[นพพร วัชรวรรณี] ชีวิตดั่งภาพวาด : แมวสีน้ำเงินกับกระจกเงาแห่งความคิด บนผืนผ้าใบที่ปล่อยวางความคาดหวัง เราต่างวางแม่พิมพ์ชีวิตลง — อย่างแผ่วเบา ศิลปะแห่งมิตรภาพ ... มิใช่การลบเลือนรอยเศร้า แต่คือการเฝ้ามองเงา ของกันแล

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

4 มี.ค. เวลา 16:51 • ศิลปะ & ออกแบบ

ชีวิตดั่งภาพวาด : แมวสีน้ำเงินกับกระจกเงาแห่งความคิด

บนผืนผ้าใบที่ปล่อยวางความคาดหวัง

เราต่างวางแม่พิมพ์ชีวิตลง — อย่างแผ่วเบา

ศิลปะแห่งมิตรภาพ ... มิใช่การลบเลือนรอยเศร้า

แต่คือการเฝ้ามองเงา ของกันและกันด้วยความเข้าใจ

เจ้าแมวสีน้ำเงินนิ่งสงัด ท่ามกลางเส้นสายที่ตวัด สับสนและหลากสี

เปรียบดั่ง " การรู้คิด " ที่คอยย้ำเตือนเราทุกนาที

ว่ากลางความวุ่นวายที่มี ... จงหาสมดุลในใจตน

เพื่อน ... คือผู้อ่านนัยที่ซ่อนอยู่ ในเลเยอร์ของสีที่ดู มืดหม่นแต่หนักแน่น

ยามพู่กันในมือเราสั่นสะเทือน จนหลงทิศผิดแดน

เพื่อนคือผู้ช่วยวางแปลน และเติม " แต้มทอง " แห่งสติให้กัน

ไม่ต้องสมบูรณ์แบบดั่งภาพวาดจำลอง

แค่เพียง " รู้ตัว " และ " รู้ใจ " ในทุกช่องว่างที่สร้างสรรค์

เพราะชีวิตดั่งการวาด ... ที่เราพิมพ์ความจริงใจให้แก่กัน

ทิ้งรอยประทับไว้ชั่วนิรันดร์ — ในฐานะ " กัลยาณมิตร "

...เพราะชีวิตไม่ใช่การวาดให้ " ไร้ที่ติ "

แต่คือการมีเพื่อนที่คอยสบตา ... ในวันที่เรา " หลงทิศ "

เพื่อเตือนให้รู้คิด ว่าความงามที่แท้จริง

คือรอยเปื้อนที่เกิดจากการ ร่วมพิมพ์ หัวใจ ...ไปพร้อมกัน

5 / 3 / 69

โฆษณา