ไม่มีใครจำคนที่พยายามเป็นคนอื่นได้
มีช่วงหนึ่งในชีวิต
ที่ผมพยายามเป็นคนที่ผมไม่ใช่
ไม่ใช่เพราะผมอยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง
แต่เพราะผมคิดว่า … คนแบบผม ไม่ดีพอ
ผมเริ่มพูดในสิ่งที่คนอยากได้ยิน
เริ่มเห็นด้วย แม้ในวันที่ผมไม่เห็นด้วย
เริ่มเงียบ ในวันที่ผมอยากพูด
ผมไม่ได้ทำเพราะผมอ่อนแอ
ผมทำเพราะผมอยากถูกรับเข้าไปอยู่ในโลกของคนอื่น
และในตอนแรก มันได้ผล
คนยอมรับผม คนคุยกับผม
คนมองผมต่างออกไป
แต่มีบางอย่างที่ผมเริ่มสูญเสีย
นั่นคือ “ ตัวตนของผมเอง ”
ไม่มีใครรู้ว่า ผมเหนื่อยแค่ไหน
กับการต้องเป็นคนที่ไม่ใช่ตัวเอง
ไม่มีใครรู้ว่า ผมคิดทุกคำก่อนพูด
และลบตัวเองออกไปทีละนิด
ผมคิดว่า ถ้าผมพยายามมากพอ
ผมจะกลายเป็นคนที่โลกต้องการ
แต่ผมคิดผิด
เพราะวันหนึ่ง ผมเริ่มสังเกตบางอย่าง
ไม่มีใครจำสิ่งที่ผมพยายามเป็น
พวกเขาจำแค่ช่วงเวลาที่ผมเป็นตัวเองจริง ๆ
ช่วงเวลาที่ผมหัวเราะโดยไม่ระวัง
ช่วงเวลาที่ผมพูดโดยไม่คิดว่าจะถูกตัดสิน
ช่วงเวลาที่ผมไม่พยายามเป็นใคร
และในวันนั้น ผมเข้าใจความจริงบางอย่าง
โลกไม่เคยต้องการให้เราเป็นคนอื่น
โลกแค่ต้องการให้เราเป็นตัวเอง ในที่ที่เหมาะสม
เราอาจสูญเสียบางคน เมื่อเราเลิกพยายามเป็นคนอื่น
แต่เราจะได้ตัวเองกลับมา
และนั่นมีค่ามากกว่า
เพราะในท้ายที่สุด …
“ ไม่มีใครจำคนที่พยายามเป็นคนอื่นได้ ”
แต่คนจะจำ
คนที่กล้าเป็นตัวเอง
—
กฤตพัฒน์ นันทะพันธ์
© 2026 สงวนลิขสิทธิ์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
