ลำนำหอแดง 86 เซียงหลิงหัดแต่งกลอน 01
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
陆放翁 ลู่ฟ่างเวิง
重帘不卷留香久，古砚微凹聚墨多。
ม่านมิม้วนควันธูปอวลอบนาน
จานหมึกเก่าสึกเว้าเนาหมึกหลาย
王维 หวางเหวย
大漠孤烟直，长河落日圆。
ทรายเวิ้งว้างควันสัญญาณโดดดิ่งตรง
คงคายาวตะวันรอนดวงแดงกลม
日落江湖白，潮来天地青。
ยามอัสดงสาบนทีระยับขาว
คราวน้ำขึ้นฟ้าแลดินทมึนเขียว
渡头馀落日，墟里上孤烟。
ท่าข้ามยังเหลือแสงอัสดงคต
ชนบทปรากฏควันเดียวดาย
陶渊明 เถายวนหมิง
暧暧远人村，依依墟里烟。
เลือนลางหมู่บ้านอันห่างไกล
อ้อยอิ่งควันไฟในชนบท
เซียงหลิง
月挂中天夜色寒，清光皎皎影团团。
诗人助兴常思玩，野客添愁不忍观。
翡翠楼边悬玉镜，珍珠帘外挂冰盘。
良宵何用烧银烛，晴彩辉煌映画栏。
พระจันทร์ลอยกลางฟ้าราตรีหนาว
แสงสุกสกาวเงาจันทร์กลมสมส่วน
กวีชนนิยมขับชมครวญ
ชาวไพรชวนเศร้าใจมิใคร่มอง
คันฉ่องหยกขาวแขวนข้างหอหยกขจี
จานผ่องรัศมีแขวนนอกม่านมุกผ่อง
ราตรีแจ่มเทียนไขมิจำต้อง
แสงสุกใสสาดส่องระเบียงเขียน
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 48
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
