ลำนำหอแดง 85 พิรุณสารทสายัณห์ริมบัญชร
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
《พิรุณสารทสายัณห์ริมบัญชร 秋窗风雨夕》
秋花惨淡秋草黄，耿耿秋灯秋夜长。
已觉秋窗秋不尽，那堪风雨助凄凉！
助秋风雨来何速？惊破秋窗秋梦绿。
抱得秋情不忍眠，自向秋屏移泪烛。
泪烛摇摇爇短檠，牵愁照恨动离情。
谁家秋院无风入？何处秋窗无雨声？
罗衾不奈秋风力，残漏声催秋雨急。
连宵脉脉复飕飕，灯前似伴离人泣。
寒烟小院转萧条，疏竹虚窗时滴沥。
不知风雨几时休，已教泪洒窗纱湿。
ฤดูสารทบุปผชาติช่างเหี่ยวห่อ
ตะเกียงทอราตรีทอดยาวมิสิ้น
ฤๅบัญชรสารทสิงสู่อยู่อาจินต์
เสียงลมฝนยินยลดลโศกา
ลมสารทโชยโปรยหยาดฝนอย่างไวว่อง
ฝันสีทองพลันต้องตื่นฟื้นผวา
สารทตรอมตรมนิทรารมณ์มินำพา
น้ำตาเทียนหลั่งไหลไล้ฉากบัง
เปลวเทียนไหวเทียนใกล้เหลือเพียงตอ
ใจหวั่นไหวรันทดท้อจวนเจียนคลั่ง
ลานบ้านใครไร้ลมสารทพัดประดัง
ใครอาจสั่งห้ามฝนตกต้องหน้าต่าง
ผ้าห่มไหมมิพอทนลมสารทได้
น้ำหยดไหลคล้ายเร่งเร้าพิรุณพร่าง
ตลอดคืนฝนเปาะแปะลมครวญคราง
ใต้ตะเกียงเสียงอย่างคนร่ำพิไร
ทิ้งไอหนาวกลางลานพานอ้างว้าง
นอกหน้าต่างน้ำพร่างพรูจากยอดไผ่
ลมและฝนมิรู้ยอมหยุดยามใด
น้ำตาไซร้รดบัญชรจนเปียกปอน
(น้ำหยดไหล 残漏 ถังน้ำหยดบอกเวลาสมัยโบราณ)
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 45
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
