สมัยก่อนเคยเชื่อเพราะฟังคำพูดหมอดู กับอ่านนิยายเรื่องเล่าเยอะไป พอศึกษาเพิ่มและมานั่งคิดดูมันไม่สมเหตุสมผล สิ่งที่มีอยู่ไม่น่าจะใช่เจ้ากรรมนายเวรแต่คนที่เลือกจองเวรต่างหาก
บางคนตามจองล้างจองผลาญคนอื่นทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรผิด เช่น พระพุทธเจ้าที่โดนเทวทัตตามทำร้าย ปองร้ายมาหลายชาติ
คนๆ นึงที่เลือกเดินทางของพระโพธิสัตว์ ในชาตินั้นเป็นพ่อค้าที่ซื่อสัตย์ยอมจ่ายเงินซื้อถาดทองด้วยทรัพย์สินติดตัวทั้งหมด
ส่วนพระเทวทัตชาตินั้นก็เป็นพ่อค้าเช่นกัน ได้พบกับชาวบ้านก่อนแต่ว่าไม่ซื่อตรงที่เห็นว่าเป็นถาดทองแต่ต้องการกดราคา
ก่อนตายในชาตินั้นเทวทัตได้ตั้งปณิทานว่าจะตามจองล้างจองผลาญพระโพธิสัตว์ทุกชาติ อย่างนี้ลักษณะมันคล้ายเจ้ากรรมนายเวรแต่ไม่ใช่เพราะพระเทวทัตเป็นฝ่ายทำผิด
เจ้ากรรมนายเวรเป็นคำที่คนสร้างต้องการทำให้คนฟังรู้สึกว่าคนที่มาทำเลวกับเรานั้นเคยมีเวรกรรมกันมาก่อน ว่าเราได้เคยทำผิดจึงโดนทำร้าย ซึ่งเป็นตรรกะป่วยที่สอนให้คนยอมรับว่าตัวเองควรโดนลงโทษ
เราไม่จำเป็นที่จะต้องยอมรับ สิ่งสำคัญคืิอการปล่อยวางไม่ตอบโต้ต่างหากเหมือนพระโพธิสัตว์ที่เข้าใจว่าเรื่องการจองเวรความแค้นนั้นเป็นปัญหาที่คนจองเวรสร้าง ไม่ได้เกี่ยวกับพระองค์ อดีตเป็นสิ่งที่แก้ไขไม่ได้เราทำได้แค่ปัจจุบันเท่านั้น ความเชื่อเรื่องเจ้ากรรมนายเวรจึงเป็นโทษมากกว่าดี
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่การชนะพระเทวทัต แต่คือการชนะอัตตาที่พยายามจะจองเวรตอบ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
