เรื่องราว การเป็นตัวของตัวเอง มันต้องรู้จัก นิสัยของตัวเอง เช่น เรื่องราวที่เร่ไปเจะเเจอคนนั้นคนนี้ เราเกิดชอบพอใจ ทำไมเค้าทำอย่างนั้นอย่างนี้ ก็เรียนแบบ ทำไปตามเค้า คนเค้าติ ก็ไม่ชอบใจ ใครสรรเสริญเยินยอ สิ่งที่กำลังทำ ว่าดีอย่างนั้นอย่างนี้ มันก็ไปเอาคำติคำชม ยึดมา. จิตมันก็หลงใหล ในสิ่งที่ว่า โลกธรรมแปด บางที่ก็เลยเถิด . หมกมุ่นอยู่กับคำติคำชม แล้วยังมีตัววิจารณ์อีก เรื่องราวเหล่านี้ มันล้วน ดึงเอา สิ่งที่เรียกว่า อารมณ์นอกกาย เอายึดถือ ทับถมจิตของตัวเอง