ตอน "อยู่ด้วยกันตลอดไป"
"คุณ"
ฉันเรียก
...............
เสียงเงียบ
"ให้ฉันยืนได้
ด้วยขา ของตัวเองก่อน
ได้ไหม
แล้วค่อยไป"
ฉันถามเบาๆ
"ผมเป็น เงา คุณ
ผมจะ ถอย ออกมา
ให้คุณ ยืน ได้อย่างเต็มตัว
เพื่อ บอก ตัวคุณว่า
ฉัน เดิน มาไกลแล้วนะ"
จักรวาลลอยอยู่คู่ใจเรา
"เรา เป็น หนึ่งเดียว
สัญญา ได้ไหม"
เสียงกระซิบ
...............
"ได้สิ ฉันสัญญา"
ภวังค์วนหมุนเป็นสายคล้ายความจริง
ติ๊งงงงงง
เสียงแจ้งเตือน แอปพลิเคชัน
ในโทรศัพท์ มือถือ
ปลุกฉัน ตื่นจากภวังค์
และผลักฉัน กลับมา
หน้าจอ คอมพิวเตอร์
ปลายนิ้ว
เริ่มสัมผัสแป้นพิมพ์ อย่างรวดเร็ว
ราวกับ วิ่งแข่งกับความคิด
ที่ไหล พรั่งพรูลงมา
ดั่งสายน้ำตก ที่สูงชัน
ฉันกล่าว คำขอบคุณ
ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
หยาดน้ำตา ไหลริน
ด้วยความ ตื้นตัน
"ขอบคุณมากนะ
ขอบคุณที่สุด
ขอบคุณจากใจ
ขอบคุณ
ขอบคุณ
ขอบคุณ"
ให้ฉันยืนได้ด้วยขาของตัวเองก่อนได้ไหม แล้วค่อยไป
ปานระวี
#เรื่องสั้น #ปรัชญาชีวิต #ข้อคิด #คำคม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
