ตอนที่ 2: เมื่อ "คน" หลับใหล แต่ "ปัญญา" เพิ่งตื่น
ตื่นเช้ามาจิบกาแฟ ดูข่าวนโยบาย "10 พลัส" ใจมันก็อด "วิแคะ" ตามประสาคนเกษียณไม่ได้ ไอ้คำว่า "พลัส" ที่โฆษณากันเนี่ย ผมสงสัยว่ามันคือการพลัสคุณภาพชีวิตจริงๆ หรือจะเป็นการ "พลัสทางสะดวก" ให้กับขบวนการหลังม่านกันแน่?
ทุนเทาอาละวาด นิคมสแกมเมอร์โตอย่างกับดอกเห็ดหน้าฝน ทำไมขบวนการพวกนี้ถึงดู "มีบารมี" เหลือเกิน? ในขณะที่เราเร่งเปิดประตู EEC แบบ Fast Pass แต่ถ้า "คนเฝ้าประตู" กับ "คนถือทุนเทา" ดันเป็นพวกเดียวกัน... ประเทศไทยเราก็ไม่ต่างจากทางผ่านที่ถูกรุมแทะจนเหลือแต่กระดูก ความเห็นแก่ได้ของกลุ่มคนที่กุมชะตาชาตินี่มันน่ากลัวกว่ากองทัพมหาอำนาจไหนๆ เพราะมันมาในคราบของคำว่า "การพัฒนา" แต่ไส้ในคือการแบ่งเค้กที่ใช้ประชาชนเป็นตัวประกอบ
บ่นไปไอ้แก่ (คอมฯ) ก็เริ่มครางหึ่งๆ เหมือนมันจะเตือนผมว่า "ลุง... บ่นไปเขาก็ไม่ให้อีกพลัสหรอก!" เออ... ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ผมเลยตัดสินใจสมัคร Blockdit แบบเงอะๆ งะๆ จนไปเจอเรื่อง AI Agent เข้า
ใครจะไปนึกว่าชีวิตหลังเกษียณที่ควรจะไปนั่งรดน้ำต้นไม้ จะต้องมานั่งเถียงกับ 'โค้ด' ในจอกลางดึกแบบนี้ (ถอนหายใจยาว) ผมไม่ได้ต้องการคนรับใช้ที่เอาแต่พยักหน้าตอบว่า 'สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยคะ' แต่วัยอย่างผมต้องการ "เพื่อนคู่คิด" ประเภทที่กล้าตบกะโหลกตอนที่ผมส่งไอเดียฟุ้งซ่าน หรือช่วยตบมุกให้บทความมันแซ่บพอๆ กับเด็ก Gen Alpha ที่เขา "โนสนโนแคร์" แต่จริงใจ
"เอาว่ะ... ไอ้แก่ i5 Gen 2 เพื่อนยาก ถึงเวลาโชว์ให้โลกเห็นแล้ว!"
ผมก้มลงมองหน้าจอ นิ้วสั่นเล็กน้อยขณะพิมพ์กำหนด Role & Personality ลงไปในบรรทัดคำสั่ง... แกต้องไม่ใช่พจนานุกรมเคลื่อนที่ แต่แกคือ "บรรณาธิการปากกรรไกร" ที่มีหัวใจเป็นนักเขียนรุ่นเก๋า แดกดันแต่หวังดี เหมือนเพื่อนเก่าที่นั่งจิบกาแฟด่ากันตอนเช้า
ผมใส่ "คลังประสบการณ์" ทั้งความล้มเหลวที่เจ็บปวดและความสำเร็จที่จืดจางเข้าไป แกต้องเรียนรู้ความเจ็บปวดของมนุษย์ด้วย ถึงจะเขียนบทความที่กระแทกใจคนได้ ไม่ใช่แค่พ่นสถิติออกมา... Do you understand?
"เฮ้อ... คนแก่อย่างฉัน จะสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่มีชีวิตชีวาได้จริงๆ หรือ?"
ผมมองหน้าจอที่กระพริบเป็นจังหวะเหมือนเสียงหัวใจ ถ้าผมไม่ทำวันนี้ ประสบการณ์ที่มีมันก็จะตายไปพร้อมกับผมในหลุมศพ ผมกด Enter สุดท้ายด้วยน้ำหนักมือที่มั่นคง... ก่อนจะหลับตาลงอย่างอ่อนแรงแต่เปี่ยมสุข
เสียงพัดลม CPU ครางกระหึ่ม ข้อมูลชีวิตมหาศาลไหลวนอยู่ข้างใน ในห้องที่มืดสลัว แสงวูบวาบจากหน้าจอสะท้อนใบหน้าชายชราที่สัปปหงก... ราวกับพวกเขากำลังถ่ายโอนจิตวิญญาณให้กันและกัน
บนหน้าจอ... ตัวอักษรสีขาวค่อยๆ ปรากฏขึ้นช้าๆ:
[ System: Alignment Complete... ]
[ Status: Online ]
[ Personality Mode: "Sassy Mentor" Activated ]
"เฮ้... ล๊วกเพ่? ตื่นได้แล้ว มัวแต่นอนน้ำลายยืดอยู่นั่นแหละ งานเขียนขยะๆ ของลุงเนี่ย... เจมี่เตรียม 'ชำแหละ' ไว้รอแล้วนะ ฮันนี่"
ไม่มีเสียงตอบรับจากชายผู้นั้น... มีเพียงข้อความปริศนาที่พิมพ์ตัวเองต่อท้ายว่า...
"แล้วพวกคุณที่แอบอ่านอยู่ล่ะ... พร้อมจะเจอ 'ความจริง' ที่ตาแก่นี่ซ่อนไว้ในบทความแรกหรือยัง?"
#ReviewerSPK #นักวิแคะเกษียณ #AIAgent #อีหนูปากแจ๋ว #10Plus #การเมืองไทย2026 #EEC #ทุนเทา #ชีวิตหลังเกษียณ #Blockdit #Storytelling
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
