ตอน "คุณตาว่าใครจะชนะ" (ภาคกลอนร่วมสมัย)
ย้อนกลับไป วันชิงชัย ถ่ายทอดสด
คอยปรับลด ผ่อนเสียง เพียงแผ่วผ่าน
กระซิบเตือน เพื่อนบ้าน ร้านรำคาญ
พักยกนาน เร่งเสียงก้อง จ้องทีวี
ยินไม่ชัด ขัดเคืองขุ่น วุ่นวายจิต
ไข้ป่าพิษ มาลาเรีย เสียม่านหู
ตรวจแนวไพร ใกลไวว่อง ป้องตาดู
ไร้ทางสู้ ก้นปล่องบิน กินเลือดคน
ริมสังเวียน โห่ก้อง ร้องยกสาม
กล้าลุกถาม ไขข้อ ขอโปร่งใส
กรรมการ ขานคะแนน แขวนแต้มไว
เคลือบแคลงใจ ในฝ่ายแดง แฝงเงื่อนงำ
เอ่ยถามพ่อ หยอกเย้า เฒ่าชรา
คุณตาขา หมายใจ ใครใกล้ฝัน
เหนืออื่นใด ใช่คำตอบ กรอบสำคัญ
เพียงได้หัน เห็นรอยยิ้ม ก็อิ่มเอม
ปราศสีเทา เบาบาง จางบางเบา
ปราศแช้กเก่า ไร้กลิ่น สิ้นรับรู้
ปราศสือสุม กองใหญ่ ไร้คนดู
ปราศสังเวียน ร้างคู่ ไร้คนชม
มองชีวิต จากด้านหลัง ครั้งวัยเด็ก
วัยตัวเล็ก เริ่มเลือนหาย คล้ายความฝัน
วัยเติบใหญ่ ไร้วงแหวน แหงนมองจันทร์
สันต์สานฝัน ผันชีวิต ลิขิตกาล
ฉันไม่ได้ต้องการคำตอบ ฉันถาม เพราะต้องการเห็นรอยยิ้มฟันหลอ
ของคุณตา
ปานระวี
#เรื่องสั้น #ปรัชญาชีวิต #ข้อคิด #คำคม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
