พอร์คชอป อดีตอาหารของคนสู้ชีวิต
พอร์คชอป (Pork Chop) เนื้อหมูสันนอกหรือสันในที่ตัดขวางกระดูกสันหลัง ได้ชิ้นหนาติดกระดูกซี่โครง หน้าตาคล้ายสเต๊ก ย้อนไปถึงอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 17-18 ยุคที่ลอนดอนคึกคักด้วยการค้า และการปฏิวัติอุตสาหกรรม คำว่า "Chop" แปลตรงตัวเลย คือการสับเนื้อติดกระดูก แล้วเอาไปย่างบนเตาถ่าน ร้านที่เรียกว่า Chop House จึงผุดขึ้นมาเต็มไปหมด เพื่อรองรับพ่อค้า กะลาสี และแรงงานที่อยากได้อาหารจานใหญ่ โปรตีนเยอะ ราคาไม่แพง พอร์คชอปในยุคนั้นไม่ได้เป็นอาหารหรู แต่เป็น "แหล่งพลังงาน" ของคนทำงานหนักซะมากกว่า
พอชาวยุโรปเริ่มอพยพมาอเมริกาในศตวรรษที่ 19 วัฒนธรรมกินหมูก็ติดสัมภาระมาด้วย และไปเจอ "บ้านใหม่" ที่เหมาะมากในแถบมิดเวสต์ (Midwest) ไม่ว่าจะเป็นไอโอวา (Iowa) หรืออิลลินอยส์ (Illinois) ซึ่งดินอุดมสมบูรณ์จากตะกอนแม่น้ำมิสซิสซิปปี (Mississippi) และมิสซูรี (Missouri) เหมาะมากกับการปลูกข้าวโพด
ข้าวโพดคืออาหารหลักของหมู เพราะราคาถูก ให้พลังงานสูง และทำให้หมูโตเร็ว พอระบบรถไฟขยายตัว หมูจากทั่วมิดเวสต์ก็ถูกขนส่งเข้าสู่โรงชำแหละขนาดยักษ์ที่ชิคาโก (Chicago) จนเกิดวลีดังว่า "Everything but the squeal" หรือ ใช้หมูทุกส่วน ยกเว้นเสียงร้อง
ถึงขนาดที่มิดเวสต์ได้รับฉายาว่า "ตะกร้าหมูของโลก" เพราะผลิตเนื้อหมูได้มหาศาลจนเลี้ยงทั้งประเทศ และส่งออกไปต่างแดนได้สบาย ๆ
พอร์คชอป เมนูที่มีเริ่มมาจาก Chop House ของแรงงานในลอนดอน ข้ามมหาสมุทรมายังทวีปอเมริกา พร้อมกับผู้คนที่อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ และได้กลายมาเป็นอาหารของครอบครัวอเมริกันในที่สุด
#จานโปรด #พอร์คชอป #อเมริกา #BBL #BangkokBank #ธนาคารกรุงเทพ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
