย่างลงตัว อุโบสถของวัดผสานสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมรัชกาลที่ 3 ที่ประดับหน้าบันด้วยงานปูนปั้น เข้ากับหลังคาสไตล์จีน ประตูทางเข้าด้านหน้าใช้บานเฟี้ยมประดับลวดลายผสมผสานกับตัวอักษรจีน มีแผ่นไม้ระบุข้อความว่า "ทรงพระราชทานนามวัดอุภัยราชบำรุง"
พระประธานภายในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางสมาธิ ครองจีวรห่มเฉียงแบบจีน ขนาบข้างด้วยพระมหากัสสปะและพระอานนท์ สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างคือกระเบื้องปูพื้นดั้งเดิมที่ยังคงรักษาไว้ มีทั้งกระเบื้องเคลือบสีฟ้าขาว และกระเบื้องสีอื่น ๆ ตกแต่งด้วยลวดลายสวยงาม
แม้ร่องรอยของชุมชนญวนในตลาดน้อยจะเหลือน้อยลงตามกาลเวลา หลังจากองเชียงสือกลับไปกอบกู้อำนาจ และรัชกาลที่ 1 ทรงย้ายชาวญวนไปอยู่บางโพ (จนเกิดวัดบางโพโอมาวาสในเวลาต่อมา) แต่วัดอุภัยราชบำรุงยังคงตั้งมั่นและดำรงอยู่อย่างดี เป็นพยานทางประวัติศาสตร์ถึงความสัมพันธ์อันดีระหว่างไทยและเวียดนาม รวมถึงเป็นตัวอย่างพหุวัฒนธรรมในกรุงเทพมหานครด้วย
#สุดโปรด #วัดญวน #วัดอุภัยราชบำรุง #ตลาดน้อย #ท่องเที่ยว #ประวัติศาสตร์ #สถาปัตยกรรม #BBL #BangkokBank #ธนาคารกรุงเทพ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
