เบื้องลึกของเฉิน จื้อ
ชายคนนี้รู้มากเกินไป
ทำไมปักกิ่งถึงรีบดึงเฉิน จื้อกลับก่อนที่สหรัฐจะเอื้อมถึง
เฉิน จื้อเกิดที่หมู่บ้านชาวประมงในเขตเหลียนเจียง มณฑลฝูเจี้ยน เรียนไม่จบชั้นมัธยมต้น แล้วเดินทางไปเป็นแอดมินร้านเน็ตตามเมืองต่างๆ ทั่วจีน นี่คือเรื่องราวที่ทีมประชาสัมพันธ์ของเขาชอบเล่า ภาพของเด็กบ้านนอกที่ใช้ความอุตสาหะสร้างอาณาจักรธุรกิจในดินแดนต่างถิ่น
แต่มีรายละเอียดเล็กๆ ที่ไม่เคยถูกใส่ไว้ในโปรไฟล์นักธุรกิจของเขา
ก่อนที่เขาจะหนีออกจากจีนในปี 2009 เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกว่า "Knight Group" ซึ่งโดนจับในข้อหาแฮกเกมออนไลน์ยอดนิยมชื่อ The Legend of Mir 2 แล้วตั้งเซิร์ฟเวอร์ผิดกฎหมายเพื่อขายไอเทมในเกมเป็นเงินจริง พวกร่วมขบวนการโดนจับหมด แต่เฉิน จื้อรอดออกมาได้ บุคคลที่เขาเรียกว่า "พี่ใหญ่" ชื่อ หู เสี่ยวเว่ย คือคนที่พาเขาเข้าสู่วงการนี้ตั้งแต่ต้น และต่อมาก็ตามเขาไปกัมพูชาด้วย ชื่อนี้แทบไม่เคยปรากฏในสื่อกระแสหลักแม้แต่ครั้งเดียว
เขาไปถึงกัมพูชาพร้อมกับเงินที่มาจากไม่รู้ที่ไหน บอกว่าได้รับเงินกู้ 2 ล้านดอลลาร์จากลุง แต่เมื่อธนาคาร Cayman National Bank ในปาเลาถามว่าลุงชื่ออะไรและเงินมาจากไหน ทีมงานของเขาวางหูหนีทันที
ปี 2015 เขาตั้ง Prince Group ปี 2016 ได้ตำแหน่งที่ปรึกษากระทรวงมหาดไทยกัมพูชา เทียบเท่ารองปลัดกระทรวง ปี 2020 ได้บรรดาศักดิ์ "ดยุก" จากฮุนเซน และกลายเป็นที่ปรึกษาส่วนตัว โดยโดยสารเครื่องบินโดยสารส่วนตัว Gulfstream ที่เขาเป็นคนจ่ายค่าเช่า ทุกครั้งที่ฮุนเซนเดินทางออกนอกประเทศ
ปี 2021 เขาซื้อหุ้น 50% ในบริษัทซิการ์คิวบา Habanos S.A. ซึ่งเป็นแบรนด์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ต่อมาเปิดเผยว่าใช้เวลาแค่ห้าปีก็ทำกำไรจากการลงทุนนี้ได้กว่า 2,000 ล้านบาท ระหว่างช่วงเดียวกัน Prince Group ได้รับรางวัล "Social Responsibility Role Model" จากเวทีสรุปเศรษฐกิจจีนสองปีติด โดยสื่อของพรรคคอมมิวนิสต์ประกาศชื่อและเชิดชูเขาอย่างเปิดเผย
ไม่มีองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติในประวัติศาสตร์ได้รับรางวัลจากสื่อพรรครัฐบาลของประเทศที่อ้างว่าตัวเองกำลังไล่ล่าองค์กรนั้น
ในเอกสารฟ้องคดีของกระทรวงยุติธรรมสหรัฐ มีบรรทัดหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครหยิบมาพูดถึง เอกสารระบุว่าเฉิน จื้อและพวกใช้อิทธิพลทางการเมืองเพื่อให้ธุรกิจแสกมของ Prince Group พ้นจากการถูกตรวจสอบ รวมถึงจากกระทรวงสาธารณะและกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐของจีน
นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้แค่หนีจากหน่วยงานเหล่านั้น แต่มีคนในนั้นคอยช่วยเขาอยู่ตลอด
มีหลักฐานจากอดีตสายลับจีนชื่อ Eric ที่หลบหนีไปออสเตรเลียและเปิดเผยว่าเขาเคยสังกัด "กองตำรวจการเมืองสายหนึ่ง" ของกระทรวงสาธารณะ และเคยปฏิบัติงานโดยใช้ Prince Group เป็นที่กำบัง เขาเล่าว่าเห็นกับตาตัวเองที่คลับส่วนตัวของเฉิน จื้อชื่อ "ยูนเซวียนเก๋อ" มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงจากปักกิ่งและฉงชิ่งนั่งประชุมลับ วางแผนสร้างหลักฐานปลอมเพื่อดักจับนักเคลื่อนไหวที่ลี้ภัยอยู่ในต่างประเทศ และตัวเฉิน จื้อนั่งในท่าที่เขาอธิบายว่า "ประจบ" หัวหน้าที่เขาเรียกว่า "หลงเกอ" เพื่อขอให้ช่วยออกแรงจัดการเรื่องต่างๆ ให้
ที่ฟังดูหนักกว่านั้นคือ Eric ระบุว่าครอบครัวของ ซุน ลี่จวิน อดีตรองรัฐมนตรีกระทรวงสาธารณะผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตแบบรอลงอาญาในปี 2022 เคยโดยสารเครื่องบิน Gulfstream ของเฉิน จื้อเพื่อเดินทางออสเตรเลียหลายครั้ง ซุน ลี่จวินคือผู้คุมกองตำรวจการเมืองที่ Eric สังกัด และคือคนที่ดูแลการปฏิบัติการข่าวกรองลับในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดยุคที่ Prince Group เติบโต
ถ้าข้อมูลนี้ถูกต้อง ความสัมพันธ์ระหว่างเฉิน จื้อกับระบบเริ่มก่อนที่ซุน ลี่จวินจะโดนจับในปี 2020 หมายความว่าเฉิน จื้ออาจรู้เรื่องที่ซุน ลี่จวินทำในช่วงที่เขายังมีอำนาจ รวมถึงชื่อคนที่เขาทำธุรกรรมด้วย
นี่คือสิ่งที่ไม่มีใครในปักกิ่งอยากให้อยู่ในบันทึกของ FBI
เฉิน จื้อไม่ได้แค่จ่ายสินบน เขาทำบัญชีสินบนไว้อย่างละเอียดยิบ เอกสารฟ้องคดีของกระทรวงยุติธรรมสหรัฐระบุว่าในปี 2019 ผู้ร่วมขบวนการซื้อเรือยอร์ชมูลค่ากว่า 300 ล้านบาทให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลต่างชาติ เฉิน จื้อซื้อนาฬิกาหรูมูลค่าหลายสิบล้านบาทให้เจ้าหน้าที่อีกคน และในปี 2020 เจ้าหน้าที่คนนั้นช่วยให้เขาได้หนังสือเดินทางทูต ซึ่งเขาใช้เดินทางเข้าสหรัฐในเดือนเมษายน 2023 สบายใจราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ในปีเดียวกัน 2023 ผู้ร่วมขบวนการที่ดูแล "การควบคุมความเสี่ยง" ของกลุ่มคุยโอ้อวดว่า "ทุกครั้งที่มีการบุกจับ พวกเราไม่เป็นอะไรเลย" และในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ผู้ร่วมขบวนการติดต่อกับเจ้าหน้าที่ระดับสูง โดยเสนอว่าจะ "ดูแลลูกชาย" ของเจ้าหน้าที่คนนั้น แลกกับการช่วยให้สมาชิกกลุ่มพ้นคดี
สิ่งที่สื่อจีนเพิ่งค้นพบและยังไม่มีใครพูดถึงคือ ในงานประชุมสุดยอดอาเซียนปีหนึ่ง กัมพูชาแจกนาฬิกาหรูมูลค่ากว่า 20,000 ดอลลาร์ต่อเรือนให้ผู้นำชาติสมาชิก 25 เรือน รวมมูลค่ากว่า 500,000 ดอลลาร์ นาฬิกาเหล่านั้นผลิตโดยบริษัทในเครือ Prince Group
แขกของรัฐบาลทั่วอาเซียนได้รับของขวัญจากองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติโดยไม่รู้ตัว
ที่น่าสนใจที่สุดในมุมที่ไม่มีใครพูดถึงคือเรื่องบิตคอยน์ 127,271 เหรียญที่สหรัฐยึดได้ สำนักงานรับมือฉุกเฉินไวรัสคอมพิวเตอร์แห่งชาติจีนออกรายงานระบุว่า บิตคอยน์ชุดนั้นถูกแฮกออกจากกระเป๋าของเฉิน จื้อในปี 2020 ก่อนที่สหรัฐจะยึดได้ในปี 2024 และ ARKHAM ซึ่งเป็นบริษัทติดตามธุรกรรมบล็อกเชนของอเมริกา ระบุว่ากระเป๋าปลายทางเป็น "ทรัพย์สินที่รัฐบาลสหรัฐถือครอง"
กระทรวงต่างประเทศจีนออกมาประณามว่าสหรัฐ "ขโมย" ทรัพย์สินของเฉิน จื้อ ซึ่งนักวิเคราะห์ชี้ว่านั่นฟังดูแปลกอย่างยิ่งสำหรับรัฐบาลที่บอกว่าเฉิน จื้อคืออาชญากร ไม่มีเหตุผลใดที่ปักกิ่งจะปกป้องเงินของอาชญากรที่ตัวเองต้องการไล่ล่า เว้นเสียแต่ว่าเงินก้อนนั้นไม่ได้เป็นของเฉิน จื้อแต่เพียงผู้เดียว
นักวิเคราะห์ด้านจีนศึกษาชาวแคนาดาที่ใกล้ชิดกับวงในตั้งข้อสังเกตว่า การยึดบิตคอยน์ของสหรัฐครั้งนี้เท่ากับตัดสายเงินของระบบใดระบบหนึ่งออกโดยตรง และปฏิกิริยาของปักกิ่งก็คือการปกป้องคลังเงินของตัวเอง ไม่ใช่การรักษาหน้าให้อาชญากร
เช้าวันที่ 7 มกราคม 2026 เฉิน จื้อถูกใส่กุญแจมือแล้วนำตัวขึ้นเครื่องบิน China Southern มีผ้าดำคลุมหัวตลอดเส้นทาง และเมื่อถึงกรุงปักกิ่ง ตำรวจดึงผ้าดำออกให้กล้องกระทรวงสาธารณะถ่ายภาพหน้าโดยตรง
วิธีการนั้นออกแบบมาเพื่อการสื่อสาร ไม่ใช่เพื่อความปลอดภัย
สิ่งที่น่าสังเกตคือจังหวะเวลา การส่งตัวเกิดขึ้นเพียงสิบเอ็ดวันหลังจากที่ไทยและกัมพูชาเซ็นข้อตกลงหยุดยิง และเกิดขึ้นในขณะที่สหรัฐกำลังเริ่มต้นรัฐบาลทรัมป์ชุดใหม่ซึ่งมีท่าทีแข็งกร้าวต่อจีนอย่างชัดเจน และเกิดขึ้นก่อนที่กระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างกัมพูชากับสหรัฐจะมีโอกาสเดินหน้า
ยิ่งกว่านั้น เมื่อซือ จื้อเจียง เจ้าพ่อแสกมจากพม่า ถูกส่งตัวจากไทยกลับจีนในเดือนพฤศจิกายน 2025 สื่อรัฐบาลจีนรายงานพร้อมกันทันที ซินหัว, CCTV, People's Daily ออกข่าวในวันเดียวกัน แต่เฉิน จื้อถูกส่งตัวในวันที่ 7 มกราคม และต้องรอจนถึงเกือบบ่ายห้าของวันที่ 8 กว่าสื่อรัฐบาลจะรายงาน
เมื่อผู้สื่อข่าวถามโฆษกกระทรวงต่างประเทศ เมา หนิง ในการแถลงข่าววันที่ 8 มกราคม เธอตอบเพียงว่า "ติดตามข้อมูลจากหน่วยงานที่รับผิดชอบ" และไม่ยืนยันชื่อเฉิน จื้อ
ซือ จื้อเจียงได้รับการประกาศชัยชนะ เฉิน จื้อได้รับความเงียบ ความแตกต่างระหว่างสองคนนี้ไม่ใช่ขนาดของคดี แต่คือขนาดของสิ่งที่พวกเขารู้
คำถามที่คนในวงการจีนกำลังถามกันอยู่ในตอนนี้คือ เฉิน จื้อจะลงเอยอย่างไร
มีสามเส้นทางที่เป็นไปได้ และแต่ละเส้นทางบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับปักกิ่งที่น่ากลัวพอกัน
เส้นทางแรกคือการดำเนินคดีอย่างเปิดเผยในข้อหาจำกัด กระทรวงสาธารณะจีนระบุข้อกล่าวหาอย่างเป็นทางการว่า "เปิดบ่อนผิดกฎหมาย, ฉ้อโกง, ประกอบธุรกิจผิดกฎหมาย, และปิดบังทรัพย์สินที่ได้จากอาชญากรรม" สังเกตว่าไม่มีข้อหาค้ามนุษย์ ไม่มีข้อหาใช้แรงงานบังคับ ไม่มีข้อหาที่สหรัฐฟ้อง เพราะข้อหาเหล่านั้นจะต้องมีการสืบพยาน และการสืบพยานหมายถึงเปิดห้องที่ไม่มีใครอยากเปิด โทษสูงสุดในสถานการณ์นี้อยู่ที่ประมาณสิบห้าปี และไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้ต้องหาคดีใหญ่ในจีนจะได้รับการลดโทษเพื่อแลกกับความร่วมมือ
เส้นทางที่สองคือประหารชีวิต จีนใช้โทษประหารกับคดีอาชญากรรมทางเศรษฐกิจขนาดใหญ่ และในช่วงสองปีที่ผ่านมา มีการประหารชีวิตสมาชิกแก๊งแสกมระดับล่างจากพม่าถึง 16 คน อย่างไรก็ตาม การประหารชีวิตเฉิน จื้อจะต้องมีกระบวนการพิจารณาคดี และกระบวนการนั้นแม้แต่ในจีนก็ยังต้องมีการนำหลักฐานออกมาแสดง ซึ่งหลักฐานบางส่วนอาจเผยให้เห็นความสัมพันธ์ที่ไม่มีใครอยากเผย โทษประหารชีวิตในกรณีนี้น่าจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการตัดสินใจในระดับสูงสุดว่าเฉิน จื้อคือ "คนที่ต้องจัดการ" ไม่ใช่ "คนที่ต้องควบคุม"
เส้นทางที่สามคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดและมีเหตุผลมากที่สุดในเวลาเดียวกัน นั่นคือเขาจะถูกควบคุมตัวอย่างไม่มีกำหนด โดยไม่มีการตัดสิน ไม่มีการเปิดเผยต่อสาธารณะ ใช้ชีวิตอยู่ในสภาพที่ยังมีประโยชน์อยู่ แต่ไม่มีอิสระพอที่จะเป็นภัย ซือ จื้อเจียงพูดกับสื่อต่างชาติว่าตัวเองถูกจีนกดดันทางการเมือง แต่เฉิน จื้อไม่มีโอกาสนั้น เพราะเขาไม่ได้อยู่ในคุกไทยที่นักข่าวยังเข้าถึงได้
ไม่ว่าจะเลือกเส้นทางใด ปักกิ่งได้บรรลุเป้าหมายหลักแล้ว คือ เฉิน จื้อไม่ได้อยู่ในมือ FBI
มีชาวกัมพูชาหลายล้านคนที่ไม่รู้จักชื่อเฉิน จื้อ แต่เคยแตะต้องเงินของเขา เพราะ Prince Bank ซึ่งเป็นหนึ่งในธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเปิดให้บริการตามปกติจนกระทั่งข่าวการถูกจับของเขาแพร่ออกไป ในวันถัดมาชาวกัมพูชาหลายพันคนเดินเข้าแถวหน้าสาขาทั่วประเทศเพื่อถอนเงิน ธนาคารกลางกัมพูชาต้องออกแถลงการณ์ด่วนว่าระบบยังมั่นคง แต่คำแถลงการณ์เพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้แถวนั้นสั้นลง
นักลงทุนที่ถือหุ้นในบริษัทในเครือ Prince Group ทั่วภูมิภาคตื่นมาพบว่าสินทรัพย์ของตัวเองถูกอายัดพร้อมกับทรัพย์สินของอาชญากร โดยไม่มีใครเตือนล่วงหน้า นี่คือสิ่งที่ไม่มีใครพูดถึงในการวิเคราะห์ทั่วไป บทเรียนสำหรับนักลงทุนในตลาดเกิดใหม่คือ ในประเทศที่ไม่มีหลักนิติธรรม การตรวจสอบที่หนักที่สุดยังไม่หนักพอ เพราะทรัพย์สินที่ดูถูกต้องตามกฎหมายทุกประการอาจกลายเป็นหลักฐานอาชญากรรมได้ในชั่วข้ามคืน
สิ่งที่น่าสนใจสำหรับคนทำธุรกิจในอาเซียนคือ Prince Group ทำให้สิ่งหนึ่งชัดขึ้นมาก คือการที่รัฐบาลต่างชาติบังคับใช้กฎหมายนอกเขตอำนาจตัวเองได้นั้นเริ่มแพร่หลาย และธุรกิจที่รับเงินจากแหล่งที่มาไม่ชัดเจนจะพบว่าตัวเองตกอยู่ในสายตาไปด้วย ไม่ใช่เพราะผิดกฎหมายท้องถิ่น แต่เพราะธุรกรรมข้ามแดนอยู่ภายใต้เขตอำนาจของประเทศเจ้าของสกุลเงิน
คำถามที่แท้จริงไม่ใช่ว่าเฉิน จื้อจะเป็นอย่างไร
คำถามที่แท้จริงคือมีกี่คนที่เหมือนเขา ที่ยังไม่ถูกจับ และกำลังรับรางวัลจากสื่อพรรคคอมมิวนิสต์อยู่ในขณะนี้
เด็กที่ไม่จบมัธยมต้นไม่ได้สร้างอาณาจักร 150,000 ล้านบาทด้วยตัวเอง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
