ลำนำหอแดง 88 ต่อกลอนคู่
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
一夜北风紧，开门雪尚飘。
ลมเหนือพัดกระหน่ำตลอดคืน
ตื่นเปิดประตูดูหิมะมิบางเบา
入泥怜洁白，匝地惜琼瑶。
ขาวบริสุทธิ์สงสารจมโคลนตม
หยกควรชมเสียดายฝังดินเนา
有意荣枯草，无心饰萎苗。
มีเจตนาชุบชูฟื้นหญ้าเฉาแห้ง
ไร้จิตใจไปแต่งแต้มหญ้าดอกเลา
价高村酿熟，年稔府粱饶。
หิมะหนาวชาวบ้านหมักเหล้าราคาดี
เก็บเกี่ยวปีนี้เข้ายุ้งจวนถ้วนหลายเท่า
葭动灰飞管，阳回斗转杓。
กกอ้อทำลิ้นปี่เป่าพลิ้วหลาย
ดาวกระบวยย้ายด้ามข้ามพ้นหนาว
(ด้ามดาวกระบวยชี้ดาวเหนือตรงทิศเหนือในวันเหมายัน 冬至 จากนั้นจะค่อยเคลื่อยเบนไปทางตะวันออก)
寒山已失翠，冻浦不生潮。
ขุนเขายามหนาวเย็นเห็นหม่นมัว
น้ำแข็งตัวขึ้นลงได้ไฉนเล่า
易挂疏枝柳，难堆破叶蕉。
หิมะเกาะกิ่งหลิ่วแม้ยืนห่าง
มิอาจค้างใบตองขาดแหว่งเว้า
麝煤融宝鼎，绮袖笼金貂。
ถ่านชะมดกรุ่นในเตาติ่งสามขา
แขนภูษาคลุมผืนหนังทองงามเงา
光夺窗前镜，香黏壁上椒。
แสงเรืองรองส่องคันฉ่องต้องหน้าต่าง
พริกไทยทาข้างผนังหอมยวนเย้า
舒风仍故故，清梦转聊聊。
สายลมเย็นโชยเอื่อยเอื่อยเฉื่อยฉิว
ฝันหวามหวิวเวียนวนดลเลาเลา
何处梅花笛？ 谁家碧玉箫？
หนใดกันบรรเลงเพลงขลุ่ยเหมยผิว
เรือนใครหนอพรมนิ้วพลิ้วขลุ่ยหยกเป่า
鳌愁坤轴陷，龙斗阵云销。
พญาเต่าเกรงหิมะหนักหักแกนโลกา
พญามังกรเสร็จศึกเมฆคลุมเวหาหาว
野岸回孤棹，吟鞭指灞桥。
คืนตลิ่งไกลกรรเชียงเรือเอกา
แส้ชี้สะพานน้ำป้าร่ายกลอนวอนเว้า
(灞桥 สะพานข้ามแม่น้ำป้า)
赐裘怜抚戌，加絮念征徭。
เสื้อกันหนาวพระราชทานนักรบชายแดน
ด้วยห่วงใยเย็บแน่นหนาเพิ่มนุ่นเข้า
(รัชสมัยไคหยวน 开元 พระเจ้าถังเสวียนจง 唐玄宗 พระราชทานชุดกันหนาวให้ทหารชายแดน มีอยู่ชุดหนึ่งเย็บดีพิเศษ พร้อมมีกลอนกำกับ รู้จักกันในชื่อ บทกลอนแนบชุดศึก 袍中诗 บรรยายว่าเห็นใจทหารชายแดน จึงตั้งใจเย็บแน่นหนาและเพิ่มนุ่นให้อบอุ่น ทหารรายงานขุนพล ขุนพลรายงานราชสำนัก พระเจ้าถังเสวียนจงทรงตามหานางในผู้ตัดเย็บเสื้อแล้วพระราชทานสมรสแก่ทหารผู้โชคดี)
坳垤审夷险，枝柯怕动摇。
จมหิมะสูงต่ำระวังทาง
หิมะค้างกิ่งก้านย่านเขย่า
皑皑轻趁步，剪剪舞随腰。
ทางโพลนขาวเท้าบรรจงเหยียบย่าง
กรีดหวีดหวิวร่ายรำกลางลมหนาว
煮芋成新赏，撒盐是旧谣。
ต้มหัวเผือกช่างน่าอภิรมย์
โรยเกลือสมดังเช่นตำนานเก่า
(มหากวีซูสื้อ 苏轼 ถูกเนรเทศมาตันโจว 儋州 ต้มหัวเผือกกับข้าวหักกินกับลูกชายแล้วเขียนบทกวีชมว่าเลิศรสเหมือนน้ำลายพญามังกร)
苇蓑犹泊钓，林斧或闻樵。
เสื้อฝนฟางจอดเรือเพื่อตกปลา
ขวานตัดฟืนในวนาหาเห็นใครแม้เงา
(เรือนอ้อหิมะเปิดหน้าต่างแล้วหย่อนเบ็ดได้เลย เป่าวี่สวมเสื้อฝนกับงอบมาถูกทักว่าเหมือนชาวประมง)
伏象千峰凸，盘蛇一径遥。
ครอบยอดผาดังช้างหมอบนูนเด่น
ลดเลี้ยวเช่นงูเลื้อยทางภูเขา
花缘经冷结，色岂畏霜凋。
เกล็ดหิมะหนาวเย็นจึงแข็งตัว
น้ำค้างแข็งน่ากลัวกว่าหลายเท่า
深院惊寒雀，空山泣老鸮。
ฝูงวิหคกลางลานบ้านผวาหนาว
นกเค้าแมวหว่างขุนเขาครวญเสียงเศร้า
阶墀随上下，池水任浮漂。
ขั้นบันไดในลานขึ้นลงได้
น้ำสระแข็งลอยไหลหนใดเล่า
照耀临清晓，缤纷入永宵。
อรุณอำไพสดใสสว่าง
ราตรีมืดมิดอ้างว้างเงียบเหงา
诚忘三尺冷，瑞释九重焦。
กระบี่ภักดีลืมหนาวเฝ้าชายแดน
หวงแผ่นดินสิ้นกังวลพระองค์เจ้า
(三尺 กระบี่ปกติยาวสามฉื่อ)
(九重 องค์เหนือหัว)
僵卧谁相问，狂游客喜招。
นอนตัวแข็งมีใครมาถามไถ่
ผู้สัญจรไปมาเชิญเลี้ยงเหล้า
(สมัยถัง เศรษฐีหวางหยวนเป่า 王元宝 จัดสุราอาหารเลี้ยงคนเดินทางในหน้าหนาว)
天机断缟带，海市失鲛绡。
สายหิมะสวรรค์สะบั้นทอ
ผ้าเงือกหอมังกรสูญว่างเปล่า
(สาวทอผ้าบนสวรรค์ ใช้เครื่องทอ 天机 ทอแถบผ้าขาว 缟带 เป็นหิมะ)
(หอมังกรที่ขอบฟ้า 海市蜃楼 คือภาพลวงตา mirage ; ผ้านางเงือก 鲛绡 ผ้าทอในตำนานโดยพวกเงือก เป็นผ้ากันน้ำ)
寂寞封台榭，清贫怀箪瓢。
ความเงียบเหงาปกคลุมศาลาหอ
ความยากจนขอเพียงน้ำและข้าว
(箪 ถ้วยไม้ไผ่กลมใส่ข้าว 瓢 กระบวยตักน้ำ)
烹茶冰渐沸，煮酒叶难烧。
ใช้น้ำแข็งชงชาช่างชักช้า
เพียงใบไม้หาพอเพื่อต้มเหล้า
没帚山僧扫，埋琴稚子挑。
มิดไม้กวาดพระป่ากวาดยากเย็น
จมหิมะเด็กเล่นพิณสะกิดเกา
石楼闲睡鹤，锦罽暖亲猫。
หอศิลาว่างเชื้อเชิญกระเรียนพัก
พรมแพรอุ่นชักชวนแมวนอนเนา
月窟翻银浪，霞城隐赤标。
คลื่นหิมะขาวราวแสงจันทร์ส่องหล้าแหล่ง
ผากำแพงแดงดังแสงสางซ่อนยอดเขา
(เขากำแพงแดง 赤城山 อยู่ทางเหนือของอำเภอเทียนไถ เจ้อเจียง 浙江天台县北)
沁梅香可嚼，淋竹醉堪调。
เหมยอิ่มหิมะหอมหวนชวนกลืนกิน
ไผ่ชุ่มหิมะดังพิณบรรเลงเพลงเมา
或湿鸳鸯带，时凝翡翠翘。
คาดเข็มขัดยวนยางระเริงชล
เครื่องประดับขนกระเต็นแต่งผมเผ้า
(เตี่ยนชุ่ย 点翠 เครื่องประดับตกแต่งด้วยขนนกกระเต็นสีฟ้า)
无风仍脉脉，不雨亦潇潇。
ไร้พระพายยังชื่มแช่มแจ่มใส
ไร้พิรุณยังชุ่มฉ่ำมิบรรเทา
欲志今朝乐，凭诗祝舜尧。
อรุณนี้ขออัญเชิญบทคีตา
ทั้งบทกวีสักการะพระเจ้าซุ่นเหยา
จาก ความฝันในหอแดง บทที่ 50
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
