ตอน "คุณตากับรอยยิ้มฟันหลอ" (ภาคกลอนร่วมสมัย)
พ่อชอบเขียน ชอบอ่าน ผ่านอักษร
ชอบแต่งกลอน สื่อสาร ผ่านลูกหลาน
ปรัชญาลึก ฝึกความคิด จิตอนุบาล
พ่อได้หว่าน เมล็ดพันธุ์ ฝันเป็นกวี
เพลินอักษร มากมาย หลายอรรถรส
บันทึกบท กฎหมาย ฝ่ายความรู้
จดคำถ้อย ร้อยคำดัง ดั่งเช่นครู
ชะเง้อดู ชูคอมอง ใจพองโต
ตาจับจ้อง มองเข้าไป ในหนังสือ
เรื่องราวสื่อ ปั่นป่วน ชวนสงสัย
พ่อตามหา ความหมาย ที่หายไป
พิศใส่ใจ ใขบรรทัด ต้องชัดเจน
ชายสูงวัย หน้ารูปไข่ ศรีษะล้าน
ชอบอยู่บ้าน เปลือยอก พกหนังสือ
กางเกงแพร พับจับมัด รัดแน่นมือ
พ่อชอบถือ มวนมน พ่นควันลอย
สีเทาจาง บางเป็นสาย หายอ้อยอิ่ง
ยามนั่งนิ่ง ริมหน้าต่าง ห่างหนังสือ
พินิจเพ่ง เกร็งลอบมอง ซองในมือ
แพ้ใจดื้อ แพ้ชีวิต จริตชิน
ไม่เป็นไรนะคุณตา เรามาเริ่มกันใหม่ ยิ้มฟันหลอไว้นะ
ปานระวี
#เรื่องสั้น #ปรัชญาชีวิต #ข้อคิด #คำคม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
