6 มี.ค. เวลา 08:16 • หนังสือ
สถานีหลักสี่
สำหรับบางคนคงได้ผล แต่จากประสบการณ์ส่วนตัว ไม่เลยซักนิด ไอเดียพลังบวกเป็นเพียง myth สำหรับเราเพราะเราที่เป็น OCD (ย้ำคิดย้ำทำ) มาหลายปี
การพยายามคิดบวกไม่มีผลไรเลย อย่างเช่นบังคับให้ตัวเองคิดว่าไม่หรอกเราเป็นที่ชอบของคนอื่น ไม่ก็เราคงคิดไปเอง มันไม่ทำให้เราออกจากการวงลูป ไม่ต่างจากการเติมเชื้อเพลิงลงไปในกองไฟที่สุมไปด้วยความกังวล ความเครียด
อาการดีขึ้ืนเพราะว่าความคิด "ช่างแม่ง" เวลามีความคิดแง่ลบเริ่มกังวลเราก็จะ center ตัวเองกัับความคิดที่ว่าเออถ้ามันเป็นตามที่คิด คนอื่นไม่ชอบก็แล้วไง?
เราเริ่มรู้ว่าการคิดถึงความตายช่วยให้เราวางได้อย่างประหลาด คือแค่คิดง่ายๆ ว่าถ้าตายตอนนี้ เย็นนี้ สิ่งที่เราคิดแง่ลบมันจะยังมีค่าอะไรไหม? คำตอบทุกครั้งคือ "ไม่"
สำหรับเราอิสระภาพทางจิตใจคือการมีจุดยืน สิ่งที่เรายึดเหนี่ยวจิตใจให้อยู่กับความเป็นจริงกับปัจจุบัน เช่น แค่คิดง่ายๆ เลย คนที่ไม่ชอบและเกลียดเรา เขาไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล ก็แค่ไม่ชอบ ก็แค่เกลียด มันไม่มีอะไรให้ต้องไปค้นหาเพิ่มเติม
เราก็แค่ทำตัวให้ดีตามมารยาท ตามหน้าที่ก็เพียงพอ การหวังว่าทุกคนจะชอบ ให้เกียรติเรามันต้องอยู่ตำแหน่งบอสที่ใหญ่ที่สุด และต่อให้อยู่จุดนั้นคุณก็ไม่รู้ว่าที่คนเหล่านั้นแสดงออกมันจริงใจไหม?
การเป็นบอสที่โอเคไม่งี่เง่าก็ทำให้คนยอมรับและดีด้วยได้
แต่มันไม่ได้แปลว่าทุกคนชอบคุณ เขาก็แค่ต้องปฏิบัติและวางตัวให้ดีก็แค่นั้น
คนเราอยู่ด้วยกันได้ไม่ได้จำเป็นต้องชอบกัน รักกัน นั่นมัน idealistic แค่อยู่ด้วยกันอย่างสงบได้ อยู่ร่วมกันได้ก็พอ ชีวิตก็แค่นี้ไม่มีไรมากไปกว่านี้
โฆษณา