ลำนำหอแดง 87 เซียงหลิงหัดแต่งกลอน 02
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
非银非水映窗寒，试看睛空护玉盘。
淡淡梅龙香欲柒，丝丝柳带露初干。
只疑残粉涂金砌，恍若轻霜抹玉栏。
梦醒西楼人迹绝，馀容犹可隔帘看。
ใช่หิรัญใช่วารีที่ส่องบัญชรหนาว
มองฟ้าสกาวราวตระกองหยกแขไข
เหมยสุคนธ์จางจางโจมจับใจ
ใบหลิ่วพลิ้วละไมเริ่มโรยรา
ฝุ่นขาวทาผนังระเบียงเวียงวัง
ดุจดังน้ำค้างแข็งโปรยให้กังขา
หอประจิมเงียบเหงายามฟื้นนิทรา
แหวกม่านมาเพียงจันทราคงควรชม
精华欲掩料应难，影自娟娟魄自寒。
一片砧敲千里白，半轮鸡唱五更残。
绿蓑江上秋闻笛，红袖楼头夜倚栏。
博得嫦娥应借问，缘何不使永团圆。
หวังบังรัศมีจันทร์นั้นแสนเข็ญ
กายผ่องเพ็ญชวนพิศดวงจิตหนาว
ยินหวดหินพันลี้ฤดีร้าว
ยามห้าระกาป่าว คงค้างฟ้าครึ่งดวง
สวมเสื้อฝนบนนทีฟังขลุ่ยผิว
แขนเสื้อพลิ้วพิงหอราตรีล่วง
ถามจันทร์เจ้าเหงาไฉนให้หวงห่วง
ไยจึงมิเต็มดวงนิจนิรันดร์
(砧 หินหวดผ้าเวลาซัก)
(ฉางเอ๋อ 嫦娥 เทพีแห่งดวงจันทร์)
杜工部之沉郁，韦苏州之淡雅，
温八叉之绮靡，李义山之隐僻
ตู้กงปู้สุขุมลุ่มลึก
เหวยซูโจวเรียบง่ายงามสง่า
เวินปาชาวิลิศมาหรา
หลี่อี้ซานลับเร้นแอบแฝง
呆香菱之心苦，疯湘云之话多
เซียงหลิงทึ่มผู้หมกมุ่น
เซียงหยุนบ้าผู้ปากมาก
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 48, 49
- 1
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
