20 มี.ค. เวลา 15:31 • นิยาย เรื่องสั้น

บทที่ ๑: ความนัยในกลีบดอก

​เสียงปากกาขนนกครูดกับเนื้อกระดาษดังแผ่วเบาท่ามกลางความสงัดของรัตติกาล ฉันนั่งอยู่เบื้องหลังโต๊ะไม้เก่าคร่ำคร่า ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกปาลินที่ตั้งอยู่ในแจกันข้างกาย
ดอกไม้ชนิดนี้แปลกนัก... มันมักจะผลิบานในยามที่แสงตะวันลับขอบฟ้า และส่งกลิ่นขจรขจายที่สุดในคืนที่จันทร์ทอแสงนวล
​ฉันเริ่มถ่ายทอดเรื่องราวของปาลิน หญิงสาวที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงตำนานเล่าขาน แต่สำหรับฉัน... เธอคือบทสรุปของความรักเชิงปรัชญาที่ฉันพยายามจะเข้าถึงมาโดยตลอด
ฉันจดปลายปากกาลงบนผืนกระดาษช้าๆ ปล่อยให้หยาดหมึกดำสนิทค่อยๆ ซึมลึกไปในใยอักษร ประหนึ่งการถ่ายเลือดแห่งความรู้สึกออกจากทรวงอก เพื่อบันทึกความทรงจำที่อาจจะเลือนหายไปตามกาลเวลา
​ในจินตนาการที่แจ่มชัด ปาลินเป็นหญิงสาวที่มีนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนส่องประกายวาววับยามสะท้อนแสงจันทร์ เธอโอบล้อมไปด้วยรัศมีแห่งความอ่อนโยนทว่าลึกลับ เธอมักจะนั่งอยู่เคียงข้างฉันในสวนแห่งนี้... ในมิติที่ฉันสัมผัสได้เพียงความรู้สึก ท่ามกลางหมู่ดาวที่ดาษดื่นเต็มฟากฟ้า และพวกเราต่างเฝ้ามองความเว้าแหว่งของนวลจันทร์ไปพร้อมกัน
​" ทำไมเธอถึงรักดอกปาลินนักล่ะ? " ฉันเคยเอ่ยถามเธอในห้วงนิมิตคืนหนึ่ง
​เธอยิ้มแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปที่กลีบดอกไม้ที่กำลังคลี่ตัวอย่างช้าๆ " เพราะมันไม่เคยเรียกร้องแสงสว่างที่เจิดจ้า... มันพึงพอใจที่จะเป็นความงดงามเล็กๆ ท่ามกลางเงามืด และมันทำให้เรารู้ว่า... แม้ในคืนที่มืดมิดที่สุด ความหวังก็ยังสามารถผลิบานได้เสมอ "
​คำพูดของเธอช่างสอดคล้องกับความรู้สึกในใจของฉัน มันเป็นดั่งเสียงกระซิบจากจักรวาลที่พยายามจะบอกฉันว่า ความรักที่แท้จริงมิใช่การแผดเผาตนเองเพื่อเป็นแสงสว่างให้แก่ผู้ใด
หากแต่คือการยอมสลายตัวตนลงเป็นอนธการอันลุ่มลึก เพื่อให้อีกฝ่ายได้ส่องประกายอย่างเสรี... ประหนึ่งดวงดาวที่โดดเด่นท่ามกลางความว่างเปล่า
​ฉันเขียนต่อไป... ร่างภาพดอกปาลินลงบนขอบกระดาษ ภาพดอกไม้ที่มีกลีบบางเบาดั่งแพรไหมสีนวลสด ทว่าขอบกลีบกลับขลิบด้วยเส้นสีเงินระยับเมื่อต้องแสงจันทร์ ฉันจัดวางภาพนี้คู่กับบทกวีที่ค่อยๆ กลั่นออกมาจากห้วงคำนึง:
​" แด่... ดอกไม้ที่ผลิบานในความมืด
​เจ้ามิได้เฝ้ารอแสงตะวัน... เพื่อสำแดงความงามแก่โลกที่วุ่นวาย
หากแต่เจ้าเฝ้ารอ... นวลจันทร์เสี้ยว
เพื่อจารึกความลับแห่งหัวใจ... ลงบนกลีบที่นุ่มนวล "
​เมื่อเขียนถึงท่อนนี้ ฉันรู้สึกได้ถึงลมหนาวที่พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง หอบเอาเกสรดอกปาลินปลิวมาติดบนหน้ากระดาษ ราวกับเป็นคำตอบจากอีกภพหนึ่งที่บอกให้ฉันรู้ว่า... การเดินทางเพื่อค้นหา ' ครึ่งหนึ่งที่หายไป ' ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว
โฆษณา