7 มี.ค. เวลา 19:13 • หนังสือ
เพราะความที่มนุษย์คิดว่าเรามีตัวตนเราจึงมีความเห็นแก่ตัว เพราะถุ้าไม่มีตัวตนแล้วเราจะเห็นแก่ใครล่ะ เมื่อเราคิดว่าเรามีตัวตนเราจึงต้องเห็นแก่ตนเองก่อนคนอื่น ได้อะไรมาก็เอาใว้เองก่อนคิดถึงคนอื่นทีหลัง เมื่อเรามีตัวตนเราจึงทำทุกสิ่งเพื่อสนองตัวตนของเราให้ได้มากที่สุดจึงกลายเป็นความเห็นแก่ตัวไม่คิดถึงคนอื่นคิดถึงแต่ตนเอง
เมื่อเรามีตัวตนตนเองจึงต้องมาก่อนเสมอคนอื่นมาทีหลัง เมื่อเรามีตัวตนจึงเกิดการแย่งชิงเพื่อตนเองทำให้ไม่เห็นอกเห็นใจคนอื่น
 
เมื่อเรามีตัวตนใดๆในโลกก็ต้องทำเพื่อตนเอง
สรุปแล้วเพราะมนุษย์มีอุปาทานยึดมั่นถือมั่นว่าตนเองมีตัวตน มนุษย์จึงเห็นแก่ตัวเพื่อสนองความมีตัวตนของตนเอง
โฆษณา