6 มี.ค. เวลา 11:52 • ข่าวรอบโลก

ทำไมอิหร่าน ไม่สามารถยื้อแบบยูเครนได้ ?

ตอนนี้กองเชียร์อิหร่านที่ปกติเชียร์รัสเซียด้วยอยู่แล้ว
กำลังหัวเสียอย่างหนัก เหตุเพราะไปล้อยูเครนไว้เยอะ
ว่าโดนหลอกใช้แล้วโดนเท
หัวเสียสิ เพราะตอนนี้กลายเป็นอิหร่านและขั้วอำนาจนิยม
ที่ตัวเองเชียร์นั่นแหละ กลับเทกันเห็นๆมากกว่าที่ยูเครนโดน
ในอีกทาง ตอนนี้ชาติกลุ่มอ่าว เช่น ซาอุฯ UAE ฯ
กลับเรียกหาผู้เชี่ยวชาญโดรนจากยูเครนให้มาช่วย
และพยายามสั่งซื้อ interceptor drone ของยูเครนมาใช้
เพราะเห็นจัดการกับชาเฮดได้ค่อนข้างดี และไม่แพงนัก
ยูเครนก็ดูจะโอเค เพราะนอกจากได้เงินแล้ว
อีกทางก็คือการโค่นระบอบรัฐอิสลาม พวกเขาก็ได้ประโยชน์
เพราะอิหร่านภายใต้ระบอบนี้ สนับสนุนรัสเซียอยู่
เอาล่ะ นั่นคือความเป็นไป และเหตุผลที่ยูเครนเหมือนจะหาเรื่อง
ใส่ตัว หาศัตรูเพิ่ม แต่มันไม่ใช่หรอก อิหร่านมีปัญหากับเขาอยู่แล้วในการสนับสนุนรัสเซีย มันก็ไม่จำเป็นตัองเกรงใจกัน
แต่ที่ผมสนใจ และลองหาข้อมูลมา
คือประเด็นว่า อิหร่านจะลากสหรัฐติดหล่มได้แบบยูเครน
ที่ทำกับรัสเซียไหมมากกว่า เพราะตอนนี้กองเชียร์อิหร่าน
ยังเชื่อว่าจะทำแบบยูเครนได้
…แต่เท่าที่ผมหาข้อมูลมา และถามเอไอ 3 ตัว…
…มันค่อนข้างตรงกันว่า อิหร่านทำแบบนั้นไม่ได้ครับ….
ปัญหาสำคัญที่สุดของอิหร่านถ้าจะยื้อสงคราม
หรือที่เรียกว่า ทำสงครามบั่นทอนกำลัง ไม่ใช่อาวุธ
แต่เป็น อาหาร และน้ำครับ
นี่คือจุดสลบเลยของอิหร่านในปัจจุบัน
อิหร่านนั้นเผชิญภัยแล้งเป็นวงกว้างมาก
ตอนนี้พื้นที่เพาะปลูกที่แน่นอน และแบกคนทั้งประเทศอยู่
มีเพียงทางตะวันออกเฉียงเหนือมากๆ แถบทะเลสาบแคสเปียน
ส่วนบริเวณอื่นนั้น ระบบชลประทานล้มเหลว สร้างแล้วผิดแผน
มีเขื่อน แต่ไม่มีน้ำ จนไม่มีน้ำพอทำการเกษตร
และต้องกันไว้ให้อุตสาหกรรมอาวุธใช้ดำเนินการอีกต่างหาก
ภาพรวมน้ำอุปโภค บริโภคของอิหร่านมันจึงไม่พอใช้
ปัจจุบัน อิหร่านพึ่งการนำเข้าอาหารค่อนข้างมาก
ทั้งจากเอเชียใต้ และตะวันออก
ที่พอพึ่งได้ที่สุดสำหรับอิหร่านตอนนี้ ก็น่าจะเป็นรัสเซีย
และปากีสถาน ที่ส่งให้ได้ง่ายหน่อยไม่ต้องผ่านเขตอิทธิพล
และกองเรือของสหรัฐ แต่ลำพังจากสองชาตินี้ ไม่พอกิน
อิหร่านพึ่งอาหารมากที่สุด จากอินเดียและจีนครับ
และแน่นอนว่าการขนส่งจะต้องผ่านช่องแคบฮอร์มูส
ที่พวกเขาประกาศปิดเองนั่นแหละ
และยังมีกองทัพเรือสหรัฐ เฝ้าวงนอกอีกชั้น
มันจึงยากมาก ที่จะมีเรือเอกชนกล้าเดินเรือเข้าไปส่งอาหาร
การปิดช่องแคบ อาจทำให้โลกเดือดร้อนเพราะขาดน้ำมันได้
แต่ในทางกลับกัน การขนส่งอาหารไปอิหร่าน มันก็ยากพอกัน
และแพงขึ้นมาก ซึ่งอิหร่านเอง ก็มีปัญหาเงินเฟ้ออยู่แล้ว
ถ้าไม่มีข้าว แป้ง และเนื้อสัตว์จากอินเดียเข้าไป
คนอิหร่านเดือดร้อนแน่ครับ
ซ้ำร้าย ปกตินายหน้าที่จัดหาให้อิหร่าน อย่าโอมาน
กาตาร์ ตอนนี้ก็คงไม่อยากทำให้นัก เพราะพวกเขาก็โดน
อิหร่านโจมตีเหมือนกัน
หรือจะให้อินเดียส่งผ่านปากีสถาน มันก็ไม่ได้อีก
เพราะสองชาตินี้เป็นไงกัน เราก็รู้ๆกันอยู่
เป็นไปได้เหมือนกัน ว่าอิหร่านอาจต้องไปนำเข้าจาก
เอเชียกลาง ประเทศอดีตโซเวียตมากขึ้น แต่มันก็ไม่น่าจะพอ
เพราะพวกนี้ก็ไม่ใช่ว่าผลผลิตมากนัก เนื่องจากสภาพพื้นที่จำกัดกำลังการผลิตมากพอสมควร
เรื่องอาหารนี่ อิหร่านต่างจากยูเครนแบบคนละเรื่อง
ในกรณียูเครน ปกติเขาส่งออกธัญพืชมากอยู่แล้ว
และไม่มีปัญหาเรื่องน้ำ พวกเขาค่อนข้างสมบูรณ์
ในแง่การผลิตอาหาร
การยืนระยะของยูเครนจึงทำได้ง่าย
เพราะสิ่งสำคัญที่สุดในการทำส่งครามทอนกำลัง
ก็คือสเบียง มากกว่าอาวุธนั่นเอง
อิหร่าน ต่อให้มีอาวุธ แต่ขาดเสบียง แถมคนก็มากกว่า
ยูเครนถึงเท่าตัว (86 ล้านคนในปี 2025)
มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย ที่ในสภาพปัจจุบันที่แล้ง
แล้วอิหร่านจะมีเสบียงพอทำสงครามยืดเยื้อได้
1
…ยิ่งไปปิดช่องแคบเองด้วย แบบนี้ไม่รอดครับ….
อีกอย่างก็คือ พลังของชัยภูมิและพลเมือง ของอิหร่าน
มันไม่เอื้อกับสงครามยาวๆมากเท่ายูเครน
จริงอยู่ ถ้าสหรัฐจะบุกยึด ด้วยภูมิประเทศภูเขาของอิหร่าน
มันจะยากมาก ที่ใครจะยึดได้ ซึ่งแม้แต่สหรัฐก็คงทำไม่ได้
แต่เมื่อสหรัฐเน้นทำสงครามทางอากาศ ทำลายเป้าหมาย
อิหร่านเองก็ไม่ใช่ว่าจะใช้สงครามกองโจรได้
ภูมิประเทศแบบภูเขา มันจึงไม่ได้ใช้งานจริงๆ
นอกจากใช้เป็นแหล่งเก็บขีปนาวุธเท่านั้น
ผิดกับยูเครน ที่ถูกโซเวียตวางรากฐานไว้ในฐานะด่านหน้า
ในยุคสงครามเย็น เพื่อตั้งประจันกับชาติยุโรปตะวันตก
ยูเครนจึงมีลักษณะของการก่อสร้างสิ่งต่างในเมืองใหญ่
เพื่อให้ทนทานต่อการโจมตีทางอากาศได้ดี
ซึ่งถ้าไม่มีโครงสร้างลักษณะนี้ ยูเครนอาจแตกไปแล้วก็ได้
อีกส่วนก็คือพลเรือน ซึ่งยูเครนมีคุณภาพประชากรที่ดีกว่า
และเอื้อกับสงครามมากกว่าเยอะ
อิหร่าน เผชิญปัญหาสมองไหลมาตลอดเวลาหลายสิบปี
พวกเขาเสียคนเก่งๆไปมาก โดยเฉพาะด้านวิศวกรรม
และคนออกไปแล้ว ก็เลือกที่จะหันหลังให้บ้านเกิด
ตราบที่ยังเป็นระบอบรัฐศาสนา พวกเขาจะไม่ช่วย
ผิดกับยูเครน ที่แม้จะมีคนอพยพออกไปทำงาน
ในชาติตะวันตกและเอเชียเยอะเช่นกัน
แต่พวกเขาไม่ได้โกรธ เกลียด จนไม่เอาประเทศตัวเอง
การออกไปของคนยูเครนนั้น มีลักษณะของการออกไปขายแรงงานมากกว่ามีแรงจูงใจทางการเมือง
นั่นทำให้ยูเครนยังมีคนเก่งๆเยอะ โดยเฉพาะด้านวิศวกรรม
ที่กลับมาช่วยบ้านเกิด ทั้งกลับมาจริงๆ และช่วยข้ามโลก
ซึ่งอันนี้ยูเครนก็ต้องขอบคุณโซเวียตเช่นกัน
ที่วางระบบการศึกษาแบบเน้นวิศวกรรมเอาไว้ให้
ด้วยมันสมองคนเหล่านี้ ที่กลับมาช่วยชาติ
ประกอบกับพื้นฐานที่ดี ในการเป็นผู้ผลิตอาวุธขายอยู่แล้ว
มันทำให้ยูเครนปรับตัวได้ดีมาก กับการรับมือ
ในการทำสงครามยาวๆ
ยิ่งมีทรัพยากรจากตะวันตกเข้ามช่วยอีก
ทุกอย่างสำหรับยูเครน มันจึงเป็นไปได้ในการยื้อรัสเซีย
แต่อิหร่านไม่มีแบบนั้น คนยิ่งเก่ง ยิ่งไม่เอารัฐศาสนา
ส่วนไอ้ที่ยังอยู่ คนสนับสนุนระบอบรัฐศาสนาส่วนมาก
ก็ไม่ค่อยจะเอาวิทยาศาสตร์ ส่วนอีกครึ่งก็คือต้านรัฐบาล
แค้นจากการถูกปราบปราม และรอจังหวะเพื่อเปลี่ยนระบอบ
มันจึงต่างกันโดยสิ้นเชิง ในแง่ประสิทธิภาพที่จะทำสงคราม
ที่ยืดเยื้อและยาวนาน แบบที่กองเชียร์หวัง ….
ไม่ว่าคุณจะมีอาวุธมากแค่ไหน
“คน” ยังเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด สำหรับการศึกใดๆ
คนต้องกิน ไม่มีข้าว ไม่มีน้ำ จะเอาแรงอะไรมารบ
คน มีอารมณ์ความรู้สึก มีความแค้น
…โดยรวม ที่อิหร่านจะรบยาวๆไม่ได้ ก็เพราะไม่มีคน
เลี้ยงคนไม่ไหวนั่นแหละครับ …
และเราต้องไม่ลืม
นี่ไม่ใช่สงครามเพื่อยึดครอง แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงระบบ
ระบบ ที่คนครึ่งประเทศเกลียดอยู่แล้วนั่นเอง
…ครึ่งและเกินครึ่งแน่นอนครับที่เกลียด ….
…ถามผู้หญิงอิหร่านดูก็ได้ ถ้าคิดว่ามันน้อยน่ะนะ….
โฆษณา